Ελπίδα Παπάζογλου: Θαυμασμός και υπόκλιση
«Μπαλέτο, γαλλικά και πιάνο»: το τρίπτυχο που αναδεικνύει την καλή ανατροφή των κοριτσιών. Κούκλες μπαλαρίνες - ταινίες χορού αποτελούσαν πάντα λατρεμένα φετίχ για τις επίδοξες, ρομαντικές χορεύτριες του κλασικού χορού.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ ΑΛΑΤΖΑ
Όνειρό τους να ανέβουν στη σκηνή με όλο το τελετουργικό - να ξεπροβάλλουν οι λεπτεπίλεπτες φιγούρες τους με το άνοιγμα της αυλαίας, ως άλλες Maïa Plissetskaïa στο θέατροΜπολσόϊ, με τα μαλλιά πιασμένα σε κλασικό κότσο, φορώντας το κορμάκι και την τούλινη φούστα – την τουτού όπως αποκαλείται - που θυμίζουν γλυκό ζαχαρωτό και φυσικά, με το κατ’ εξοχήν αξεσουάρ μιας μπαλαρίνας, τις πουέντ.
Το μπαλέτο είναι είδος χορού υψηλών τεχνικών απαιτήσεων, με καταγωγή από την Ιταλία του 15ου αιώνα, το οποίο αργότερα εξελίχθηκε στη σκηνική του μορφή, κυρίως στη Γαλλία και τη Ρωσία. Θεωρείται μία από τις πιο υψηλόβαθμες τέχνες, που απαιτεί πολυετή εξάσκηση και πειθαρχία.
Η Ελπίδα Παπάζογλου όχι μόνο εξασκήθηκε σκληρά κι επίπονα από πολύ μικρή ηλικία, αλλά κατάφερε με την πίστη της, να κατακτήσει το όνειρό της και να γίνει επαγγελματίας μπαλαρίνα, κάνοντας μικρούς και μεγάλους να την θαυμάζουν και να υποκλίνονται σε κάθε της πλιέ-ζετέ και τουρ εν λερ.
Πέτυχε με αυτή τη μορφή τέχνης, όπως χαρακτηρίζει το μπαλέτο στη «Μ», να μάθει να στέκεται, να εκφράζεται, να εξωτερικεύει όλα της τα αισθήματα, να τα αποτυπώνει στο πρόσωπό της, αλλά και να πειθαρχεί. Κυρίως όμως, να κυριαρχεί πάνω στον ίδιο της τον εαυτό.
Συνοδοιπόρος της στο «ταξίδι» αυτό, η μητέρα της, η οποία θυσίασε πολλά, ώστε να καταξιωθεί η κόρη της. Παρά την οικονομική δυσπραγία και την κρίση που βιώνει έντονα η χώρα μας τα τελευταία χρόνια, όπως ακριβώς κάνουν όλοι οι γονείς για τα σπλάχνα τους, έτσι και η κ. Μαρία δεν δίστασε λεπτό να στερηθεί η ίδια, προκειμένου να δημιουργήσει ένα ελπιδοφόρο μέλλον για το παιδί της και τελικά σήμερα να την καμαρώνει γεμάτη συγκίνηση και υπερηφάνεια.
Η 24χρονη Θεσσαλονικιά σε ηλικία 3,5 ετών έκανε τα πρώτα της βήματα στο μπαλέτο, ακολουθώντας την πετυχημένη και χαραγμένη με χρυσά γράμματα πορεία της μητέρας της, στον ίδιο χώρο. Μέχρι τα 18 της χρόνια, η ενασχόληση με το μπαλέτο ήταν ερασιτεχνική.
