Eπιχειρήματα για το «θέατρο» Γκαρθία και τις ερυθρόλευκες αθλιότητες

Μια μακροσκελέστατη, αλλά ενδιαφέρουσα επιστολή μάς έστειλε προς δημοσίευση ο Θεσσαλονικιός δικηγόρος, κ. Θεόδωρος Δ. Χουλιάρας. Διαθέτω τον χώρο της σημερινής στήλης, για να σας παρουσιάσω τα σημαντικότερα αποσπάσματα.

Αφού παραθέτει ο κ. Χουλιαράς τα γεγονότα, όπως τα είδε από την τηλεόραση και όπως ενημερώθηκε γι’ αυτά από τα Μ.Μ.Ε., αναφέρει ποιες παραβάσεις κανονισμών έγιναν. Προσέξτε:

α) Δεν ερευνήθηκε αν μέσα στο ρολό υπήρχε θλον όργανο

β) Παράνομα βρισκόταν εντός του αγωνιστικού χώρο ο κ. Γκαρσία, ο οποίος και δεν προστατεύεται στη συγκεκριμένη περίπτωση.

γ) Αρμόδιος να αποφανθεί για το αν μπορεί να συνεχίσει ο προπονητής τον αγώνα, είναι μόνον ο ιατρός του αγώνα και όχι το «Διαβαλκανικό» ή οποιοδήποτε άλλο ιατρικό ίδρυμα και ιδίως ιδιωτικό.

Αν δεχθούμε ότι έπρεπε ο διαιτητής να περιμένει την εξέταση από ιδιωτικό ίδρυμα, τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι ο προπονητής του Ολυμπιακού θα μπορούσε να μεταφερθεί με αεροπλάνο στη Ν. Υόρκη για γνωμάτευση!

Φυσικά αυτό θα ήταν παράλογο, όπως είναι και η μεταφορά του στο «Διαβαλκανικό» με αποτέλεσμα οι ταλαιπωρημένοι φίλαθλοι να περιμένουν μέσα στο κρύο, πότε θα τελειώσουν τα τερτίπια και τα τεχνάσματα του Ολυμπιακού. Αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται.

Στη συνέχεια, προχωρά σε κάποιες προτάσεις, που αποτελούν, κατά έναν τρόπο, νομικές συμβουλές:

Σύμφωνα με τον κανονισμό, ο διαιτητής, μετά τη γνωμάτευση του ιατρού του αγώνος θα έπρεπε να βγει στο γήπεδο, καλώντας τις ομάδες για την έναρξη του αγώνα και αν ο Ολυμπακός δεν ερχόταν να κηρύξει τον αγώνα ματαιωθέντα εξ υπαιτιότητος του Ολυμπιακού, ο οποίος και θα πρέπει να μηδενισθεί.  Ο διαιτητής, όμως, δεν έκανε αυτό που προβλέπουν οι κανονισμοί και πρέπει να ελεγχθεί και αυτός όπως και αυτοί που τον διόρισαν. Αν τελικά αποδειχθεί ότι ο Γκαρσία μπορούσε να συνεχίσει και σκοπίμως και θεατρικώς προσποιείτο ότι αδυνατεί, δείχνοντας άλλοτε το μάτι του, άλλοτε το χείλος και άλλοτε τον λαιμοδέτη στον λαιμό του και άλλοτε ότι έχει ζάλη και όλα αυτά όχι συλλήβδην, άλλα σε διάφορα χρονικά διαστήματα, τότε ο ΠΑΟΚ να καταθέσει μήνυση για απάτη σε βάρος του, ως αυτουργού και σε βάρος των συνεργών και ηθικών αυτουργών, οι οποίοι έστησαν ολόκληρη την θεατρική παράσταση.

Επίσης να ζητηθεί όχι η επανάληψη του αγώνα αλλά ο μηδενισμός του Ολυμπιακού και η κατακύρωση του αγώνα υπέρ του ΠΑΟΚ. Βέβαια η πράξη του κατηγορουμένου είναι κατακριτέα, όμως ο χαρακτηρισμός της απλής κακώσεως ως επικίνδυνη σωματική βλάβη ή σοβαρή βλάβη δεν είναι ορθός και χρειάζεται προσοχή μη βλάψει τον ΠΑΟΚ, διότι η καταδίκη του κατηγορουμένου για σοβαρή ή επικίνδυνη σωματική βλάβη θα δώσει εκ του μη όντως επιχειρήματα, ότι αδυνατούσε ο Γκαρσία να συνεχίσει το κοουτσάρισμα της ομάδας του.

Επίσης  να ερευνηθεί γιατί το «Διαβαλκανικό» απεφάνθη ότι πρέπει να μείνει ο Γκαρσία 24 ώρες για μία αμυχή (πρωτάκουστο!).

Η υπόθεση πρέπει να διερευνηθεί εις βάθος, διότι είναι άδικο ο σίγουρος πρωταθλητής και άξιος της νίκης, να χάσει στα χαρτιά το Πρωτάθλημα.

Και καταλήγει με κάποιες προτάσεις για τη διαιτησία, με απώτερο σκοπό την αποκατάσταση της αξιοπιστίας του ελληνικού ποδοσφαίρου:

Σαν πρώτο βήμα θα πρέπει τους κρίσιμους αγώνες να τους διευθύνουν ξένοι διαιτητές.

Να δοθεί  η διαιτησία των ποδοσφαιρικών αγώνων στην Ακαδημία Σωματικής Αγωγής, δηλαδή στους καθηγητές σωματικής αγωγής που υπηρετούν στα Γυμνάσια, Λύκεια και στα Πανεπιστήμια της χώρας.

Να δημιουργηθεί έδρα διαιτησίας  αθλητικών αγώνων  στην Γυμναστική Ακαδημία από όπου υποχρεωτικά θα περνούν όλοι οι καθηγητές σωματικής αγωγής.

Να δημιουργηθεί ομοσπονδία ανεξάρτητη από την ΕΠΟ που θα αποτελείται από διορισμένους στα δημόσια Σχολεία γυμναστές, οι οποίοι θα εκλέγουν το Διοικητικό Συμβούλιο  που θα υπάγεται στο Υπουργείο Αθλητισμού. Με τον τρόπο αυτό θα απαλλαγεί η διαιτησία από τον παραγοντισμό  και τα ρουσφέτια. Θα αποτελείται από μορφωμένους και υπεύθυνους διαιτητές, κυρίως αμερόληπτους, οι οποίοι θα δηλώνουν ποιου Συλλόγου είναι οπαδοί ή συμπαθούντες, ώστε να μη διορίζονται σε αγώνες  του Σωματείου το οποίο συμπαθούν. Και το κυριότερο είναι ότι θα έχουν την ευθύνη του Δημοσίου υπαλλήλου για κάθε παράβαση των καθηκόντων τους. Με τον τρόπο αυτό θα μπει τάξη στους αγώνες διότι δεν θα υπάρχει η καχυποψία στο πρόσωπο του διαιτητή, ή των παραγόντων που κρίνουν τους διαιτητές και τους αγώνες. Οι καθηγητές δεν ασκούν εμπορικά επαγγέλματα και δεν έχουν δοσοληψίες με παράγοντες των σωματείων οι οποίες είναι ανθρώπινο να επηρεάζουν.