Έξυπνες επιλογές με απόλυτο σεβασμό στο χρήμα του Ιβάν
Εκανε αίσθηση και συζητήθηκε η δήλωση του Γιώργου Τουρσουνίδη στο Metropolis 95.5 για τον Βίτορ και τον Τζιόλη. «Δεν κάνουν για τον ΠΑΟΚ», είπε ορθά – κοφτά, αναφέροντας, βέβαια, για παράδειγμα, αυτά τα δύο ονόματα και τονίζοντας ότι υπάρχουν κι άλλοι παίκτες που δεν αξίζουν να φορούν τη φανέλα της ομάδας.
Για να συνεχίσουμε αυτό που λέγαμε χθες, έχει απόλυτο δίκιο. Και ο Τζιόλης και ο Βίτορ και άλλοι, πολλοί για εμένα, παίκτες, καλοί είναι για έναν ΠΑΟΚ χωρίς πολλές απαιτήσεις, αλλά είναι ελάχιστοι για έναν ΠΑΟΚ πραγματικά μεγάλο αγωνιστικά, που δεν θα φαντασιώνεται μόνο τίτλους, αλλά θα μπορεί και να τους κατακτά.
Φαντάζομαι ότι με την άποψη αυτή συμφωνεί η πλειονότητα των φίλων του ΠΑΟΚ, ακόμη και ο ίδιος ο Ιβάν Σαββίδης. Ο οποίος μας έχει πείσει ότι θέλει να κάνει την υπέρβαση, αλλά βλέπει ότι οι άνθρωποι, τους οποίους εμπιστεύεται για τη συγκρότηση του ρόστερ, αποτυγχάνουν ξοδεύοντας άσκοπα τα χρήματά του.
Για να ξέρουμε τι λέμε, αν θέλει ο ΠΑΟΚ να δημιουργήσει γρήγορα μια ποιοτική ομάδα πρέπει να ανεβάσει το μπάτζετ σε ένα ποσό που θα υπερβαίνει τα 25 εκατομμύρια ευρώ, από τα 10 που είναι φέτος. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποκτηθούν αρκετοί ποιοτικοί, άρα και ακριβοί, παίκτες. Χωρίς μεγάλους παίκτες μεγάλη ομάδα δεν γίνεται. Απλά είναι τα πράγματα.
Βέβαια, είναι εύκολο να λες ότι θέλεις ποιοτικούς παίκτες, αλλά δύσκολο να τους αποκτήσεις, ακόμη κι αν διαθέτεις το χρήμα. Διότι ο ποιοτικός παίκτης δεν θα αποφασίσει εύκολα να έρθει σε μια ελληνική ομάδα, αφού είναι σίγουρο ότι θα έχει κι άλλες προτάσεις με περισσότερα χρήματα και για καλύτερα Πρωταθλήματα, ή και από καλύτερες ομάδες, που συμμετέχουν στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Επειδή ακριβώς υπάρχει αυτή η αντικειμενική δυσκολία, επιμένω ότι καλές μεταγραφές δεν είναι απαραίτητα οι ακριβές, αλλά οι έξυπνες. Για να κάνεις, όμως, έξυπνες μεταγραφές, πρέπει να είσαι άριστα οργανωμένος και να δουλεύεις όλον τον χρόνο. Όχι να τρέχεις πανικόβλητος την τελευταία στιγμή για να αγοράσεις γουρούνια στα σακιά, όπως συνέβη πολλές φορές στον ΠΑΟΚ τα τελευταία χρόνια.
Πρέπει να κάνεις συνεχώς σκάουτινγκ, να βλέπεις παίκτες από κοντά και να τους «κλείνεις» σε ανύποπτο χρόνο, πριν ανεβάσουν την αγοραστική αξία τους. Οποιοι παρακολουθούν την ποδοσφαιρική πιάτσα στη Λατινή Αμερική, ξέρουν πολύ καλά ότι υπάρχουν άπειρες ευκαιρίες με παίκτες νεαρούς που βγάζουν μάτια και ακόμη δεν έχουν προσεγγιστεί από πολλές ομάδες. Κορυφαίο παράδειγμα ομάδας που κάνει μονίμως σκάουτινγκ στη Λατινή Αμερική είναι ο Αστέρας Τρίπολης. Αλλά τέτοιες ευκαιρίες υπάρχουν και στην Ευρώπη. Αρκεί να ξέρεις να δουλεύεις μεθοδικά και να εντοπίζεις εγκαίρως τους μετέπειτα μεταγραφικούς στόχους σου…
Είναι, λοιπόν, ο ΠΑΟΚ έτοιμος να κάνει έξυπνες μεταγραφές και να μην πατάει μπανανόφλουδες τύπου Λέοβατς; Δεν το ξέρω. Θα το δούμε. Λέω, πάντως, ότι ο Ιβάν Σαββίδης πρέπει να δώσει μεγαλύτερη σημασία στις εισηγήσεις του τμήματος σκάουτινγκ, στο οποίο προίσταται ο Γιώργος Κωστίκος και να προσέξει πάρα πολύ καλά στις υποδείξεις εκείνων που θα προτείνουν το καλοκαίρι παίκτες. Και κάτι ακόμη: Το να ψωνίζει ο ΠΑΟΚ συνεχώς από τους ίδιους και τους ίδιους μανατζαραίους, αποδείχτηκε εντελώς αποτυχημένη τακτική. Στις μεταγραφές τα «κολλητιλίκια» απαγορεύονται. Και ο σεβασμός στο χρήμα του ιδιοκτήτη επιβάλλεται…
ΥΓ. Αδίκησα χθες, χωρίς να το θέλω, τον Τσίμιροτ. Εγραψα «οι παλιότεροι, που έχουν «χορτάσει» με καλό ποδόσφαιρο από τον ΠΑΟΚ, δεν μπορούν να ανέχονται αδιαμαρτύρητα τους Τσίμιροτ, τους Σάμπο και τους Γκολάσα». Τους Λέοβατς, τους Σάμπο και τους Γκολάσα», ήθελα να γράψω. Ο Τσίμιροτ, ο Ροντρίγκες, ο Χατζηισαίας, ο Χαρίσης και ο Κοροβέσης έχουν αποδείξει ότι είναι χρήσιμοι και εξελίξιμοι.
