Εσύ Αρη θα πάρεις έναν σέντερ;
Οι προβληματισμοί εκφράστηκαν νωρίτερα της έναρξης των αγωνιστικών υποχρεώσεων, ήρθαν όμως τα παιχνίδια και οι ανησυχούντες απομακρύνθηκαν από το προσκήνιο. Τώρα όμως που η ΑΕΚ κάνει κινήσεις ενίσχυσης και ο ΠΑΟΚ απέκτησε τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη φρόντισαν να επιστρέψουν και αναρωτηθούν, αν τελικώς ο Αρης θα αποκτήσει έναν καθαρό σέντερ.
Η αλήθεια είναι ότι στα πλάνα του Δημήτρη Πρίφτη υπήρχε ένας, αλλά αυτά ανατράπηκαν όταν τελικώς αποφασίστηκε να αποκτηθεί ο Τζέικ Κοέν. Δεδομένης της απόφασης να μην ξεφύγει το μπάτζετ περισσότερο από 800-850 χιλιάρικα, της παρουσίας πέντε ψηλών (Χάγκινς, Κοέν, Σίμτσακ, Ουάιτ και Τσούπκοβιτς). Κάποια στιγμή στο τραπέζι έπεσε η ιδέα του δανεισμού του Τσούπκοβιτς με απώτερο σκοπό να ανοίξει μια θέση κοινοτικού. Αυτοί που δεν γνωρίζουν τον Πρίφτη, θεώρησαν δεδομένο ότι θα συνέβαινε. Δεν ξέρουν δηλαδή ότι ο 47χρονος προπονητής είναι άνθρωπος που επιμένει και υποστηρίζει (… μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματός του, που λένε) τις επιλογές του καλοκαιριού. Είναι ικανός να φάει σίδερα γι’ αυτό.
Ξέρει καλύτερα από τον καθένα ότι, τα αποτελέσματα θα κρίνουν το μέλλον αυτής της υπόθεσης. Νιώθει ότι, όσο η ομάδα κερδίζει ουδείς θα επιμείνει για την απόκτηση ψηλού. Ο ίδιος δεν το θέλει προς αποφυγήν διατάραξης των ισορροπιών εντός της ομάδας. Σωστό ή λάθος, αυτό είναι προς συζήτηση. Κι έτσι στις… χλιαρές συζητήσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα, είναι αρνητικός. Και περιμένει από τους υπάρχοντες παίκτες να στηρίξουν την ομάδα, όπως κάνει ο ίδιος.
Την ίδια ώρα βέβαια, οι μάνατζερ που έχουν το νούμερο του τηλεφώνου του Νίκου Λάσκαρη κάνουν τη δική τους δουλειά. Γιατί, η δουλειά του μάνατζερ είναι να «πουλάει» παίκτες. Όπως η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να γράφει γεγονότα και να ερευνά την αλήθεια. Ο μάνατζερ πάντα σκέφτεται την προμήθεια και ο δημοσιογράφος έχει στο μυαλό του την είδηση της επόμενης ημέρας. Αυτά δεν αλλάζουν.
Οι μάνατζερ προτείνουν, ο κ. Λάσκαρης ακούει. Παρεμπιπτόντως, παραδέχθηκε ανοιχτά ότι λατρεύει το scouting, το τσεκάρισμα παικτών. Κατά δήλωσή του, καθημερινά ξόδευε περίπου 5-6 ώρες βλέποντας παίκτες που είχαν προταθεί στον Αρη. Το ίδιο έκαναν και τα αδέρφια Αγγελόπουλοι στον Ολυμπιακό. Βέβαια, αυτή η διαδικασία εγκυμονεί παγίδες.
Ενας ιδιοκτήτης που έχει την οικονομική δυνατότητα και θέλει να ενισχύσει την ομάδα του, είναι εύκολο να παρασυρθεί από έναν «αετονύχη» του χώρου. Όπως για παράδειγμα για έναν παίκτη που προτάθηκε και συζητήθηκε το όνομά του. Δεν είναι απαραίτητο να αναφέρουμε το όνομά του, μικρή σημασία έχει εξάλλου.
Τον πρότεινε μάνατζερ που δεν έχει τα δικαιώματά του. Για κακή του τύχη, ένας από τους τωρινούς αθλητές του Αρη υπήρξε συμπαίκτης μαζί του σε άλλη ομάδα. Πολύ παράξενος, ιδιόρρυθμος αθλητής. Κάποτε ήταν σε μια άλλη ελληνική ομάδα κι επειδή βαριόταν να αγωνιστεί σ’ ένα φιλικό παιχνίδι, είπε ότι τον ενοχλούσαν οι αιμορροΐδες του. Μετά από μία ώρα έτρωγε πίτσα με έξτρα ταμπάσκο. Καθώς έτρωγε ρώτησε… «Ποια είναι η ονομασία του αεροδρομίου της Αθήνας;». «Ελευθέριος Βενιζέλος», του απάντησε ένας συμπαίκτης του. Την επόμενη μέρα… είχε φύγει.
Εν τέλει, αν ο Αρης θα συνεχίσει με το υπάρχον ρόστερ ή θα προχωρήσει σε κίνηση ενίσχυσης θα φανεί στο άμεσο μέλλον. Είναι δεδομένο ότι πρέπει να κοιτάξει (και) τους άμεσους αντιπάλους του. Πρώτα απ’ όλα όμως φροντίζεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Ο Αρης είναι μια ομάδα που έχει δύο ήττες στους οκτώ επίσημους αγώνες που έχει δώσει.
Δεν είναι σε κατάσταση πανικού, έχει την πολυτέλεια του χρόνου άρα και τη δυνατότητα να εξετάσει ένα ζήτημα από κάθε πλευρά. Τούτο στοιχειοθετεί ένα σημαντικό πλεονέκτημα, αρκεί να αξιοποιηθεί καταλλήλως.
