Η ευθύνη για την… εξομάλυνση είναι υπόθεση και των παραγόντων
Πολύ μεγάλη κουβέντα έχει ανοίξει από τη στιγμή που έγινε γνωστό ότι τις αποφάσεις για το ελληνικό ποδόσφαιρο, τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι, θα τις παίρνει η Επιτροπή Εξομάλυνσης.
Μία… εφεύρεση της FIFA η οποία εφαρμόστηκε σε υποανάπτυκτες ποδοσφαιρικά χώρες και μόνο. Κι αν κάποιος ξεπεράσει την εθνική αθλητική ταπείνωση του και την «υπηρεσία» που πρόσφερε, έστω και εκ αντανακλάσεως, η απόφαση στο εγχώριο «σύστημα του ποδοσφαίρου», λογικά θα αναφωνήσει: «Τώρα ή ποτέ εξυγίανση». Ωραίο ακούγεται ως μότο, αλλά πολύ φοβάμαι ότι αργεί ακόμη η ώρα της… εξομάλυνσης.
Κατ’ αρχάς το ποδοσφαιρικό σύστημα «βρυχήθηκε» πάλι το περασμένο Σάββατο το βράδυ στο Περιστέρι, όπου επικράτησε το μοντέλο διαιτησίας του… Ολυμπιακού, το οποίο κάνει αυτό της Ισπανίας να φαντάζει σαν παιδική χαρά. Ούτε βεβαίως με αποθαρρύνει η ανάρτηση του κ. Κουτσοκούμνη στα social media με την οποία ζητάει «πίστωση χρόνου και καλή πίστη από όλους» γιατί «σε μια μέρα δεν γίνονται θαύματα».
Στην κατάσταση που βρίσκεται το εγχώριο ποδόσφαιρο εκτιμώ ότι όχι μόνο λίγες, αλλά πολλές ημέρες πίστωση χρόνου μπορεί να δώσει η αθλητική κοινωνία, εάν πειστεί ότι η Επιτροπή Εξομάλυνσης έχει καλές προθέσεις. Και επειδή λίγοι είναι εκείνοι οι οποίοι νοιάζονται για τις λεπτομέρειες της… εξυγίανσης, εκείνο που θα μετρήσει είναι η αποτελεσματικότητα στο θέμα της διαιτησίας.
Από τον νέο πρόεδρο της ΚΕΔ κ. Γιώργο Μπίκα ο οποίος στην πρότερη θητεία του στη διαιτησία είχε στενούς συνεργάτες τούς κ. Μάλαμα Τεβεκέλη και τον Κώστα Γιαννόπουλο.
Μάλιστα τον Απρίλιο του 2003 είχε διαχειριστεί, την επιλογή του διαιτητή ο οποίος θα «σφύριζε» στον αλησμόνητο αγώνα Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού ο οποίος διεξήχθη στη Ριζούπολη και έκρινε τον πρωταθλητή. Τότε είχε μπει θέμα πρόσκλησης του κ. Κολίνα, αλλά η ΚΕΔ θεωρώντας ότι θίγεται ο θεσμός της, πρόκρινε τη λύση του Γιώργου Μπροβήλου με το επιχείρημα ότι «η πρόοδος της ελληνικής διαιτησίας είναι τόσο εμφανής ώστε δεν υπάρχει λόγος να κληθεί κανένας Κολίνα»!
Μετά από 13 χρόνια η εκτίμηση που υπάρχει για την ελληνική διαιτησία είναι διαφορετική από την άποψη την οποία εξέφραζε ο κ. Μπίκας και η ανάγκη για αλλαγές περισσεύει. Και η αλλαγή αυτή δεν θα αποτελέσει προϊόν μόνο των διαιτητών οι οποίοι θα μπουν στους νέους πίνακες καθώς τα διαιτητικά λάθη είναι πάντα μέρος του παιχνιδιού.
Πρέπει όμως να υπάρξει διαφοροποίηση στη διαχείριση τους από τους ιδιοκτήτες των ΠΑΕ και από τα… «εργαλεία» τους. Εάν δεν συμφωνήσουν όλοι ότι η σιωπή εξυπηρετεί το μέλλον του ποδοσφαίρου και δεν αποφασίσουν να μείνουν έξω από το παιχνίδι της δημιουργίας νέας «παράγκας», το παιχνίδι της εξομάλυνσης είναι από χέρι χαμένο. Γιατί οι διαιτητές μπορεί να έχουν… τρέλα για να «σφυρίζουν» στη Super League, αλλά είναι και άνθρωποι.
FOCUS
Εντοπισμός, σύλληψη, ανακοίνωση των στοιχείων του και αποκλεισμός εφ’ όρου ζωής από τους αγώνες της Τούμπας. Ετσι πρέπει να αντιδράσει ο ΠΑΟΚ στην περίπτωση του τύπου που πέταξε τη δολοφονική φωτοβολίδα. Διαφορετικά o “Δικέφαλος» θα χάσει το ηθικό πλεονέκτημα απέναντι σ’ αυτούς που κατηγορεί.