Έτρωγε σίδερα, έφτυνε ατσάλι…
Καιρό είχε να χαρεί τόση μαγκιά και τέτοια λεβεντιά ο κόσμος του ΠΑΟΚ. Καιρό είχε να χαρεί νίκη κόντρα και στην ελεεινή διαιτησία ο κόσμος του ΠΑΟΚ. Τα χάρηκε με το παραπάνω χθες…
Με ψυχή χιλίων λεόντων εμφανίστηκε ο «δικέφαλος» στην Μυτιλήνη. Συγκλόνισε με το ασίγαστο πάθος του. Εντυπωσίασε με την απύθμενη πίστη του. Καθήλωσε με την ατελεύτητη γενναιότητα του. Αυτός; Ναι. Αυτός, είναι ΠΑΟΚ. Με όλη την έννοια της ομάδας όπως την προσδοκά και την ελπίζει ο κόσμος του!
Λέγαμε χθες: Ο κόσμος παρών. Η διοίκηση απούσα. Κι ερωτούσαμε: Η ομάδα; Ε λοιπόν, ο κόσμος του ΠΑΟΚ δεν ήταν απλά παρών. Ήταν κολοσσιαία η συμπαράσταση του. Από το αεροδρόμιο στο ξενοδοχείο. Από εκεί στο γήπεδο. Και πίσω πάλι. Ήταν εκεί, ενεργή κι η διοίκηση δια του προέδρου της. Μεγάλη υπόθεση. Μπράβο του. Έτσι χρειάζεται. Όσο για την ομάδα; Απάντησε με την γιγαντιαία δύναμη και την έκλαμπρη τέχνη της…
Αν και στο ξεκίνημα του αγώνα με την Καλλονή εμφανίστηκε πάλι, ο εφιάλτης. Έδειξε αμέσως - βλέπετε - τις προθέσεις του η διαιτητής. Έγινε γρήγορα το 1-0. Φάνηκε εκτός τόπου και χρόνου ο ΠΑΟΚ. Ήρθε κι η αποβολή του Κάτσε στο 36ο λεπτό. Δικαίως διαμαρτυρήθηκε. Ο τρόπος για την διαμαρτυρία ήταν μία ανοησία. Για να μην χρησιμοποιήσουμε άλλη… Ομοιοκατάληκτη λέξη! Έτσι στο Α΄ ημίχρονο δεν φαινόταν φως πουθενά για το «Δικέφαλο».
Ελάτε όμως, που στον ΠΑΟΚ είναι δόγμα ζωής: Όσο τον πληγώνουν. Τόσο τον πορώνουν. Οι χειρουργικές – με …νυστέρι το στραγάλι – επεμβάσεις του Μήτσιου πλήγωσαν αλλά και πόρωσαν τον «δικέφαλο». Καθώς δε, ξεπέρασαν και το σμπαράλιασμα των νεύρων στον πάγκο… Άναψε το μυαλό, έβραζε το αίμα όσων επιχείρησαν, να αποχωρήσουν. Όσων επιχείρησαν, να αυτοκτονήσουν. Τύφλωσε την σκέψη η οργή τους. Ευτυχώς για τον ΠΑΟΚ επικράτησε η ψυχραιμία ενός δυο ανθρώπων. Ξέρουν αυτοί ποιοι. Ξέρουν κι οι άλλοι. Ξέρει κι ο κόσμος. Αυτοί οι ένας – δυο άνθρωποι με ψυχρή σκέψη και κρύο αίμα απέτρεψαν την αυτοχειρία. Μπράβο και σε αυτούς…
Χάρη σε αυτούς λοιπόν, ξεπεράστηκε το σμπαράλιασμα στων νεύρων στον πάγκο. Και στο Β’ ημίχρονο ο «δικέφαλος» βγήκε πληγωμένος και πωρωμένος. Με σολίστ τον Περέιρα (έφθασε τα 9 γκολ) ισοφάρισε και προηγήθηκε. Έσφιξε στην αγκαλιά του τη νίκη. Κι όταν η Καλλονή αποπειράθηκε να την πάρει μέσα από την αγκαλιά… Άπλωσε τα φτερά του και στη Μυτιλήνη, όπως και στην Τρίπολη, ο Ιτάνζ απέκρουσε το πέναλτι. Και την διαφύλαξε.
Για να τα λέμε τα πάντα όλα πάντως, μπράβο αξίζουν κατά κανόνα, όλοι συμμετείχαν στην επική νίκη του ΠΑΟΚ. Κατά κανόνα; Και τούτο επειδή εξαίρεση ήταν και πάλι, ο Μαντούρο…
Όπως και αν το κάνουμε πάντως, και με τους 3 βαθμούς αλλά και με τον τρόπο κατάκτησης του – βάλτε και το τσαλαπάτημα, το τσαλάκωμα της ελεεινής διαιτησίας – ο «δικέφαλος» πατά ξανά σταθερά στη γη. Στη Μυτιλήνη έτρωγε σίδερο. Έφτυνε ατσάλι. Η απύθμενη ενέργεια του υπέταξε και την Καλλονή με παίκτη παραπάνω και τον Μήτσιο ο οποίος πάσχιζε να τον εμποδίσει, να πετάξει…
Η επιστροφή Κατσικά και Μακ προσέθεσε ισχύ στις μηχανές του. Κυρίως όμως, βρίσκει τις δυνάμεις του ψυχικές και σωματικές. Καθαρίζει το μυαλό του. Και με μεταγραφές διαμορφώνει πάλι, προοπτικές!
ΥΓ 1 : «Βοήθεια αστυνομία… Κλέφτης». Κραύγαζε και κραυγάζει ο ΠΑΟΚ για την απόπειρα αφαίρεσης κόπου, μόχθου κι ιδρώτα του. Ποιος να τον ακούσει; Ο Μήτσιος ως αστυνομικός; Και να συλλάβει τον Μήτσιο ως διαιτητή;
ΥΓ 2: Με τέτοιες απόπειρες κλοπής θα θρηνήσουμε θύματα. Να το θυμάστε!
ΥΓ 3 : Βλέποντας την επιλογή τους για τον αγώνα Καλλονή – ΠΑΟΚ αισθάνονται τύψεις στην ΚΕΔ/ΕΠΟ;
ΥΓ 4 : Τι είναι τύψεις; Η έντονη ψυχική κατάσταση που νιώθει όποιος αντιλαμβάνεται την ενοχή του για κάτι και κατηγορεί τον εαυτό του…
ΥΓ 5: Στην ΕΠΟ γενικά αναζητώντας αντίληψη ενοχής είναι σα να αναζητάς ψύλλους στα άχυρα. Στα άχυρα ίσως βρεις μερικούς., στην ΕΠΟ; Ούτε έναν έναν!
