Εκτέλεσαν στο ακέραιο την… ιερή αποστολή τους
«Πολέμησαν», «μάτωσαν»,… άντεξαν και πέτυχαν αυτό που είχαν υποσχεθεί, άσχετα αν ξεκινούσαν με ένα σωρό ντεζαβαντάζ (βαθμολογικά μπόνους των ανταγωνιστών, απρόβλεπτες αποβολές και το ίδιο απρόσμενοι τραυματισμοί και απουσίες της τελευταίας στιγμής). Στη διάρκεια της μάχης των πλέι οφ για την κατάκτηση της θέσης, που οδηγεί στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Βλάνταν Ίβιτς και οι παίκτες του κατέθεσαν την ίδια τους τη ψυχή. Αποδείχθηκαν γενναίοι, με ανεξάντλητα αποθέματα ψυχραιμίας και με αξιοθαύμαστες ρεαλιστικές προσεγγίσεις, όλων των δυσκολιών που αντιμετώπισαν σε αυτόν τον πολύ σκληρό και απαιτητικό ποδοσφαιρικό «διαγωνισμό».
Τους αξίζουν συγχαρητήρια, όχι μόνο γιατί κράτησαν όρθιο το «φρόνημα» ολόκληρης της ασπρόμαυρης οικογένειας, αλλά και γιατί διατήρησαν ακέραια τα κίνητρα (όραμα) του μεγαλομετόχου. Οι τελευταίες «δηλώσεις» και «εκδηλώσεις» του οποίου, όπως η εντυπωσιακή υποδοχή που επιφύλαξε στην ομάδα μετά το παιχνίδι της ΑΕΚ, τον δείχνουν αποφασισμένο να βοηθήσει γενναία την ομάδα για να σταθεί όρθια και για να είναι ανταγωνιστική στα προκριματικά της μεγάλης ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Ο Ιβαν Σαββίδης τώρα τελευταία δεν χάνει καμία ευκαιρία από το να δείχνει από ποια συναισθήματα διακατέχεται και το πόσο αποφασισμένος είναι για να γιγαντώσει τον ΠΑΟΚ.
Επανερχόμενοι στο παιχνίδι, μπορούμε να πούμε ότι ο Βλάνταν Ίβιτς και οι παίκτες που χρησιμοποίησε, αλλά και οι «εφεδρείες» που ήταν έτοιμες να βοηθήσουν ανά πάσα στιγμή, δικαιούνται να αισθάνονται περήφανοι γι’ αυτό που πέτυχαν. Κι αυτό που πέτυχαν δεν αποτυπώνεται μόνο στη βαθμολογική πρωτιά, διαστελλόμενο διογκούνται, μεγαλώνει και αφορά επιπρόσθετα τις σπουδαίες προσδοκίες που δημιουργήθηκαν για την επόμενη μέρα.
Μετά από αυτό, ο ξενερωμένος κόσμος της ομάδας ανέκτησε ψυχολογία και ακριβώς μετά τη λήξη μιας καταστροφικής χρονιάς, που θα πήγαινε ολόκληρη στράφι εξαιτίας της ανικανότητας και των τραγικών σφαλμάτων του Κροάτη Τούντορ, έχει ένα λόγο να ξαναεπιστρέψει κοντά στην ομάδα του.
