Εθνική ντροπή και οργή, έφριξε το πανελλήνιο με τον σχολιαστή

Δεν ξέρω αν και πόσοι από τους «κατατρομαγμένους» στην κυριολεξία και δικαιολογημένα οργισμένους για αυτό που βίωναν στην τηλεοπτική αναμετάδοση (πραγματικό μαρτύριο) του αγώνα της πρωταθλήτριας ομάδας μας με την Άντερλεχτ, έφτασαν  ένα βήμα πριν πετάξουν από το παράθυρο τους την τηλεόραση τους. Το σίγουρο είναι ότι αρκετοί από αυτούς έκλεισαν τη φωνή αφού δεν άντεξαν άλλο την «ηχορύπανση».  

Πιστεύω βέβαια ότι δε θα ήταν και λίγοι αν υπολογίσει κανείς και την πραγματική «καταιγίδα» διαμαρτυριών προς τον ΟΤΕ, οι άνθρωποι του οποίου απερίσκεπτα – ίσως και χωρίς πρόθεση- όπως αποδείχθηκε εμπιστεύτηκαν το μικρόφωνο που θα ενημέρωνε τους Έλληνες ποδοσφαιρόφιλους και όχι μόνο σε ένα άτομο βαθύτατα διαποτισμένο από έναν οξύτατο και άγριο οπαδισμό και παντελώς αδύναμο να συγκρατήσει τα ανεξέλεγκτα συναισθήματα εξάρτησης και συλλογικών συμπαθειών. Ο τύπος θρυμμάτισε στην κυριολεξία τα όρια και των πλέον απλών και αυτονόητων αρχών της δημοσιογραφίας εκθέτοντας συγχρόνως όχι μόνο τη χώρα του αλλά και τους Έλληνες συναδέλφους του με την ανεκδιήγητη συμπεριφορά του.

Οι αλαλαγμοί, και οι εξαλλοσύνες του όπως και οι στιγμιαίες ένοχες σιωπές του, όταν  ο Βορειο-ιρλανδός Σπάθας διέπραττε τα κακουργήματα του ή τις απερίγραπτες εύνοιες του, άφησαν άφωνο το πανελλήνιο.  Ο τύπος όπως με ενημερώνουν οι παροικούντες την τηλεοπτική πιάτσα, δεν αποτελεί επιλογή των υπευθύνων του ΟΤΕ. Απλούστατα τον επέβαλλε –με την ανοχή τους βέβαια- το ιερατείο του λιμανιού (Μαρινάκης-Καραπαπάς), το οποίο   καθαρίζοντας στο παρελθόν άλλους δημοσιογράφους μη αρεστούς (Τάσο Κολίντζα και Αλέξη Σπυρόπουλο) γιατί είτε  ήταν απρόσεκτοι  είτε σε κάποιες φάσεις που έπρεπε να τις θάψουν ή να τις αναδείξουν όπως θα συνέφερε στον Θρύλο δεν το έκαναν, πλάσαρε τον δικό του ντελάλη.

Το δημοσιογραφικό μπούλινγκ που ξεκίνησε από τις δυο χαρακτηριστικές αυτές περιπτώσεις απλώθηκε, συνεχίστηκε και αποτέλεσε τη βάση για να διαμορφωθεί μια βορειο-κορεατικού τύπου σε ότι έχει σχέση με τον Ολυμπιακό, ενημέρωση. Αυτούς που ήθελε και αυτό που ήθελε ο Ολυμπιακός πέρασε και καθιερώθηκε σαν νόμος στην έντυπη και στην ηλεκτρονική δημοσιογραφία.

Δυστυχώς προχθές καταγράφηκε μια ακόμη μαύρη σελίδα στην ελληνική δημοσιογραφία η οποία μετράει πολλούς ξυλοδαρμούς, προπηλακισμούς συναδέλφων που έτυχε να είναι «εκτός γραμμής», «εκτός πορείας» και επιθυμιών συγκεκριμένων παραγόντων.

Ο προχθεσινός ντελάλης «κατέθεσε» το… λαρύγγι του, το οπαδικό καφριλίκι του και τις όποιες διασυνδέσεις και οπαδικές προτιμήσεις σε μια τραγική τηλεοπτική παράσταση. «Μην τη ψάχνεις» μου είπε ένας παλιός συνάδελφος. «Ο Ολυμπιακός έχει επιβάλλει με τον δικό του ψυχρό και απολυταρχικό τρόπο αυτό που θέλει σε όλα τα επίπεδα. Όποιος δεν τον εξυπηρετεί και δεν τον υπηρετεί τον τρώει το μαύρο το σκοτάδι.

Σε μερικές περιπτώσεις χάνει τη δουλειά του και σε πολλές άλλες την ηρεμία του».  «Ήταν γραφτό»… όπως λέει και ο λαός να ζήσουμε μια τέτοια τηλεοπτική «συμφορά». Γιατί περί συμφοράς και μάλιστα και εθνικής ντροπής πρόκειται όταν ο εντεταλμένος να περιγράψει έναν ευρωπαϊκό αγώνα παρουσιάζει αυτή την εκτρωματική –προς τα έξω- εικόνα.

ΥΓ1. Σήμερα το βράδυ ο ΠΑΟΚ δίνει ένα πολύ δύσκολο και σημαντικό παιχνίδι. Η σημασία του οποίου προφανώς έχει κατά τρόπο «εκτοπιστεί» από το ενδιαφέρον που παρουσιάζει ο αγώνας της Τετάρτης. Θα υπάρξει πρόβλημα αν δεν επικεντρωθούν όλοι στη βραδινή αναμέτρηση.

ΥΓ2. Θα πληροφορηθήκατε σίγουρα ότι την «μερίδα του Λέοντος» από τις αναθέσεις για την κατασκευή των παραπηγμάτων των hot spots των μεταναστών την πήρε ο Σωκράτης Κόκκαλης. Ο εθνικός μας προμηθευτής μετά την Siemens «σκόραρε»… εντυπωσιακά  σε μια ακόμη κρατική και προσοδοφόρα «μπίζνα».