Ήρθε όμως, το πλήρωμα του χρόνου και τελικά αποφάσισε να δώσει εξετάσεις για την Επαγγελματική Σχολή, όπου εισήχθη με επιτυχία. Η συνεργασία της με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος ως χορεύτρια, όπως αναφέρει στη «Μ» ήταν σημαντική. Ο συνδυασμός χορού-μουσικής, καθώς και ο ρυθμός που πήγαζε από μέσα της, ήταν αρκετά για να την κάνουν να λατρέψει το μπαλέτο από την πρώτη στιγμή, συνειδητοποιώντας πως είναι… γεννημένη μπαλαρίνα!
Οι ιδιαιτερότητες που έχει το μπαλέτο
Γυμνάζει όλο το σώμα από μέσα προς τα έξω, αλλά και το μυαλό. Επίσης, συνδυάζει τη μουσική, το χορό, την υποκριτική και φτιάχνει ένα ωραίο γυναικείο σώμα.
Γιατί θεωρείται επίπονο άθλημα
Το μπαλέτο καταπονεί πολύ το σώμα, ειδικά όταν γίνεται σε επαγγελματικό επίπεδο. Πολλές είναι οι φορές που έπαθα υπερκόπωση, μετά από αμέτρητες ώρες σκληρής προπόνησης. Για παράδειγμα, τώρα αντιμετωπίζω προβλήματα στο γόνατο και στη σπονδυλική στήλη. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν υποδομές φυσιοθεραπείας και αποκατάστασης των σπουδαστών. Βέβαια, όλα αυτά ξεχνιούνται, όταν εισπράττεις το χειροκρότημα του κόσμου στη σκηνή.
Είναι όντως ακριβό σπορ;
Το μπαλέτο απαιτεί «γερές τσέπες». Τα δίδακτρα για τα μικρά παιδιά ηλικίας 3-4 χρόνων ανέρχονται στα 50 ευρώ μηνιαίως. Στις μεγαλύτερες ηλικίες ανεβαίνουν οι τιμές. Επιπλέον, ο εξοπλισμός μιας μπαλαρίνας είναι εξίσου ακριβός.
Συγκεκριμένα, τα καλσόν και οι πουέντ πρέπει να ανανεώνονται κάθε δύο μήνες, ενώ οι στολές των παραστάσεων χρεώνονται αποκλειστικά και μόνο στους σπουδαστές, με ποσά που ξεπερνούν τα 100 ευρώ για την καθεμία. Είναι ξεκάθαρο, πως χωρίς τις οικονομικές θυσίες των γονιών, το μπαλέτο θα ήταν «απλησίαστο» για πολλά παιδιά.
Τι «κέρδισε» από το μπαλέτο
Μέσα από το χορό έμαθα να είμαι πιο εκφραστική και κοινωνική. Ακόμη, μου δίδαξε την πειθαρχία και τη συνέπεια.
Για το αν υπάρχει επαγγελματική αποκατάσταση, ως χορεύτρια ή δασκάλα μπαλέτου
Δεν περιμένω να βγάλω χρήματα ως χορεύτρια ή να αποκατασταθώ επαγγελματικά, εξασφαλίζοντας ένα ικανοποιητικό εισόδημα. Το κάνω καθαρά, επειδή το αγαπάω και για ευχαρίστηση. Βέβαια, έχω εργαστεί και ως δασκάλα, διδάσκοντας σε μικρά παιδιά.
Ο ρατσισμός προς τους άνδρες χορευτές
Υπάρχει η νοοτροπία ότι όταν ένας άντρας ασχολείται με κάποιο είδος χορού, χάνει τον ανδρισμό του. Έτσι, δημιουργείται και ο ρατσισμός. Προσωπικά, δεν είμαι αυτής της άποψης πλέον, διότι τόσα χρόνια έχω διαπιστώσει, πως ο χορός δεν αυξάνει ή μειώνει τον ανδρισμό.
Όνειρό της
Να ανοίξω τη δική μου σχολή χορού και να διδάσκω σε μικρά παιδιά. Στόχος μου είναι, να προτρέψω περισσότερα παιδιά να ασχοληθούν με το μπαλέτο και να το κατανοήσουν καλύτερα.
