Επιτέλους σοβαρευτείτε, ο κόσμος του ΠΑΟΚ κουράστηκε
Οι ακροβασίες(;), χωρίς δείκτη ασφαλείας, σε όλα τα επίπεδα συνεχίζονται. Οι εκπροσωπούντες τον… «οργανισμό ΠΑΟΚ» δυστυχώς δεν δείχνουν διάθεση να βάλουν φρένο στις απερισκεψίες τους, με αποτέλεσμα η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και γενικά η ψυχολογία στην ασπρόμαυρη οικογένεια να μην βρίσκεται στα καλύτερά της.
Ο κόσμος προβληματισμένος στέλνει από τη μεριά του το δικό του «μήνυμα» για το χαμηλό βαρομετρικό που διαιωνίζεται, με τη σταδιακή απομάκρυνσή του από την Τούμπα. Η χρονιά στραβώνει, το βλέπουν όλοι. Οι αντιδράσεις όμως δεν φαίνονται στον ορίζοντα. Κάποιες δυσαρέσκειες από πλευράς μεγαλομετόχου που δημοσιοποιούνται κατά καιρούς και τίποτα περισσότερο. Και αυτό, τη στιγμή που οι συγκεκριμένοι υπεύθυνοι για την απογοητευτική κατάσταση όχι απλά δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες που έχουν, αλλά συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο και πάνω στα ίδια χνάρια του λάθος δρόμου που ακολούθησαν στον σχεδιασμό της χρονιάς. Τα ατέλειωτα ταξίδια (μεταγραφικός τουρισμός όπως αποδείχτηκε) ξεκίνησαν… συνοδευόμενα πάντοτε από την ανάλογη αβάντα της υποσχεσιολογίας, η οποία σε τελική ανάλυση βλάπτει μόνο τον ΠΑΟΚ.
Οι ενεχόμενοι, όπως αποδείχθηκε, απολαμβάνουν πλήρης ασυλίας και ως εκ τούτου θεωρούν ότι μπορούν να συνεχίσουν χωρίς ούτε στιγμή να σκεφτούν να επανορθώσουν κάτι απ’ όλα όσα στραβά φόρτωσαν στην ομάδα. Ο κόσμος, ο οποίος ακόμα δεν έχει πάρει απαντήσεις και εξηγήσεις για τα τραγικά λάθη, τις παραλείψεις και τις μυστηριώδεις στοχοποιήσεις και περιθωριοποιήσεις παικτών, βομβαρδίζεται εκ νέου από νέες μεταγραφικές ομοβροντίες. Ακόμα όμως δεν έχει μάθει, γιατί «απομακρύνθηκε»… ο Βιτόρ, γιατί μπήκαν στο περιθώριο Τζιόλης, Κάτσε και Χατζηϊσαίας, ούτε και για πιο λόγο συνεχίζονται τα αυτοκτονικά και παιδαριώδη ροτέισον και οι εμμονές με χρησιμοποιήσεις συγκεκριμένων «μεταγραφών» που δεν έπεισαν. Η σιωπή από μέρος των εμπλεκομένων αποδεικνύει ότι η αυτοκριτική και η αυτογνωσία δεν είναι απαραίτητες σε οργανισμούς που το χρήμα ρέει άφθονο (όπως ο ΠΑΟΚ).
Έρχονται τώρα τα νέα βαρύγδουπα ονόματα με πομπώδη βιογραφικά και με νέες υποσχέσεις. Περνώντας από το αγωνιστικό (Μίχελ-Ίβιτς) στο διοικητικό (ΠΑΕ) δυστυχώς οι διαπιστώσεις είναι το ίδιο προβληματικές και απογοητευτικές. Αν εξαιρέσει κανείς κάποιες φιλότιμες προσπάθειες του υπευθύνου επικοινωνίας να «στοκάρει» και να αναπληρώσει ολοφάνερες αδυναμίες μίας συγκροτημένης αντιμετώπισης των εχθρών του συλλόγου, αλλά και όσων συκοφαντούν ανήθικα τον μεγαλομέτοχο, δεν έχουμε καμία ολοκληρωμένη και συντονισμένη αντίδραση. Αντίθετα, μετά την παταγώδη αποτυχία της συγκρότησης αλλά και της δράσης της περιβόητης Επιτροπής για τα ενενηντάχρονα, η οποία βαρύνεται με το φιάσκο της κεντρικής εκδήλωσης στο Μέγαρο Μουσικής, το οποίο εξόργισε δικαιολογημένα τον Ιβάν, ακολούθησαν παρόμοιες συμπεριφορές και τοποθετήσεις που προκάλεσαν ερωτηματικά και προβληματισμούς.
