Επιτέλους! Υπάρχει κι αλληλεγγύη στον ΠΑΟΚ…
Δεν τελείωσε την πρεμιέρα, όπως την ξεκίνησε. Στο ξεκίνημα της ο ΠΑΟΚ ήταν χάρμα ιδέσθαι. Στο τελείωμα της; Στα χασομέρια του αγώνα με τον Παναιτωλικό, για να ακριβολογούμε; Ο ΠΑΟΚ δεν βλεπόταν.
«Ήταν ένα μάθημα», είπε ο Βλάνταν Ίβιτς. Κι απέδωσε μάλιστα, το κενό της πτήσης του «δικέφαλου» στην έλλειψη σοβαρότητας. Μέχρι το 90ο λεπτό – βλέπετε – η ομάδα του πλημμύριζε σοβαρότητα. Αυτή η επάρκεια σοβαρότητας στην τρέχουσα αγωνιστική περίοδο – σε απόλυτη αντίθεση με την ανεπάρκεια της παρελθούσας – ενθουσίασε τους φίλους του «δικέφαλου». Κι έπεσε σύννεφο το χειροκρότημα…
Μία ομάδα, οποιαδήποτε ομάδα δε μεταμορφώνεται από τη μία ημέρα στην άλλη. Έτσι κι ο ΠΑΟΚ. Θέλει χρόνο σήμερα για να απαλλαγεί αύριο από τα κουσούρια του χθες. Και κατά πως φαίνεται ο χρόνος διατίθεται από τους φίλους του Δικεφάλου. Αν κι είδαν στις κερκίδες τον Παναιτωλικό, να απειλεί με την ισοφάριση. Αν και χαλάστηκαν ακόμη και με τη μείωση του σκορ… Εν τούτοις έστειλαν μήνυμα εμπιστοσύνης και συμπαράστασης στην ομάδα τους.
Εμείς πάντως, θεωρούμε πως θα υπάρξουν κι άλλα κενά σε άλλες πτήσεις του ΠΑΟΚ. Το γνωρίζει ο Βλάνταν Ίβιτς. Κι είναι φυσιολογικά τα σκαμπανεβάσματα του. Σε περίοδο ρονταρίσματος είναι ο ΠΑΟΚ. Είπαμε: Θέλει τον χρόνο του. Κι ως ομάδα κι ως παίκτες κι ως προπονητής…
Και που είστε; Δεν πρέπει μήτε να πετάξουν στην Τούμπα την σκούφια τους από χαρά για το καλό πρόσωπο του ΠΑΟΚ επί 90 λεπτά… Δεν θα πρέπει μήτε να τα βάψουν μαύρα από λύπη για το κακό πρόσωπο του ΠΑΟΚ επί 3 λεπτά. Διαφωνείτε;
Αυτός ο ΠΑΟΚ έδωσε ένα δείγμα το οποίο δεν βγάζει συμπεράσματα αλλά διαμορφώνει εντυπώσεις. Για να βγουν συμπεράσματα χρειάζονται πολλά δείγματα. Την Πέμπτη επί παραδείγματι, ο ΠΑΟΚ θα δώσει ακόμη ένα δείγμα. Με τον πήχη της δυσκολίας πολύ υψηλότερα. Κι εκείνο θα διαμορφώσει εντυπώσεις. Δεν θα βγάλει συμπεράσματα. Είναι μακρύς είναι και δύσκολος ο δρόμος και στην τρέχουσα αγωνιστική περίοδο…
Εάν πάντως, κι εφ’ όσον μας επιτρέπατε την κατάθεση των εντυπώσεων μας… Θα σας λέγαμε πως από τον ΠΑΟΚ της περασμένης Κυριακής περισσότερο μας εντυπωσίασε η αλληλεγγύη του. Στη φάση του λάθους – αφετηρία για τη μείωση του σκορ από τον Ουάρντα – ο Βαρέλα λύγισε. Κατέρρευσε. Κι έτρεξαν συμπαίκτες του (πρώτος απ’ όλους ο Γιώργος Τζαβέλλας) για να συμπαρασταθούν στο νεοφερμένο αμυντικό. Αυτή η αλληλεγγύη έλειπε από τον ΠΑΟΚ. Κι η αλληλεγγύη δίχως να σφυρηλατηθεί στο αμόνι των αποδυτηρίων… δεν βγαίνει στο γήπεδο!
Κι από όποια πλευρά και να δούμε αυτόν τον ΠΑΟΚ (αυτόν των 90 λεπτών, έτσι;) είναι ολοφάνερο πως μεταμορφώνεται. Η εικόνα του – αν είναι πολύ, πάρα πολύ νωρίς για εκτιμήσεις – επιτρέπει την πνοή ανέμου αισιοδοξίας. Είπαμε, όμως: Θέλει ακόμη πολλή δουλειά, πάρα πολλή δουλειά για να φθάσει ο ΠΑΟΚ στο ύψος των προσδοκιών