Η… παρτίδα-ως ένα σημείο- δεν χάθηκε. Και αυτό οφείλεται στην προσπάθεια του Ίβιτς και των παικτών του. Αυτοί είναι εκείνοι που διασώζουν ότι απέμεινε από μία άγονη χρονιά, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο από το σημείο αυτό να ξεκινήσει η νέα μεγάλη προσπάθεια για την δημιουργία μιας ισχυρής ομάδας, ικανής να «διαγωνιστεί» και να «αντιπαρατεθεί» με αξιώσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Το χθεσινό παιχνίδι, δεν διέφερε και σε πολλά από τα προηγούμενα. Ήταν «σκληρό», αγχώδες, με τις ίδιες απρόβλεπτες δυσκολίες και τους ψυχρούς αιφνιδιασμούς (όπως ήταν οι κομβικές κόκκινες) να το «στραβώνουν» σε κάποιο σημείο. Το «γκολ-φάβα», στη συγκεκριμένη περίπτωση επάνω στο «φούντωμα» των γηπεδούχων, πάγωσε στην κυριολεξία την προσπάθειά τους, με συνέπεια να πέσει ο ρυθμός και να δοθεί η πρωτοβουλία στους φιλοξενούμενους. Εδώ χάθηκε η ηρεμία και η κατοχή. Ίσως να βοήθησε σε αυτό και η αδόκιμη μετατόπιση του Ροντρίγκες, από τη μεριά που έκανε πάρτι με τον Νάνο στην αντίθετη. Δυσκολίες και ανησυχίες υπήρξαν, όπως ακριβώς και στα άλλα παιχνίδια, ωστόσο φαίνεται ότι στην ανάπαυλα επήλθε η καθαρή σκέψη, η ηρεμία, η συνέπεια για την επιστροφή στο β’ μέρος να αποκατασταθεί αρκετά ο ομαλός ρυθμός και η σωστή διαχείριση του παιχνιδιού από πλευράς ΠΑΟΚ. Σε αυτό βοήθησαν και οι αλλαγές που έγιναν. Με δύο λόγια ο ΠΑΟΚ των πλέι οφ αποκατέστησε (μερικώς) την… τάξη και διατήρησε μεγάλες προοπτικές για ένα νέο φιλόδοξο βήμα. Ως εκ τούτου η προσπάθεια και το αποτέλεσμά της δίκαια επιβραβεύτηκαν με ένα θερμότατο χειροκρότημα από τις χιλιάδες φίλους του Δικέφαλου που έσπευσαν στην Τούμπα για να πάρουν μέρος στην ιεροτελεστία της ευρωπαϊκής διάκρισης.
Σε ατομικό επίπεδο ο Γλύκος με την απόκρουση στο σουτ του Πέτριτς έβγαλε καλό «μεροκάματο». Το χρωστούσε άλλωστε. Ο Κίτσιου μπορούσε να βοηθήσει περισσότερο. Πολύ καλό το «δίδυμο» Βίτορ-Μαλεζά. Με τον πρώτο να «συμμετέχει» -άθελά του φυσικά- στο να μετατραπεί σε «γκολ-δώρο» ένα ξεψυχισμένο στην κυριολεξία σουτ. Και τον δεύτερο (Μαλεζά) σε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του. Ο Λέοβατς «μόχθησε». Οι τρεις του «κέντρου» δεν βρέθηκαν και στην καλύτερη μέρα τους, με τον νεαρό Χαρίση, όμως, να κερδίζει τις εντυπώσεις από το γεμάτο πάθος και ηρωισμό παιχνίδι του. Σημαντική η συμμετοχή του Πέλκα στο γκολ. Ο Κλάους ήταν μπλοκαρισμένος σφιχτά σε όλο το διάστημα που αγωνίστηκε, ενώ ο Ροντρίγκες, εκτός από το θαυμάσιο γκολ που πέτυχε, θα μπορούσε ίσως-αν δεν άλλαζε πλευρά- να «καθαρίσει» το παιχνίδι με αντίπαλο τον Νάνο, από το πρώτο ημίχρονο. Η συμμετοχή του Μπερμπάτοφ λειτούργησε –όπως και αναμενόταν- καταπραϋντικά και ποδοσφαιρικά ορθολογικά . Ο νεαρός Κοροβέσης δείχνει έτοιμος να απαντήσει «παρών» σε κάθε πρόσκληση που του δίνεται.
Ο Αρετόπουλος δεν «έφαγε» το… πράσινο παραμύθι, ούτε μάσησε και στις έντονες και συνεχείς διαμαρτυρίες του Ζέκα, τον οποίον τελικά θα μπορούσε να αποβάλλει και με κόκκινη, γιατί είχε τρία αντιαθλητικά τάκλιν και δύο κρατήματα φανέλας αντιπάλου.
