Επιτέλους ανάσα με νίκη χωρίς άγχος
Μετά από τις πολλές και επώδυνες – όπως αποδείχθηκαν λόγω αποτελεσμάτων – προβληματικές του εμφανίσεις, ο ΠΑΟΚ επέστρεψε» με μια δίκαιη κι εύκολη νίκη στην έδρα του, απέναντι σε μια ομάδα που πάντοτε τον δυσκόλευε.
Η απόδοση του κρίνεται καλή. Τι στιγμή κατά την οποία δεν παρουσίασε τις γνωστές και επαναλαμβανόμενες αρρυθμίες με τα ξεχαρβαλώματα» των γραμμών του, τις γιόμες των αμυντικών του και τις ασυντόνιστες και σε μόνιμη βάση διαφοροποιούμενες αγωνιστικές τακτικές του.
Είχε και διατήρησε σε ολόκληρη τη διάρκεια του αγώνα, όλες τις πρωτοβουλίες, τον απόλυτο έλεγχο και μια αδιαμφισβήτητη κατοχή. Προσπάθησε να αποφύγει – και τα κατάφερε – τα γνωστά λάθη και τους καθιερωμένους παιδαριώδεις ερασιτεχνισμούς που του στοίχισαν πολύ ακριβά σε πολλά από τα προηγούμενα παιχνίδια του. Πέτυχε να μετουσιώσει την ανωτερότητα του σε ένα καλό αποτέλεσμα.
Η χθεσινή εμφάνιση από κάποιους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως συγκρατημένα αισιόδοξη εξαιτίας της αδυναμίας που επέδειξαν οι αντίπαλοι. Όμως αναντίρρητα η εικόνα όσο και το αποτέλεσμα δεν παύουν να αποτελούν ένα ευχάριστο διάλειμμα και μια ανάσα προσωρινή στην πίεση που υπήρχε και η οποία προκλήθηκε εξαιτίας των γνωστών και αδέξιων χειρισμών του συμπαθέστατου Ιγκόρ.
Λαθών σε επίπεδο κοουτσαρίσματος, αλλά και διαχείρισης του ρόστερ. Θα μπορούσε επίσης να προστεθεί ότι αυτή η νίκη και αυτή η εμφάνιση δίνουν και μια ευκαιρία στον Κροάτη να δει τα χοντρά λάθη που διέπραξε και να μη τα επαναλάβει. Η συζήτηση όμως αυτή είναι έξω από το περίγραμμα του χθεσινού παιχνιδιού. Η μέχρι τώρα πορεία του Τούντορ δεν είναι δυνατό να κριθεί από ένα ή δύο καλά ή άσχημα αποτελέσματα.
Η διαχρονική διαδρομή του, έχει αφήσει το στίγμα της που είναι ευκρινέστατο. Ως εκ τούτου δεν νομίζουμε ότι θα πρέπει να επαναλάβουμε τα όσα έχουμε πολλές φορές καταθέσει και υποστηρίξει σε αλλεπάλληλά σχόλια μας περί αυτού του θέματος.
Το ποιοι είναι εκείνοι που έχουν καταστήσει ημιπαράλυτο αγωνιστικά το Δικέφαλό είναι γνωστό, επομένως ας επικεντρωθούμε στον χθεσινό ΠΑΟΚ. Ο οποίος ασφαλώς δεν ήταν…ημιπαράλυτος, ούτε είχε και σχέση με τον ΠΑΟΚ των τελευταίων (και όχι μόνο) οικτρών εμφανίσεων του.
Αντίθετα, ήταν μια ομάδα πειθαρχημένη, μαχητική και σε πολλά σημεία της αναμέτρησης κι ελκυστική. Πέρα από το καλό αποτέλεσμα και την καλή εικόνα παρουσίασε και κάποια πολύ ενδιαφέροντα ενθαρρυντικά στοιχεία που αφορούσαν συγκεκριμένους από τους παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακός ήταν ο νεαρός Χαρίσης (χαιρόμαστε γιατί επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις μας κι επαληθεύονται οι προσδοκίες για το μεγάλο ταλέντο του). Πολύ καλός και ο Τσίμιροτ. Παρουσιάστηκαν βελτιωμένοι ο Βίτορ, ο Κίτσιου και ο Ζάιρο.
Σε γενικές γραμμές λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι το χθεσινό απόγευμα ήταν ευχάριστο για τους Παοκτσήδες. Υπήρχαν βέβαια και οι «συννεφιές» της μισοάδειας Τούμπας, αλλά και της διαπίστωσης ότι κάποιες εμμονές εξακολουθούν να παραμένουν και να ενοχλούν (περιπτώσεις απαξίωσης Μπερμπάτοφ κι εξαφάνισης Κάτσε).
Η ατομική απόδοση των νικητών: Ο Όλσεν δέχθηκε ένα απαράδεκτο γκολ. Βιτόρ και Κίτσιου βελτιώνονται συνεχώς. Ερωτηματικό παραμένει ο Λέοβατς, παρά το γεγονός ότι χθες ήταν κινητικός και συμμετείχε σε αρκετές επιθετικές ενέργειες. Μόνιμα σταθερός ο Τζαβέλλας.
Για τον Χαρίση εδώ και αρκετό καιρό είχαμε τονίσει πως μετά το Δαμανάκη και τον Τερζανίδη έρχεται ένα νέο αστέρι που θα τους διαδεχθεί. Ανεβασμένος αισθητά ο Τσίμιροτ. Ο Πέλκας πολύ καλύτερος από ότι ήταν στα τελευταία του παιχνίδια. Το γκολ που πέτυχε ο Κλάους ελπίδα να… αφυπνιστεί…το φονικό του ένστικτο.
Βοήθησε και προσπάθησε πολύ ο Μακ. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν ευχάριστη έκπληξη ο Ζάιρο. Σχετικά με τους Γιαννιώτες εύκολα μπορούσε να δει κανείς πως παρουσιάστηκαν «φοβισμένοι» απέναντι στο χθεσινό…ορμητικό ΠΑΟΚ. Αυτό το τελευταίο ίσως να λέει και κάτι πολύ σημαντικό για τους χθεσινούς νικητές.
