Φωνή λαού, οργή Θεού: «Κάντε (καμ)μιά μεταγραφή»
Οι άνεμοι και τα κύματα είναι πάντα στο πλευρό των αξιότερων καπετάνιων. Ο ΠΑΟΚ πλέει ακόμη σε φουρτούνα. Η πρόκριση του δεν τον οδηγεί σε απάνεμα νερά. Απαλλάσσει όμως, διοικητική και τεχνική ηγεσία της ΠΑΕ από τη θολούρα σε σκέψεις και το άγχος σε πράξεις. Ως εκ τούτου βλέπουν καθαρότερα τις ανάγκες του ΠΑΟΚ. Και θα φανούν εάν κι εφ΄ όσον είναι οι αξιότεροι καπετάνιοι γι’ αυτόν.
Το «καρέ» του γκολ κόντρα στην Ζίμπρου (η εκ Κισινάου ορμώμενη ομάδα έπαιζε με 10 παίκτες από το 43ο λεπτό) δεν έκανε δα, τους φίλους του «δικέφαλου» να πετάξουν την σκούφια τους από χαρά. Τα λέγαμε και χθες. Δεν περιποιεί τιμή για τον ΠΑΟΚ, να αγχώνει και να θολώνει τον κόσμο του κόντρα σε μία ομάδα όπως αυτής εκ Μολδαβίας ορμώμενη. Με άλλα λόγια; Δεν τον γοητεύει το 4-0…
Η πρόκριση του στους Ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ ήταν καθήκον του ΠΑΟΚ. Απλά, το εκπλήρωσαν προπονητές και παίκτες του. Ακολουθώντας όμως, μία απρόσμενα κακή, στραβή κι ανάποδη πορεία. Ε, δεν θα τους εξαγνίσει για αυτήν την ψυχοφθόρα πορεία, η τελική πρόκριση.
Αγωνιστικά, ο ΠΑΟΚ ακολούθησε και πάλι την προσφιλή του τακτική. Ξεκίνησε δυνατά. Πολύ δυνατά. Ένιωσε στα πανιά του και την δύναμη της κερκίδας. Παρεμπιπτόντως είναι άξια θαυμασμού η υπομονή κι η εμμονή των φίλων του «δικέφαλου» στην ομάδα τους. Απλά, δεν τους αρέσει η σιωπή. Για να αναφερθούμε και στις θέσεις του Άγγελου Αναστασιάδη.
Το δυνατό ξεκίνημα του ΠΑΟΚ απέδωσε το 1-0. Δεν είχε όμως, την ανάλογη συνέχεια. Παρά την απύθμενη ενέργεια της κερκίδας. Δεν έκανε άλλες φάσεις.
Κι εδώ ακριβώς τολμούμε, να αναρωτηθούμε: Όλοι μιλούν για μεταγραφική ενίσχυση. Σωστά. Είναι άραγε τόσο σίγουροι πως ψυχολογικά και σωματικά ο ΠΑΟΚ είναι θωρακισμένος; Εμείς τουλάχιστον – και να μας συμπαθούν, όσοι διαφωνούν – αντιληφθήκαμε κενά και πέρα από τα μεταγραφικά.
Ψυχολογικές και φυσικές δυνάμεις φαίνεται, να χρειάζεται απαραίτητα ο ΠΑΟΚ. Η αποβολή για την Ζϊμπρου στο 42ο λεπτό άλλαξε τα δεδομένα στον αγώνα της Τούμπας. Κι εκεί πάνω που το άγχος κι η αγωνία μαζευόταν σα μαύρα σύννεφα στον ουρανό της, ήρθε στο 45ο λεπτό το 2-0 με την γκολάρα του Στέφανου Αθανασιάδη. Εκεί κατά την ταπεινή μας άποψη , τελείωσαν όλα.
Θα αδικούσαμε πάντως τον Ράζβαν Ρατς εάν δεν εξυμνούσαμε την επιλογή του, να μην κοντρολάρει στη φάση του 2-0. Και να σεντράρει. Η αυτοπεποίθηση του προσέφερε στον διεθνή φορ του ΠΑΟΚ το γκολ στο πιάτο του. Κι ο Στέφανος Αθανασιάδης; Με το άγγιγμα του Μίδα στην μπάλα; Την άγγιξε κι έγινε το γκολ.
Στο Β’ ημίχρονο ο ΠΑΟΚ επίσης, είχε κενά στην «πτήση» του. Η Ζίμπρου πήρε έτσι αέρα. Με 10 παίκτες δεν ήταν ικανή για τη ζημιά. Αλλά ο ΠΑΟΚ ήταν ικανός να την πάθει!
Οι ενισχύσεις – με τις αλλαγές του Άγγελου Αναστασιάδη – επανάφεραν την ισορροπία στον ΠΑΟΚ. Το 3-0 στο 79ο λεπτό ηρέμησε την Τούμπα. Οι ΠΑΟΚτσήδες χάρηκαν την πρόκριση. Είπαμε: Δεν πέταξαν την σκούφια τους από χαρά για την απόδοση. Και το 4-0 άνοιξε χαραμάδα φωτός στο τούνελ όπου βρέθηκε ο ΠΑΟΚ με το ξεκίνημα της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου.
Η χαραμάδα επέτρεψε, να διακρίνουμε προοπτικές βελτίωσης Ρατς, Μάρτενς, Περέιρα και Μακ. Και πάλι όμως, δεν αρκούν αυτές, για να αλλάξει επίπεδο η μεγάλη ομάδα της Θεσσαλονίκης.
Επιμένουμε εμείς. Θέλει δουλειά πολλή. Θέλει κι υπομονή πολλή, για να γυρίσει ο ήλιος στην Τούμπα. Μέχρι εδώ συμφωνούμε - κι επαυξάνουμε - με τον Άγγελου Αναστασιάδη. Για την σιωπή διαφωνούμε. Και της τεχνικής και της διοικητικής ηγεσίας.
Χρειάζεται σεβασμό ο κόσμος του ΠΑΟΚ. Είναι ασέβεια η έλλειψη σχετικής ενημέρωσης του…
Είναι επίσης, ουτοπία η προσδοκία για οφέλη από το ανακάτεμα της τράπουλας με τα περυσινά χαρτιά. Ο ΠΑΟΚ φωνάζει. Κι ο κόσμος του κραυγάζει. «Κάντε καμιά μεταγραφή».
