Έχουμε και… εμείς γήπεδα

Η επιλογή μου να παρακολουθήσω το παιχνίδι της ΚΠΡ με τη Μάντσεστερ Σίτι μάλλον αποδείχθηκε ορθή, με την έννοια ότι αν μη τι άλλο το θέαμα και η γενικότερη εικόνα του παιχνιδιού δικαίωσαν, όχι φυσικά μόνο εμένα, αλλά και όλους τους ποδοσφαιρόφιλους.

Εκείνο βέβαια που πραγματικά αξίζει καταγραφής και αναφοράς – όχι φυσικά για τους Άγγλους, αλλά κυρίως για μας ήταν - ήταν αναμφίβολα η κατάσταση του αγωνιστικού χώρου. Καθ’ όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης, από το πρώτο ως και το τελευταίο λεπτό, έβρεχε ακατάπαυστα. Κι όμως…

Ο αγωνιστικός χώρος ήταν στην κυριολεξία χαλί. Χωρίς καμία δόση υπερβολής. Δεν θυμάμαι πραγματικά κάποια στιγμή να δημιουργήθηκε έστω κάποια λακκούβα ή να υπήρξε κάποια διακοπή, ελέω της καταρρακτώδης βροχής. Και εκείνη τη στιγμή, μου ήρθαν σκηνές από παρόμοιες καταστάσεις σε ελληνικά γήπεδα. Ανθρώπους με φτυάρια, σκούπες ή ακόμη και διαφημιστικές πινακίδες να προσπαθούν να βγάλουν το νερό από το γήπεδο. Μεγαλεία… Κατά τα άλλα, έχουμε και… εμείς γήπεδα.

Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο του παιχνιδιού ήταν αναμφίβολα η μαχητικότητα των παικτών της ΚΠΡ. Προηγήθηκαν δυο φορές, αλλά ισοφαρίστηκαν. Πάλεψαν ωστόσο το παιχνίδι. Μπήκαν κυριολεκτικά για να νικήσουν.

Θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν κερδίσει το ματς. Εκμεταλλεύτηκαν βέβαια σε αρκετές περιπτώσεις την τραγική αμυντική λειτουργία της Μάντσεστερ Σίτι, η οποία δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν πατάει καλά στα πόδια της. Θα πρέπει να εξαιρέσει κανείς όμως τον Σέρχιο Αγούερο, που ήταν όντως εξαιρετικός.

Που θέλω ωστόσο να καταλήξω; Ότι αν κάποιος δε γνώριζε τη βαθμολογία της Premier League, δεν θα μπορούσε να πιστέψει ότι η ΚΠΡ ήταν στην προτελευταία θέση της βαθμολογίας, όπως και είναι εν τέλει, μετά από το παιχνίδι.

Αν δεν ήξερε τη βαθμολογία κάποιος, δεν θα καταλάβαινε με τίποτα ότι έπαιζε ο τρίτος με τον προτελευταίο. Γι’ αυτό και χαίρεσαι πραγματικά να βλέπεις αγγλικό πρωτάθλημα.