Εφτασε η ώρα του λογαριασμού
Ταπεινή μου άποψη, και εκπεφρασμένη αρκετές φορές από ετούτη εδώ τη στήλη, είναι ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο μόνο κατ’ ευφημισμό είναι επαγγελματικό.
Στην Ελλάδα ιστορικά οι ιδιοκτήτες των ΠΑΕ με την εμπλοκή τους στο ποδόσφαιρο δεν προσδοκούσαν κέρδη από τις αθλητικές εταιρείες.
Γνώριζαν εκ των προτέρων ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν αποτελεί επενδυτικό παράδεισο. Το αντίθετο μάλιστα: η χρηματοδότηση μίας ελληνικής ΠΑΕ μοιάζει περίπου με αποταμίευση σε τρύπιο κουμπαρά.
Οι μικρομεσαίες ομάδες προσπαθούν να τα φέρουν ίσα βάρκα ίσα νερά στη διαχείριση των εσόδων, αλλά στο ποδόσφαιρο όπου υπάρχουν στιγμές που ο παράγοντας πρέπει να αποφασίσει με το θυμικό, πολλές φορές χάνεται η… μπάλα.
Οσο για τους θεωρητικά μεγάλους, ο πρώτος Ολυμπιακός βολεύονταν με τη συμμετοχή στους Ομίλους του Champions League. Εκανε το κομμάτι του, έφτανε όπου έφτανε, έβαζε στο ταμείο του περίπου 25 εκ. ευρώ και απολάμβανε την εγχώρια κυριαρχία του.
Οι υπόλοιποι διώκτες του ζούσαν με το όνειρο να πάρουν τα σκήπτρα από τον Ολυμπιακό για vα γεμίσουν τα ταμεία τους με τα εκατομμύρια του Champions League. Η φιλοδοξία ήταν το μάρκετ πουλ της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης και τίποτε περισσότερο. Τον ίδιο στόχο βεβαίως έβαζαν και οι άλλες ομάδες των χωρών με υποβαθμισμένα πρωταθλήματα, όπως το ελληνικό.
Η ΟΥΕΦΑ όμως που αντιμετωπίζει το ποδόσφαιρο τεχνοκρατικά, που νοιάζεται για το παραγόμενο προϊόν από τις ομάδες και την αύξηση των εσόδων είχε και έχει λόγους να ψάξει τρόπους για την εκτίναξη τού ενδιαφέροντος. Αυτός είναι και λόγος που ετοιμάζει σαρωτικές αλλαγές στο Τσάμπιονς Λιγκ, σύμφωνα με δημοσίευμα της Gazzetta dello Sport.
Τι σκέφτεται λοιπόν η ευρωπαϊκή ομοσπονδία; Την περίοδο 2017-’18 να προχωρήσει σε αλλαγές ώστε να είναι παρούσες στη φάση των ομίλων, οι περισσότερες ιστορικές και εμπορικές ομάδες της Ευρώπης.
Το σχέδιο της UEFA είναι να δίνει τέσσερα εισιτήρια στις χώρες που έχουν δυνατά πρωταθλήματα, δηλαδή το αγγλικό, το ισπανικό, το ιταλικό και το γερμανικό. Τα εισιτήρια αυτά θα αφορούν την απευθείας πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, με τα τρία να δίνονται στις τρεις πρώτες ομάδες και το τελευταίο να δίνεται σε ομάδα που θα επιλέγει η ΟΥΕΦΑ, με βάση το όνομα, την αξία και την ιστορικότητα (κάτι αντίστοιχο με τις wild card).
Από εκεί και πέρα, δύο εισιτήρια θα παίρνουν για τους ομίλους τα πρωταθλήματα που ακολουθούν, όπως το γαλλικό, ενώ κάποια θα πηγαίνουν στις χώρες που είναι στη 10άδα της UEFA, όπως το Βέλγιο, η Ολλανδία, η Ουκρανία και η Τουρκία. Τα υπόλοιπα, όχι περισσότερα από 6-7 θα προκύπτουν με την διαδικασία των πλέι οφ.
Οπότε εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος ότι πλέον οι ελληνικές ομάδες θα κοιμούνται όπως στρώνουν. Κι αν θέλουν να μπουν στους χρυσοφόρους ομίλους θα πρέπει να επενδύσουν και να ασχοληθούν περισσότερο σοβαρά με το εγχώριο Πρωτάθλημα.
Κι αυτό γιατί είναι εύκολο να κρύβεις με τα ψέματα τη γύμνια σου, αλλά εκτός συνόρων τα παραμύθια δεν πιάνουν γιατί την ΟΥΕΦΑ τη στελεχώνουν μεγάλα… παιδιά που ξέρουν το μάθημα τους.
