Εμείς κρατάμε το μηδέν στο ενεργητικό κι αυτοί στο παθητικό τους…
Πως το είπε ο Δημήτρης Πέλκας; «Κρατάμε το μηδέν στο παθητικό μας. Και συνεχίζουμε…»! Ελάτε όμως, που δεν είναι έτσι.
Λένε πάντως, πως από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Τρελός και βέβαια, δεν είναι ο Δημήτρης Πέλκας. Μικρός (αν και τεράστιος ως ταλέντο) είναι. Κι από τα χείλη του μαθαίνουμε την αλήθεια. Περί του τρόπου σκέψης (συνάμα και πράξης) στον ΠΑΟΚ.
Όταν από την ισοπαλία (με γεύση… ήττας) με τον Λεβαδειακό παίκτης του – και δη από τα γεννοφάσκια του – κρατά το «μηδέν στο παθητικό» και συνεχίζει, σα μη συνέβη οτιδήποτε… Ε, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνον ο τρόπος πράξης. Είναι κι ο τρόπος σκέψης στον ΠΑΟΚ.
Έλεγε μία φορά κι έναν καιρό ο Νίκος Βεζυρτζής – στα δοξασμένα χρόνια του μπάσκετ – περί ενός φόβου του. «Τη συνήθεια στις βαθμολογικές απώλειες. Είναι γάγγραινα. Καρκίνος είναι…», τόνιζε ο θρυλικός ηγέτης εκείνης της εποχής. Σε εκείνη την εποχή άπαντες στον ΠΑΟΚ δεν συμβιβαζόταν με βαθμολογικές απώλειες. Και κάθε μία την θεωρούσαν βαρύτατη προσβολή.
Ανάλογα λειτουργούσαν και στο ποδόσφαιρο. «Η απώλεια βαθμού… Ήττα κι ισοπαλία είναι άσχημα αποτελέσματα… Είναι μαχαιριά», τόνιζε ο Γκιούλα Λόραντ. «Δεν συγχωρούνται οι μαχαιριές»…
Τα χρόνια πέρασαν. Οι καιροί άλλαξαν. Στον ΠΑΟΚ πλέον, κρατούν το «μηδέν παθητικό» μετά από ισοπαλία με τον Λεβαδειακό. Και συνεχίζουν. Όπως συνέχισαν και μετά τις ισοπαλίες με τον Πανθρακικό και τον Παναιτωλικό στην Τούμπα. Αποτέλεσμα; Ο ΠΑΟΚ παραμένει στην 4η θέση ισοβαθμώντας με τον Πανιώνιος. Έχει 4 βαθμούς (27-23) διαφορά με την ΑΕΚ της 3ης θέσης και 5 βαθμούς (28-23) διαφορά με τον Παναθηναϊκό της 2ης. Έχει και 2 βαθμούς διαφορά (23-21) με τον Αστέρα της 6ης θέσης.
Εάν κι εφ’ όσον αυτή η εικόνα κατ’ αρχήν δεν στενοχωρεί και δεν προβληματίζει. Και στη συνέχεια εάν κι εφ’ όσον η ίδια εικόνα δεν αγανακτεί και δεν εξοργίζει παίκτες και προπονητές του ΠΑΟΚ… Εμείς ουδέν έχουμε να αναφέρουμε.
Βλέπουμε κι ακούμε φυσικά, τις δηλώσεις όλων τους. Αντιλαμβανόμαστε πως ούτε λίγο, ούτε πολύ… Ευχαριστημένοι φαίνονται! Αφήστε που όταν δεν φαίνονται, προσπαθούν, να κρυφθούν και πίσω από την επική νίκη στο Ντόρτμουντ. Δεν είδαμε και δεν ακούσαμε έστω έναν εξ αυτών να αναφέρεται σε ανάληψη ευθύνης αλλά και σε αντίδραση εγωισμού για αποτελέσματα προσβολή.
Κι ανησυχούμε. Ανησυχούμε πολύ για τον τρόπο σκέψης και πράξης τους. Όπως τουλάχιστον εμείς (μόνον;) τους αντιλαμβανόμαστε. Κρατάμε δε, το μηδέν στο ενεργητικό τους συγκριτικά με τις προσδοκίες (και τον πακτωλό του χρήματος του Ιβάν Σαββίδη) και την ανταπόκριση τους. Διαφωνείτε;
