Ένωσαν τις… μοναξιές τους και έγιναν το «χρυσό» δίδυμο της άμμου
Η μία 26 χρονών, δασκάλα και ακραία, ενώ η άλλη 22 χρονών, δικηγόρος και λίμπερο. Η Ρουμελιώτισσα Εύη Χρήστου και η Κυπριακής καταγωγής Μαριώτα Αγγελοπούλου ένωσαν τις δυνάμεις τους φέτος για πρώτη φορά, μια και δεν είχαν ταίρι να αγωνιστούν. Μάλιστα, ήδη πρωταγωνιστούν στην άμμο, αφού κατέκτησαν δύο χρυσά σε δύο αγώνες στo τουρνουά Master του Πανελληνίου σιρκουί Μπιτς Βόλεϊ 2014.
Η Εύη Χρήστου ξεκίνησε το βόλεϊ σάλας σε ηλικία 12 ετών, από τον Άρη Νίκαιας και το 2009 μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη για τον Άρη. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε από μία χρονιά στον Πανελλήνιο, το ΖΑΟΝ και τους Ίωνες , ενώ την ερχόμενη σεζόν θα βρίσκεται στον Παναθηναϊκό. Με το Μπιτς βόλεϊ ασχολήθηκε για πρώτη φορά 17 χρονών, ενώ είναι και στον Εθνικό Σχεδιασμό.
Η Μαριώτα Αγγελοπούλου ήταν 11 χρονών, όταν έκανε τα πρώτα βήματα στο χώρο του βόλεϊ, με την ομάδα του Απόλλωνα Αγίου Δημητρίου. Κατόπιν, αγωνίστηκε στον Πανελλήνιο, για τέσσερα χρόνια στην Ανόρθωση και παράλληλα το 2009 στην Εθνική Κύπρου Μπιτς Βόλεϊ, έως και σήμερα. Αυτή τη χρονιά θα αγωνίζεται για λογαριασμό του Ηρακλή Κηφισιάς.
Οι όμορφες αθλήτριες του Μπιτς Βόλεϊ ήρθαν στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να συνεχίσουν τη «χρυσή» τους πορεία, στο 3ο τουρνουά Masters για φέτος-στην Ολυμπιάδα- ύστερα από την Καρδία Θεσσαλονίκης και το Καράβι του Σχοινιά, που έκαναν το 2/2.
Η «Metrosport» συνάντησε το φλογερό δίδυμο, λίγες ώρες πριν αναχωρήσει για τον επόμενο προορισμό του, σε στιγμές χαλαρές και εκτός δράσης. Η Εύη Χρήστου και η Μαριώτα Αγγελοπούλου «καρφώνουν» αποκλειστικά στη «Μetrosport», μιλώντας για τα κλειδιά της επιτυχίας τους, την αρχή της φιλίας τους, ενώ παράλληλα αποκαλύπτουν στοιχεία του χαρακτήρα τους και ασχολίες της καθημερινής τους ζωής.
«Είμαστε ζευγάρι μόλις 3 εβδομάδες και έχουμε ήδη δεθεί και εκτός γηπέδου. Είναι η αρχή μιας δυνατής φιλίας», ήταν τα πρώτα τους λόγια, χαμογελώντας.
Πώς προέκυψε αυτό το δίδυμο;
Μαριώτα: «Και οι δυο δεν είχαμε ταίρι και τελικά βρήκαμε η μία την άλλη. Κατεβήκαμε στο προ-ολυμπιακό τουρνουά και περάσαμε στην επόμενη φάση. Μετά από αυτό, στόχος μας ήταν μόνο τα Masters».
Ποια είναι η συνταγή αυτής της τόσο γρήγορης επιτυχίας, με δεδομένο ότι είστε νέο ζευγάρι;
Εύη: «Μας αρέσει αυτό που κάνουμε, έχουμε καλή χημεία και το σημαντικότερο είναι, ότι είμαστε φίλες και εκτός γηπέδων. Γενικά, όταν είμαστε μαζί, περνάμε πολύ ωραία και αυτό φαίνεται και στο γήπεδο».
