Ενας σύλλογος στα… σκοινιά

Μπήκαμε αισίως στην εβδομάδα της απόλυτης κρίσης για τον ποδοσφαιρικό Αρη, στο διάστημα της οποίας, άνθρωποι της οικογένειας της ομάδας, καλούνται να πάρουν αποφάσεις που θα σηματοδοτήσουν οριστικά το μέλλον.

Είναι πραγματικά κρίμα να πρέπει καθημερινά να ασχολούμαστε περισσότερο με το τι συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη, παρότι είμαστε στο Πράβετς, αλλά τι να κάνουμε που τα «φωτεινά μυαλά» που εξακολουθούν να διοικούν την ομάδα, την έφτασαν στο σημείο που είναι σήμερα.

Από ανευθυνότητα; Από υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων τους; Από όποια πλευρά κι αν ερμηνεύσουμε τις κινήσεις τους, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Ο Αρης παραμένει λίγες μέρες πριν την έναρξη των πρωταθλημάτων Ελλάδας, σε εκβιαστικά διλήμματα.

Εφτασε να παίζει τα… ρέστα του περιμένοντας τον κάθε Αρβανιτίδη να κινηθεί γρήγορα, για να γλιτώσει την ξεφτίλα της απόσυρσης από τη Β’ Εθνική. Εφτασε στο σημείο να πρέπει να παρακαλέσει την ΕΠΟ να δώσει παράταση στις δηλώσεις συμμετοχής στη Γ’ Εθνική, γιατί υπάρχει ξεκάθαρα το ενδεχόμενο να βρεθεί «εγκλωβισμένος» μεταξύ ΑΦΜ και… τοπικού.

Ναι, εδώ τον έφτασαν. Ποιοι; Ας μη λέμε τα ίδια και τα ίδια. Το θέμα είναι τι γίνεται σήμερα. Αρβανιτίδης; Αναμονή μέχρι να απεμπλακεί οριστικά από τη Βέροια. Εχει τη δυνατότητα ο Αρης να τον περιμένει; Μπορεί να κάνει κι αλλιώς; Μόνο αυτός μπορεί να οδηγήσει την ομάδα στην κατηγορία με… αληθινούς στόχους. Διαφορετικά, καληνύχτα Β’ Εθνική με τα υπάρχοντα δεδομένα.

Γαλανός; Επιμένει πως έχει λύση για Γ’ Εθνική, ακολουθώντας το παράδειγμα της ΑΕΚ. Κανείς δεν μπορεί να «διαβάσει» αν λέει αλήθεια ή ψέματα, γιατί όλα θα φανούν στην πράξη, όταν αρχίσουν οι πρώτες τριτανακοπές επί της εκκαθάρισης. Παπαγεωργίου; Καλείται να πάρει την πιο σωστή απόφαση για τον Αρη, διαβάζοντας όλες τις προϋποθέσεις και παίρνοντας εγγυήσεις για το καθετί.

Μια κατάσταση απερίγραπτη, από την οποία ας ελπίσουμε πως θα βγει κάτι θετικό. Τα περιθώρια αισιοδοξίας, ακόμη και για θεωρητικά αισιόδοξους ανθρώπους όπως ο υπογράφων της στήλης, άρχισαν να στερεύουν. Επικίνδυνα. Για να δούμε…