Βεβαίως, η περιβόητη και ανιστόρητη Επιτροπή ενήργησε ως Προκρούστης της ιστορίας του Δικέφαλου αφήνοντας αλγεινές, στην κυριολεξία, εντυπώσεις με τις επιλεκτικές αποφάσεις της και τις τιμητικές διακρίσεις που μοίρασε βάσει υποκειμενικών –τις περισσότερες φορές- και ιδιοτελών σκεπτικών. Τελευταία και πολύ νωπή η ακατανόητη απόφαση της σύμπραξης στη θλιβερή «Γκαγκατσιάδα», όπου ο ΠΑΟΚ συνταυτίστηκε και συνέπραξε με το υπόλοιπο ΠΟΚ στο γνωστό «Βατερλό» -όπως τελικά αποδείχθηκε- των εξυγιαντών (του βόθρου… όπως χαρακτήρισε την υπόθεση ο μαχητικός Σταμάτης Βελλής). Εδώ βέβαια μπαίνει σε συζήτηση το θέμα της ενημέρωσης του μεγαλομετόχου. Είναι κάτι το οποίο είχαμε επισημάνει από τον πρώτο ακόμα χρόνο της παρουσίας του στον ΠΑΟΚ και τελικά δικαιωθήκαμε γιατί αποδείχθηκε σε βάθος τετραετίας ότι είναι η θεμελιώδης παθογένεια μέσα στον ιστορικό σύλλογο από την πρώτη στιγμή της επένδυσης του καλοπροαίρετου και ευκολόπιστου Ιβαν, τον οποίον στηρίζει και εμπιστεύεται απόλυτα ο κόσμος του ΠΑΟΚ.
Το ερωτηματικό όμως που προκύπτει είναι, ποιους συμβουλεύεται, ποιοι του εισηγούνται και ποιους εμπιστεύεται όταν καλείται να αποφασίσει για θέματα πολύ σημαντικά. Αποδεδειγμένα και κατά το παρελθόν ο περίγυρός του φάνηκε ότι τον οδηγεί εκεί που ήθελε ή εκεί που θα εξυπηρετούσε συγκεκριμένες καταστάσεις οι οποίες ισχυροποιούσαν τη δημιουργία μιας αυλής. Είναι λογικό ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ, με το τεράστιο εύρος και βάθος των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων και των συχνών απουσιών, να μην είναι σε θέση να έχει άμεση αντίληψη του τι συμβαίνει στον «μικρόκοσμο» της Τούμπας. Κάποιοι προσπάθησαν να του παρουσιάσουν παράγοντες, βουτηγμένους στον βούρκο, ότι θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν να πετύχει το όραμά του για την εξυγίανση του χώρου. Ο εξαγνισμός τους και η απενοχοποίησή τους προφανώς τους βόλευε.
Δεν ήταν όμως συμβατή, ήταν κόντρα και αντίθετη με τον αξιακό κώδικα του Ιβαν Σαββίδη. Θεωρούμε και το υποστηρίζουμε από την πρώτη στιγμή, ότι αυτή η επισήμανση είναι ένα κομβικό σημείο της τετραετίας και αποτελεί τη θεμελιώδη παθογένεια του τρόπου διαχείρισης και διοίκησης του συλλόγου. Είναι σοβαρό πρόβλημα και θα πρέπει κάποια στιγμή να απασχολήσει τον μεγαλομέτοχο, ο οποίος ήδη θα πρέπει να έχει αρκετές εμπειρίες για τα «ραντεβού και τα συνοικέσια» που του πλάσαραν συγκεκριμένοι και τα οποία τελικά αποδείχθηκαν όχι απλώς αναποτελεσματικά, αλλά και επικίνδυνα να εκθέσουν τον ΠΑΟΚ, αλλά και τον ίδιο. Με δυο λόγια και κλείνοντας, θέλουμε να επισημάνουμε πως αυτή τη στιγμή θα πρέπει οι υπεύθυνοι, σε αγωνιστικό και διοικητικό επίπεδο, να σοβαρευτούν, να επικεντρωθούν στην αποστολή τους, να κάνουν την αυτοκριτική τους και αν έχουν τη λεβεντιά να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να επανορθώσουν. Ο κόσμος του ΠΑΟΚ κουράστηκε. Το μήνυμα της Τούμπας λέει πολλά.
