«Φως στο τούνελ»… με Νομπόα - Περέιρα

Γράφει ο Δημήτρης Μπούζας...

«Αλλαγμένος» - σίγουρα – ο Δικέφαλος, με καλή ψυχολογία, επιθετικό πνεύμα και ορθόδοξη «διαχείριση» του ενενηνταλέπτου πέρασε με άνεση μέσα από τη δύσκολη έδρα της Βέροιας.

Η νίκη του η οποία κρίνεται (αλλά και είναι) απόλυτα δίκαιη, εκτός από την πολύτιμη προσθήκη βαθμών σε μια περίοδο που οι υπεύθυνοι (κόουτς και παίκτες) τους έψαχναν με το φανάρι σαν το Διογένη θεωρείται και πολύ σημαντική, αν αναλογιστεί κανείς τις αντιδράσεις που θα υπήρχαν σε περίπτωση ενός νέου αρνητικού αποτελέσματος με δεδομένη την ήδη εκρηκτική ατμόσφαιρα που έχει διαμορφωθεί με τους αλλεπάλληλους αγωνιστικούς διασυρμούς. Δικαιολογημένα ως εκ τούτου, η χθεσινή εκτός έδρας επιτυχία μπορεί να χαρακτηριστεί και σαν «νίκη – ανάσα».

Η οποία δίνει συγχρόνως και ευκαιρίες σε όσους οδήγησαν το σύλλογο σε αυτή την κατάσταση, να συνειδητοποιήσουν σε πιο σημείο ακριβώς βρίσκονται αυτή τη στιγμή και πιο είναι το χρέος τους από εδώ και πέρα. Καλό θα ήταν βέβαια  αυτή η νίκη - ανάσα να αποδειχθεί στη συνέχεια και νίκη – φρένο στις ταπεινώσεις αλλά και «αφετηρία» μιας επανεκκίνησης που δυστυχώς θα είναι και η τελευταία και από την έκβαση της οποίας θα εξαρτηθεί αν θα περισωθεί «κάτι» από μια χρονιά η οποία αποδείχθηκε αυτοκαταστροφική. Ήταν καλός ο χθεσινός ΠΑΟΚ.

Νομίζω ότι θα του ταίριαζε καλύτερα ο χαρακτηρισμός ότι παρουσιάστηκε «αλλαγμένος». Μακριά από τις εφιαλτικές εμφανίσεις, τα απίστευτα βραχυκυκλώματα του, τους παιδαριώδεις αμυντικούς αιφνιδιασμούς και τις θανάσιμες επιθετικές τους αγκυλώσεις. Ο τρόπος με τον οποίο αγωνίστηκε η ομάδα σε συνάρτηση με την εικόνα που παρουσίασαν  συγκεκριμένοι πρωτοκλασάτοι παίκτες, επιβεβαίωσαν με εντυπωσιακό τρόπο το «λαθεμένο μοτίβο» που ακολούθησε μέχρι τώρα ο κόουτς και ως προς την τακτική αλλά και ως προς την «διαχείριση» του ρόστερ.

Χθες οι πάντες διαπίστωσαν πως διαθέτει και κάποιους παίκτες τεράστιας ποδοσφαιρικής αξίας οι οποίοι είχαν χαθεί μέσα σε «δαιδαλώδεις» και «μεταφυσικές»…«οδηγίες», «ερμηνείες» και «μεταφράσεις». Όπως επίσης ότι διαθέτει και κάποιους άλλους παίκτες που τελείως αδικαιολόγητα είχαν αχρηστευτεί με ανεξήγητους παραγκωνισμούς και περιθωριοποιήσεις. Να πούμε ονόματα; Δεν χρειάζεται. Φάνηκε ολοκάθαρα χθες το πόσο στραβά «περπατούσε», τόσο καιρό αυτή η ομάδα.

Η χθεσινή εικόνα είναι η πλέον ισχυρή απόδειξη της παραπάνω άποψης. Απελευθερωμένος ο νικητής από μερικά (από τα πολλά)…«σύνδρομα» που τον είχαν όμηρο και τον καθιστούσαν ανίκανο τόσο καιρό παρουσιάστηκε αρκετά βελτιωμένος. Έτσι άφησε κι ελεύθερο το πεδίο για όλους να διαπιστώσουν ποιες ήταν οι αιτίες που ορισμένοι παίκτες πολύ μεγάλης αξίας έδειχναν «τελειωμένοι», «εξουθενωμένοι» και...αδιάφοροι! Η συνοχή και ο συντονισμός στο διάστημα της αγωνιστικής κατρακύλας ήταν πράγματα τελείως άγνωστα μέσα στον ΠΑΟΚ.

Μέσα σε αυτή τη χαώδη κατάσταση – σε αυτή τη μαύρη τρύπα – χάθηκαν οι πάντες. Μικροί, μεγάλοι, άξιοι, μέτριοι αλλά και μεγάλες ποδοσφαιρικές προσωπικότητες. Το βασικό ζητούμενο λοιπόν στη προκειμένη περίπτωση είναι αν αυτή τη διαπίστωση την έχουν κάνει και αν αυτό το λάθος το έχουν αντιληφθεί οι καθ ύλην αρμόδιοι. Κλείνοντας το σχόλιο νομίζω ότι είμαι υποχρεωμένος να σταθώ και να τονίσω ιδιαίτερα την εξαιρετική απόδοση δύο παικτών, οι οποίοι έβαλαν φαρδιά πλατιά την υπογραφή του κάτω από αυτή τη νίκη - ανάσα.

Νομπόα και Περέιρα δικαιούνται τον τίτλο των κορυφαίων. Όσο για τον καταιγιστικό κιτρινισμό των νικητών από τον Κουτσιάυτη σε ένα παιχνίδι που ούτε φάσεις δύσκολες είχε και που ο ΠΑΟΚ ήταν σαφώς ανώτερος η εξήγηση υπάρχει και είναι λογική. Το παλικαράκι ανήκει στο γνωστό τιμ των καμικάζι και ως εκ τούτου έπρεπε να στείλει και το δικό του μήνυμα ότι μένει πιστός στις αρχές τους και στη γραμμή τους.

Και κάτι τελευταίο. Ο νεαρός Παπαγιαννόπουλος είναι δυνατό παιδί, καλός στο ψηλό παιχνίδι και μπορεί να βοηθήσει. Όσο για την «επιστράτευση» πιτσιρικάδων στα τελειώματα του αγώνα είναι άνευ ουσίας και μοιάζουν περισσότερο με επικοινωνιακά τεχνάσματα.