Εχει αρετές, έχει και «κουσούρια», αλλά καλή επιτυχία στον Αγγελο

Ο Αγγελος Αναστασιάδης είχε ανέκαθεν φανατικούς υποστηρικτές και φανατικούς επικριτές. Με την ανακοίνωση της πρόσληψής του στην Εθνική ομάδα εκδηλώθηκαν πάλι και οι μεν και οι δε. Για να τον αποθεώσουν και να τον χλευάσουν.

Δεν ανήκα ποτέ σε κανένα από τα δύο «στρατόπεδα» για τον απλούστατο λόγο ότι βλέπω και προσόντα και μειονεκτήματα στον Αγγελο. Δεν μπορώ να παραβλέψω ούτε τις αρετές του, ούτε τα «κουσούρια» του.

Η απόφαση της ΕΠΟ να του αναθέσει την Εθνική είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις. Στη μία φαίνεται ότι η διοίκηση του Γραμμένου, πάνω στη φούρια της, κάνει πισωγύρισμα, επιλέγοντας έναν προπονητή ξεπερασμένο, με αυτοκαταστροφικές πολλές φορές εμμονές. Στην άλλη φαίνεται ότι η διοίκηση Γραμμένου εμπιστεύεται την Εθνική σε έναν Ελληνα έμπειρο προπονητή, που μπορεί να κάνει μια ομάδα οικογένεια και είναι καλός κόουτς.

Ισχύουν και τα δύο. Όλα αυτά ταυτόχρονα είναι ο Αγγελος Αναστασιάδης. Αλλά επειδή τα χρόνια που περνούν σε κάνουν ολοένα και πιο σοφό, πιστεύω ότι θα ωφελήσει την Εθνική η παρουσία του και δεν θα τη βλάψει.

Δεν μπορώ να περιμένω, φυσικά, τα θαύματα που έγιναν με τον Ρεχάγκελ, ίσως δεν θα δούμε την Εθνική του Σάντος, αλλά είναι βέβαιο ότι αυτή η ομάδα θα γίνει πολύ καλύτερη από το συνονθύλευμα που μας παρουσίαζε σε κάθε αγώνα ο Σκίμπε. Ενας Σκίμπε, που πρόσφατα γράψαμε ότι ακολουθεί μια ακατανόητη στρατηγική και ένα εντελώς απροσδιόριστο πλάνο.

Το βέβαιο είναι ότι καλώς ελήφθη η απόφαση για την αντικατάσταση του Γερμανού. Οι αλληλοσυγκρουόμενες επιλογές του οδηγούσαν σε αδιέξοδο. Ηταν φως φανάρι ότι μ’ αυτόν στον πάγκο η Εθνική ούτε ποδόσφαιρο μπορούσε να παίξει, ούτε αποτελέσματα να πάρει.

Εν εξαιρέσουμε τον αείμνηστο Αλκέτα Παναγούλια, είναι γεγονός ότι η Εθνική ομάδα δεν είδε ποτέ χαίρι με Ελληνα προπονητή. Δεν ήταν όμως και πολλοί οι Ελληνες που είχαν αναλάβει την τεχνική ηγεσία. Αλλωστε, χαίρι δεν είδε ούτε και με τους ξένους. Οι μόνοι που κατάφεραν να παρουσιάσουν μια εξαιρετική και μια πολύ καλή ομάδα ήταν ο Ρεχάγκελ και ο Σάντος.

Προσωπικά, θεωρώ προσόν για τον νέο ομοσπονδιακό τεχνικό το γεγονός ότι είναι Ελληνας. Γιατί ο Ελληνας προπονητής μπορεί να επικοινωνήσει καλύτερα με τον συμπατριώτη του παίκτη, μπορεί πιο εύκολα να του «φτιάξει» την ψυχολογία, μπορεί πιο εύκολα να μετατρέψει μια παρέα 20-25 ατόμων σε μια αγαπημένη οικογένεια. Το έχει αυτό ο Αγγελος και δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Κι αν θυμάμαι καλά, κάθε εποχή που η Εθνική ομάδα πήγαινε καλά, οι ίδιοι οι διεθνείς έλεγαν ότι το μυστικό της επιτυχίας ήταν το «δέσιμο» μεταξύ τους. Αρα, κάνοντας αυτό που ξέρει πολύ καλά ο Αγγελος, θα έχει ενισχύσει την Εθνική με ένα πολύ σημαντικό όπλο. Την καλή ατμόσφαιρα στην ομάδα και τις καλές σχέσεις μεταξύ των παικτών. Φτάνει αυτό; Όχι. Αλλά θα έχει γίνει το πρώτο, πολύ σημαντικό, βήμα.

Όπως και ν’αχει, καλή επιτυχία ολόψυχα στον Αγγελο Αναστασιάδη. Ολοι τη θέλουμε και όλοι τη χρειαζόμαστε…