Επιβάλλεται να διατηρήσει το ηθικό του πλεονέκτημα

Χωρίς καμία αμφιβολία η «παρουσία» του Ιβάν Σαββίδη στον ΠΑΟΚ, χαρακτηρίστηκε  - και χαρακτηρίζεται ακόμη – σαν…«ευλογία» από το σύνολο των εκατοντάδων χιλιάδων φίλων του λαοφιλέστατου συλλόγου.

Το ίδιο αναμφίβολα είναι γνωστό αλλά και αποδεδειγμένο ότι, αυτός ο μεγάλος φίλαθλος λαός στην πολύχρονη πορεία του συλλόγου του από την ημέρα της ίδρυσης του μέχρι σήμερα σεβάστηκε και υπερασπίστηκε κάποιες αξίες και αρχές, τις οποίες ποτέ δεν πρόδωσε. Ο λεγόμενος ηθικός κώδικας της ποδοσφαιρικής προσφυγιάς για έναν αιώνα (περίπου) αποτέλεσε κι εξακολουθεί να αποτελεί το «ευαγγέλιο» ενός τεράστιου λαού.

Η περηφάνια, το δίκαιο, ο αγώνας κόντρα στις σκοτεινές δυνάμεις ήταν και παραμένουν οι πυλώνες και οι θεμελιώδεις ιερές υποχρεώσεις ενός συλλόγου που «ξεπήδησε» μέσα από τη φτωχολογιά και γιγαντώθηκε και απλώθηκε σε όλες τις κοινωνικές ομάδες. Για αυτόν τον μεγάλο λαό αποκλίσεις, αλλοιώσεις και νοθεύσεις πάνω σε αυτές τις αρχές θεωρούνται προδοτικές πράξεις και συμπεριφορές.

Ο Παοκτσής δύσκολα θα ανεχθεί σήμερα να του «αφαιρέσουν», ή να του προσβάλλουν το ηθικό πλεονέκτημα  απέναντι στη γενικευμένη διαφθορά του χώρου και σε όσους την εκπροσωπούν. Μια ζωή ολόκληρη είναι τοποθετημένος απέναντι στο μαύρο, στο ανέντιμο και στο σκοτεινό. Πιστεύω όμως ότι δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε ιδιαίτερες λεπτομέρειες που θα τεκμηριώνουν την έντιμη αγωνιστική κι επαναστατική δράση του συνόλου των οπαδών αλλά και των παραγόντων (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) σε αυτή τη διαχρονική και ιστορική πορεία.

Το αξιακό φορτίο και η ηθική παρακαταθήκη που επιχειρούν κατά καιρούς κάποιοι νεόκοποι μυθοπλάστες να παραποιήσουν, παραμένουν μια «χρυσή» κληρονομιά για το Δικέφαλο του βορρά και για τον κόσμο του. Μια κληρονομιά για την οποία οι πάντες είναι αποφασισμένοι να την προστατέψουν με κάθε θυσία. Έτσι κρίνεται και είναι αναγκαίο κι αυτονόητο αυτή τη στιγμή να αποφεύγονται άκρυπτες και αδέξιες προσπάθειες από μέρους της οικογένειας (των παραγόντων) που διαμορφώνουν καταστάσεις οι οποίες αλλοιώνουν και προσβάλλουν ανέγγιχτα και ιερά πράγματα τα οποία ένας ορθόδοξος Παοκτσής τα διατηρεί με θρησκευτική ευλάβεια στο ψυχισμό του.

Είναι γνωστό ότι ο Ιβάν Σαββίδη τιμά όσο ελάχιστοι παραδόσεις και διαχρονικές παρακαταθήκες (όπως η πατρίδα, η θρησκεία, ο Πόντος… και ο ΠΑΟΚ). Ως εκ τούτου «συμβιβασμοί» και «συναλλαγές» που προσπαθούν κάποιοι αδιαφανείς κύκλοι του περιβάλλοντος του να του επιβάλλουν προφανώς δεν ενήργησαν άμεσα τα αντανακλαστικά του και μάλιστα, παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι αυτοί κύκλοι αρκετές φορές στο παρελθόν τον οδήγησαν σε αποφάσεις που δεν συμπλέουν με το χαρακτήρα του και τις προσωπικές του αρχές.

Έτσι στη προκειμένη περίπτωση προβάλλει σήμερα στο προσκήνιο μια νέα «παγίδευση» του μεγαλομετόχου στα πλαίσια μιας υφέρπουσας αλλοίωσης των ηθικών παραμέτρων του ΠΑΟΚ με ανίερες συμβιβαστικές προσεγγίσεις (όπως η χρησιμοποίηση αποτυχημένων και καταδικασμένων στη κοινή γνώμη πρώην συνεργατών της ερυθρόλευκης παράγκας και χούντας). Αφορά και πάλι επιλογές που μπορεί να θεωρηθούν σαν προσπάθειες «εισόδου» του ΠΑΟΚ στο κλαμπ, των επιθυμούντων την εύνοια και τη σκανδαλώδη αναρρίχηση.

Θα ήταν τραγικό και ιστορικό λάθος παρόμοιου είδους επιλογές να πλήξουν το ηθικό πλεονέκτημα ενός συλλόγου που στάθηκε στην κορυφή της εκτίμησης της κοινής γνώμης ύστερα από πολύχρονους αγώνες και θυσίες. Η θέση του ΠΑΟΚ ήταν, είναι και θα πρέπει να παραμείνει έξω από το κύκλωμα της διαφθοράς και μακριά από όσα οδηγούν σε παρεκκλίσεις, παρανοήσεις και συσκοτίσεις.

Ο Δικέφαλος αυτή τη στιγμή «ξεχωρίζει« (ακόμη) από τους διεφθαρμένους. Επιβάλλεται λοιπόν με κάθε θυσία να διατηρήσει αυτό το ηθικό πλεονέκτημα. Για το οποίο τον τιμά η φίλαθλη κοινή γνώμη και για το οποίο είναι επίσης υπερήφανος ο κόσμος του. Ο ορθόδοξος Παοκτσής απεχθάνεται την εύνοια, το σκοτάδι, την ανομία και τις εγκληματικές οργανώσεις. Έχει απέναντι του όλους όσους είναι συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι για την εξαθλίωση του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ποτέ δεν θα ακολουθήσει τα λερωμένα χνάρια τους.