Ένας μεγάλος ΠΑΟΚτσής … που έγραψε ιστορία

INFO

Ο ορθόδοξος ΠΑΟΚ θρηνεί για τον χαμό ενός από τους πλέον σημαντικούς και χαρισματικούς του ηγέτες. «Έφυγε» ο οραματιστής, το «φωτεινό μυαλό», ο δημιουργός της μεγάλης ομάδας του 70΄ και ο εμπεδωτής της χρυσής εποχής. Ανέβασε το επίπεδο της ομάδας «απελευθερώνοντας» τη από τη μιζέρια και την ηττοπάθεια.

«Φίλος»…«αδερφός»…«συμπολεμιστής»…δεκαετίες ολόκληρες μαζί στο παοκτσήδικο μετερίζι! Αμέτρητα ξενύχτια, δίπλα – δίπλα ο ένας κοντά στον άλλον, αντιμετωπίσαμε επικίνδυνους «εχθρούς» (εξωτερικούς και… εσωτερικούς) που δεν έβλεπαν με καλό μάτι το «ξεπέταγμα» και την «προκοπή» του πρόσφυγα ΠΑΟΚ. Είχαν πανικοβληθεί από την εντυπωσιακή αλλαγή που έβλεπαν να συντελείται με καταιγιστικούς ρυθμούς. Έτριβαν τα μάτια τους και προσπαθούσαν να ανακόψουν με τον οποιοδήποτε τρόπο, αυτό που έφερνε μαζί της η «νέα εποχή» της προσφυγιάς.

Ο «παοκτσήδικος διαφωτισμός», όπως εύστοχα είχε χαρακτηριστεί από ορισμένους, ξεκίνησε με την αποφασιστικότητα ενός ριζοσπάστη κι επαναστάτη «φωτισμένου» νεαρού πολιτικού μηχανικού και παθιασμένου Παοκτσή.

Ο Βασίλης Σεργιαννίδης βρέθηκε στη διοίκηση του ΠΑΟΚ… από σπόντα, με επιλογή του αείμνηστου γενικού αρχηγού Λάζαρου Τσώμου (ιδιοκτήτη των ξενοδοχείων «ΑΙΓΑΙΟΝ» και «ΝΕΦΕΛΗ») και με ειδικό ρόλο σε ότι είχε σχέση με την γηπεδική αναμόρφωση. Γρήγορα όμως βρέθηκε σε άλλο περιβάλλον (το αγωνιστικό), θέλοντας να βοηθήσει ώστε να βρεθεί λύση για να αποφευχθεί μια ενδεχόμενη ακυβερνησία, η οποία βροντοχτυπούσε την πόρτα της Τούμπας, εξαιτίας της άγριας διαμάχης που είχε ξεσπάσει (τότε) ανάμεσα στον Γιώργο Παντελάκη και στους οπαδούς του συλλόγου.

Με αφορμή τον αγωνιστικό κατήφορο που είχε πάρει η ομάδα, κινδυνεύοντας ακόμη και να υποβιβαστεί. Προκειμένου λοιπόν να βρεθεί μια πρόχειρη διοίκηση για να αποφευχθεί προσωρινά ο υποβιβασμός της ομάδας, ο Βασίλης Σεργιαννίδης επιστράτευσε 3-4 στενούς του φίλους που σπούδαζαν μαζί στο εξωτερικό ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και ο επί διετία μετέπειτα πρόεδρος (και αυτός πολιτικός μηχανικός) Γιώργος Αρβανιτάκης.

Στη συνάντηση τους ζήτησε να «βάλουν πλάτη» για να αποφευχθούν οι περιπέτειες έστω και προσωρινά. Το προσωρινό όμως έγινε μόνιμο από τη στιγμή που οι νεαροί «σπουδαγμένοι» - όπως τους έλεγαν οι απλοϊκοί παοκτσήδες – διέψευσαν όλους εκείνους που περίμεναν να αποτύχουν, ώστε να τα παρατήσουν για να «δικαιωθούν» στις προβλέψεις τους. Και να τους καλέσει ο κόσμος να γυρίσουν «καβάλα στα άλογα» όπως διέδιδαν.

Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε. Ο ευφυής Βασίλης Σεργιαννίδης εντοπίζοντας πολύ γρήγορα τις αιτίες και τις παθογένειες που είχαν φέρει σε αυτό το σημείο το σύλλογο και την ομάδα και διαπιστώνοντας τις τεράστιες προοπτικές που υπήρχαν με έναν τόσο μεγάλο λαό και με πολλούς ταλαντούχους παίκτες, αποφάσισε να βάλει μπροστά ένα ριζοσπαστικό σχέδιο επαναστατικής αναμόρφωσης σε όλα τα επίπεδα.

Με αλλεπάλληλες τομές και τολμηρές κινήσεις, «ανέβασε» το σύλλογο από τα… υπόγεια στα… ρετιρέ..  Τον έφτασε τον ΠΑΟΚ «ίσα» με τους Αθηναίους, αλλάζοντας νοοτροπίες χρόνων που υπήρχαν σε λαό, σε ομάδα αλλά και σε διοικητικές συμπεριφορές. Έγινε ο ίδιος η «σκιά» και ο πατέρας όλων ανεξαιρέτως των παικτών. Δεν άφηνε πρόβλημα άλυτο. Η «μηχανή» είχε πάρει μπροστά και δεν μπορούσε κανείς να τη σταματήσει.

Η δημιουργία της μεγάλης ομάδας του 70΄ – της χρυσής δηλαδή εποχής – ήρθε σαν επιστέγασμα μιας τιτάνιας προσπάθειας, όπως αποδείχθηκε δεν ήταν κάτι τυχαίο. Ο ΠΑΟΚ μεγαλούργησε κόντρα στον πόλεμο των Αθηναίων αλλά και την ανέντιμη εσωτερική αντιπολίτευση που δεν μπορούσε να χωνέψει τα μεγάλα επιτεύγματα του πεισματάρη γενικού αρχηγού και των συνεργατών του. Αυτό δεν μπορούσαν να το αντέξουν κάποιοι για αυτό και συνωμοτούσαν, προσπαθώντας να δημιουργήσουν προβλήματα σε αυτή την ξέφρενη πορεία προς τις κορυφές. 

Οι νεοπαοκτσήδες μπορεί να  μην γνωρίζουν ποια είναι η προσφορά του Βασίλη Σεργιαννίδη. Για αυτό μάλλον φρόντισαν κάποιοι μικρόψυχοι διαστρεβλώνοντας και παραχαράσσοντας όλα τα ιστορικά επιτεύγματα που συντελέστηκαν εκείνη την εποχή στον ΠΑΟΚ. Το θράσος τους είχε φτάσει μέχρι του σημείου να πιστώνουν τη χρυσή εποχή του 70΄σε άλλους οι οποίοι εκείνη την περίοδο βρισκόντουσαν «απέναντι», δηλαδή στην αντιπολίτευση. Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο τόμο με τις βιωματικές γνώσεις που έχω για εκείνα τα χρόνια. Αρκούμαι όμως σήμερα στο να προσευχηθώ για την ανάπαυση ενός «αδερφού», με τον οποίο είχα την τιμή να βρεθώ μαζί του για δεκαετίες ολόκληρες στα ασπρόμαυρα χαρακώματα. Και να του υποσχεθώ ότι όσο είμαι όρθιος δεν θα αφήσω κανένα να του στερήσει αυτό που δικαιούται για όσα προσέφερε στον αγαπημένο του ΠΑΟΚ. Καλό ταξίδι αδερφέ…

Το «τελευταίο» γλέντι των «αετών» της χρυσής εποχής

Ο Βασίλης Σεργιαννίδης έχει καλέσει τα «παιδιά του» σε ένα γλέντι που όπως αποδείχθηκε ήταν και το τελευταίο. Και δεν ήταν μόνο για τον ίδιο το τελευταίο, αλλά και για τα δύο λεβεντόπαιδα (Αρίσταρχο Φουντουκίδη και Δημήτρη Παρίδη) που εδώ στο στιγμιότυπο μας χορεύουν το ζεϊμπέκικο τους. Στα άλλα στιγμιότυπα ο Αχιλλέας Ασλανίδης στο πάλκο, ο αείμνηστος «γενικός» στην πίστα, ενώ παρακολουθούν μερικοί από του παρόντες όπως ο Παύλος Παπαδόπουλος, ο Κούλης Αποστολίδης, ο Άγγελος Αναστασιάδης, ο Σαβουλίδης και σε ένα από αυτά και ο υπογράφων με το Βασίλη Σεργιαννίδη αναπολούν τα παλιά και θυμούνται όλα όσα έζησαν μαζί, υπηρετώντας πιστά τον ΠΑΟΚ.