Ενα μόνο δευτερόλεπτο «έβγαλε» πολλές και σημαντικές αλήθειες

Ολο το χθεσινό ματς για τον ΠΑΟΚ ήταν ένα δευτερόλεπτο. Ο Τζαβέλλας σκοράρει και την ίδια στιγμή η τηλεοπτική κάμερα “συλλαμβάνει” τον Τούντορ σε ένα μεγαλοπρεπές “ουφ”. Να ξεφυσάει, δηλαδή, σα να αποτράπηκε μια φοβερή καταστροφή.

Το “κακό παιδί”, ο “ρουφιάνος”, ο δείξιος και ο πείξιος Τζαβέλλας, όντας έως εκείνη την ώρα ο κορυφαίος παίκτης του ΠΑΟΚ, μαζί με τον Μαλεζά, χαρίζει στην ομάδα δύο βαθμούς. Ο κόουτς, που όπως έχει δηλώσει, ξέρει να διαχειρίζεται την πίεση που νιώθει, εκτονώνει το στρες του, δείχνοντας ότι έχει μονίμως μεγαλύτερο άγχος από τους παίκτες του.

Με στενοχωρεί που ορισμένοι στον ΠΑΟΚ επιμένουν να καταστρέφουν ό,τι καλύτερο διαθέτει η ομάδα. “Επιλέγουν” παίκτες, παίρνοντας αφορμή από ασήμαντα γεγονότα, τους βάζουν στο στόχαστρο και τους επιτίθενται συνεχώς. Αλλοι από αυτούς λυγίζουν, άλλοι στέκονται όρθιοι, γιατί είναι πιο δυνατοί χαρακτήρες και δίνουν απαντήσεις. Ο Τζαβέλλας, σταθερά από τους καλύτερους φέτος παίκτες του ΠΑΟΚ, έδωσε χθες μια ακόμη απάντηση.

Δεν θέλω να τον υποστηρίξω σώνει και καλά. Εχει ξεφύγει αρκετές φορές με τον παρορμητισμό του, κάποιες στιγμές  πείστηκα και εγώ ότι συνηθίζει να παίζει θέατρο, ωστόσο με το κουσούρι του αυτό δεν έβλαψε ποτέ την ομάδα. Εβλαψε μόνο τον εαυτό του. Εβλαψε τη δημόσια εικόνα του. Και, στο κάτω – κάτω, γιατί θα πρέπει ένας παίκτης να βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα για ένα τέτοιο λόγο, από τη στιγμή που είναι από τα καλύτερα στελέχη που διαθέτει το ρόστερ; Προσέξτε: Από τη στιγμή που βρέθηκε ο Τζαβέλλας στον ΠΑΟΚ δεν υπήρξε προπονητής που να μην τον χρησιμοποιούσε ως βασικό. Αυτό δεν είναι τυχαίο και πρέπει να γίνει σεβαστό.

Από τη άλλη, το στρες που έδειξε να “κουβαλάει” μέσα του ο Τούντορ είχε αποτυπωθεί και στις ενέργειες των παικτών του μετά την ισοφάριση του Πανιωνίου. Επί 15 λεπτά οι παίκτες του ΠΑΟΚ όχι μόνο δεν αντέδρασαν, αλλά φάνηκε να τα έχουν χαμένα. Ηταν ολοφάνερο ότι φοβήθηκαν μην τυχόν αποτύχουν να πάρουν τη νίκη σε έναν ακόμη αγώνα στην Τούμπα. Είναι εύκολο να δηλώνουν ότι ξεπέρασαν το ψυχολογικό πρόβλημα, αλλά είναι δύσκολο να το αποδεικνύουν και στην πράξη.

Γιατί, όμως, να έχουν ψυχολογικό πρόβλημα; Τι υπερβολικό τους ζητά ο κόσμος του ΠΑΟΚ; Τίποτε περισσότερο από το αυτονόητο δεν ζητά. Να παίζουν όσο πιο καλά μπορούν, για να διεκδικήσουν το Κύπελλο και την πρωτιά στα πλέι οφ. Αυτοί ήταν οι στόχοι μια εξ αρχής και τους ήξεραν πολύ καλά. Μάλιστα, κάποιοι μιλούσαν και για Πρωτάθλημα. Αν ήταν εφικτό να κυνηγήσουν και το Πρωτάθλημα, τι θα έπρεπε να γίνει; Να... σκάσουν από το άγχος;

Κατά τα άλλα, ούτε στο χθεσινό παιχνίδι ήταν καλός ο ΠΑΟΚ. Η αλήθεια είναι ότι δεν κινδύνευσε ιδιαίτερα, αλλά βρέθηκε ξαφνικά πάλι με την πλάτη στον τοίχο εξ αιτίας της “κρύας” ισοφάρισης με το φάουλ. Στο πρώτο ημίχρονο έβγαλε δυο-τρεις ευκαιρίες, πέτυχε ένα ωραίο γκολ και ενώ θα μπορούσε με ένα δεύτερο να ηρεμήσει, υποχρεώθηκε να ρισκάρει για να μη χάσει άδοξα δύο ακόμη βαθμούς. Και το ωραίο είναι ότι το 2-1 έγινε χωρίς να παίξει καλό ποδόσφαιρο και χωρίς να δημιουργήσει πολλές ευκαιρίες. Αυτή τη φορά βοήθησαν και οι συγκυρίες. Διότι το να σεντράρει ο Κωνσταντινίδης διαγώνια και να σκοράρει με κεφαλιά ο Τζαβέλλας είναι μια ευνοική συγκυρία...

Στα χαφ πάλι ο Αθανασιάδης του ενός γκολ σε 2,5 τελικές

Το κουίζ για δυνατούς λύτες είναι το εξής: Πόσες φορές πήρε την μπάλα εντός μεγάλης περιοχής ο... χαφ Αθανασιάδης; Απάντηση: Μία. Κι εκείνη τυχαία, από κόρνερ. Από πάσα συμπαίκτη του καμία. Αλλά, εδώ που τα λέμε, δεν βρέθηκε και πολλές φορές εντός μεγάλης περιοχής...

Εντάξει, θέλει να επιμείνει στο 3-5-2 ο Τούντορ. Αλλά από πού κι ως πού πρέπει να είναι ένας από τους χαφ ο κλασικός φορ κρούσης Κλάους, δεν μπορώ να το καταλάβω με τίποτε. Ενα ξέρω. Οτι μ' αυτή τη λογική αχρηστεύεται συνεχώς ένας χαρισματικός σκόρερ. Ενας παίκτης που έχει ένα γκολ σε κάθε 2,5 τελικές προσπάθειες. Πώς, όμως, να τις κάνει τις τελικές, όταν η δουλειά που τον βάζει ο κόουτς να κάνει είναι να μαρκάρει και να οργανώνει;