Ενας ηγέτης με... ούμπαλα και επαναστάτης με αιτία!
Κέρδισε και τις εντυπώσεις και την ουσία. Εκανε περήφανους τους ΠΑΟΚτσήδες, συγχρόνως όμως και μελαγχολικούς. Ηταν επόμενο να συμβεί κάτι τέτοιο από τη στιγμή που οι τελευταίοι σκέφθηκαν πόσο άδικο είναι να έχουν έναν ηγέτη αυτού του διαμετρήματος και οι συνθήκες να μην του επιτρέπουν να βρίσκεται επί μονίμου βάσεως δίπλα σ’ αυτούς και την ομάδα τους.
Είχαν πολλά χρόνια να "ζήσουν" μία εκπροσώπηση σε θεσμικό επίπεδο, όπως ήταν η προχθεσινή. Να τη "ζήσουν" αλλά και να την απολαύσουν, έστω και μέσα από μία ενημέρωση διαπλεκόμενη και ελεγχόμενη κατά το μεγαλύτερο μέρος της (πλην ελαχίστων τιμητικών εξαιρέσεων) από το σύστημα που εξέθρεψε εγκληματικές οργανώσεις και απαξίωσε πλήρως το ποδοσφαιρικό προϊόν στην Ελλάδα.
Είναι αλήθεια πως καμάρωσαν τον Ιβάν, τον ηγέτη τους, που σφυροκόπησε και ταπείνωσε τους εκπροσώπους της παράγκας. Οι τελευταίοι ένιωσαν τον φόβο του, τον οποίο δεν κατάφεραν να κρύψουν. Ψελλίζοντας οι κολαούζοι του μεγάλου αφεντικού, έμοιαζαν σαν τρομοκρατημένοι τυφλοπόντικες που έτρεχαν να κρυφτούν στα λαγούμια τους. Οπως προαναφέραμε όμως και οι ΠΑΟΚτσήδες δεν κατάφεραν να αποφύγουν τις μελαγχολικές σκέψεις, τόσο για τα περασμένα αμέτρητα πέτρινα χρόνια της περίεργης μουγκαμάρας και της συμπόρευσης με τους "ληστές", όσο και με τη σκέψη ότι αυτός ο ηγέτης που αποδεδειγμένα έχει... ούμπαλα και φλογίζεται από γνήσια επαναστατικά σκιρτήματα, αλλά και από μεγαλόπνοες ιδέες, δεν έχει τον χρόνο, λόγω των μεγάλων επιχειρηματικών του υποχρεώσεων, να αφοσιωθεί αποκλειστικά στον σύλλογο που αποδεδειγμένα υπεραγαπά και θέλει να τον καταστήσει μεγάλο. Οπως επίσης δεν έχει τις ιδανικές ευκαιρίες να εκπληρώσει στο ακέραιο τις υποχρεώσεις του, αλλά και τους φιλόδοξους σχεδιασμούς του που αφορούν υπερβάσεις και επαναστατικές ανατροπές.
Οι πάντες, πολύ περισσότερο οι φίλοι του Δικεφάλου, σίγουρα θα σκέφτονται, ύστερα μάλιστα και από την προχθεσινή εντυπωσιακή "παράσταση" του Ιβάν, πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα, τόσο για τον ΠΑΟΚ, όσο και για το ελληνικό ποδόσφαιρο, αν ο Σαββίδης αποφάσιζε να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα και στη Θεσσαλονίκη. Ξανατονίζουμε ότι, εάν γινόταν αυτό, το γκρέμισμα της ερυθρόλευκης παράγκας και ο μεγάλος Ευρωπαίος ΠΑΟΚ θα ήταν θέμα και μόνον χρόνου. Ολα αυτά βέβαια χωρίς να βάζουμε τελείως στην άκρη και τα λάθη του μεγαλομετόχου, μερικά από τα οποία βραχυκύκλωσαν την εξέλιξη της ομάδας και δεν βοήθησαν ώστε να εκπληρωθούν και οι δικοί του σχεδιασμοί, αλλά και οι προσδοκίες των εκατοντάδων χιλιάδων φίλων του λαοφιλέστατου συλλόγου.
Στο περιθώριο της προχθεσινής συγκέντρωσης η οποία, βέβαια, πέρα από το σφυροκόπημα του Σαββίδη, την αντρίκια έκρηξη του Παπαθανασάκη και την ακόμη μία φορά ανάδειξη του ήθους και του επιπέδου του ιδιοκτήτη του Παναιτωλικού, κ. Κωστούλα, δεν έχει να μας παρουσιάσει τίποτα το ουσιώδες. Η πρόταση Μελισσανίδη για τη σύσταση μιας επιτροπής μπορεί να χαρακτηριστεί ελπιδοφόρα αν η Πολιτεία, με τον Σταύρο Κοντονή, τείνει ευήκοον ους στα αιτήματα περί κάθαρσης.
Στο ίδιο περιθώριο θα πρέπει να τοποθετήσουμε και το δημοσίευμα της έγκυρης αγγλικής εφημερίδας Sun, η οποία προειδοποιεί τους Ελληνες για τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν με την ανέλιξη στα ρετιρέ της UEFA του υιού του Σάββα Θεοδωρίδη. Σκεφτείτε, οι ξένοι μας προειδοποιούν! Είναι κάτι κι αυτό τη στιγμή που εδώ, στο σύνολό της, η διαπλεκόμενη ελληνική ενημέρωση, η οποία παρουσιάζει την εικόνα της αντίστοιχης τουρκικής με τον Φαταούλ στον ρόλο του Ερντογάν, ασχολείται με το πώς θα απαξιώσει έναν επενδυτή, έναν περήφανο Ελληνα και Πόντιο που έφερε μέσα στην Ελλάδα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, καλύπτοντας με την ένοχη σιωπή της τους Ελληναράδες, αεριτζήδες, εθνικούς προμηθευτές και αρπακτικά του δημοσίου χρήματος που με το τσουβάλι τα έβγαζαν εκτός συνόρων και τα τοποθετούσαν στις ξένες τράπεζες…