Εύη πως θυμάσαι το πέρασμά σου από τον Άρη Θεσσαλονίκης;
Εύη: « Έχω πολύ ωραίες αναμνήσεις από τον Άρη. Τότε ήταν καλύτερες και οι οικονομικές συνθήκες. Το κλίμα εκεί ήταν οικογενειακό και έχω να θυμάμαι μόνο ευχάριστες στιγμές».
Θα ήθελα να μου πείτε μερικά στοιχεία του χαρακτήρα σας.
Μαριώτα: «Εγώ είμαι πολύ χαλαρή, κινούμαι σε χαλαρούς ρυθμούς. Έχω υπομονή και προσαρμόζομαι εύκολα σε ομαδικό περιβάλλον».
Εύη: «Είμαι αρκετά αυθόρμητη, με υπομονή τόσο εντός, όσο και εκτός γηπέδων. Όμως, όταν χάνω την υπομονή μου, γίνομαι άλλος άνθρωπος και έχω πολλή αρνητική ενέργεια».
Τί σας ενώνει και είστε τόσο αγαπημένες, παρόλο που δεν γνωρίζεστε πολύ καιρό;
Εύη: «Είμαστε ζευγάρι μόλις 3 εβδομάδες. Πιστεύω πως θα γίνουμε ακόμη καλύτερες φιλές».
Μαριώτα: «Μας ενώνει η θετική αύρα, που εκπέμπουμε και οι δύο».
Η καθημερινή σας ζωή -εκτός γηπέδων- πως κυλάει;
Εύη: «Σπουδάζω στο Παιδαγωγικό Τμήμα, αλλά δε μπορώ να πω ότι διαβάζω για το Πανεπιστήμιο. Περισσότερο μου αρέσει να διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία. Επίσης, ασχολούμαι πολύ με τις δουλειές του σπιτιού, μαγειρεύοντας και διακοσμώντας το σπίτι. Είμαι καλή νοικοκυρά» (Γέλια…)
Μαριώτα: «Μέχρι τώρα διάβαζα πολύ, για να πάρω το πτυχίο της Νομικής. Όταν έχω ελεύθερο χρόνο, συνηθίζω να πηγαίνω για ψώνια, για καφέ με φίλους, ταξίδια και εκδρομές».
Εάν δε παίζατε βόλεϊ, με ποιο άθλημα θα φανταζόσασταν τους εαυτούς σας;
Εύη: «Τενίστρια».
Μαριώτα: «Ποδοσφαιρίστρια».
Οι υποχρεώσεις των δύο αθλητριών με τις εθνικές τους ομάδες, τις χωρίζουν σαν ζευγάρι και δεν τις επιτρέπουν να συνεχίσουν την επόμενη χρονιά. Γι’ αυτό, οι εντυπωσιακές αθλήτριες φροντίζουν να ζουν έντονα τις στιγμές, που περνούν αυτό το διάστημα, απολαμβάνοντας τις χαρές των επιτυχιών τους.
Υπάρχει ικανοποίηση από το επίπεδο του Μπιτς Βόλεϊ στην Ελλάδα;
Εύη: «Γενικώς, δεν έχουμε βοήθεια από το άθλημα. Θεωρώ, ότι δεν υπάρχουν υποδομές και γίνονται μόνο ατομικές προσπάθειες αθλητών και προπονητών. Είναι κρίμα, γιατί είμαστε σε μία χώρα, που παρά την οικονομική κρίση, το άθλημα ευνοείται από τον καιρό και τη θάλασσα και έτσι, θα μπορούσε να βρίσκεται πολύ ψηλά. Γι’ αυτό το λόγο, θέλω να ευχαριστήσω το MelekosSportsClub, τη GreenCola και την Errea».
Μαριώτα: «Ευχαριστώ κι εγώ τα ζαχαροπλαστεία Edelvais, την Uvex και τον προπονητή μας, Στάθη Χανδρινό. Ακόμη, ευχαριστώ το γούρι μου, που είναι μία φίλη, με την οποία μιλάμε πάντα πριν από κάθε αγώνα».
