Δρομολογεί την «επανάσταση των μικρομεσαίων» ο Πανόπουλος!

Διάβασα προσεκτικά όσα είπε χθες ο Χρήστος Πανόπουλος. Συμφωνώ στα περισσότερα μαζί του.

Σαφώς και το πρόβλημα στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι η ασυνεννοησία των μεγάλων ομάδων, το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε ένα μίνιμουμ θεμάτων στα οποία να έχουν κοινή γραμμή.

Ασφαλώς και είναι τεράστιο πρόβλημα οι προσωπικές επιθέσεις, όπως και ο τρόπος με τον οποίο μοιράζεται η… πίτα του πρωταθλήματος, αφού είναι τόσο λίγα αυτά που παίρνουν οι μικροί, ώστε πάντα να έχουν την ανάγκη των μεγάλων και στο τέλος να σύρονται πίσω τους για να βρούνε τις λύσεις.

Το ξέρει το… έργο ο Πανόπουλος. Το ξέρει όσο λίγοι στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Και είναι από τους ελάχιστους που διαχρονικά έχουν καταθέσει προτάσεις ουσίας, κάτι το οποίο κάποιοι άλλοι δεν μπήκαν ποτέ στον κόπο να το κάνουν.

Η πρωτοβουλία του είναι σοβαρή. Η ανάλυσή του στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου ήταν τέτοια ώστε να καταλάβουν ακόμη και αυτοί που δεν έχουν καταλάβει τι ακριβώς γίνεται, αλλά κυρίως τι πρέπει να γίνει από δω και πέρα στην Superleague προκειμένου να μην χρειαστεί να βάλουν λουκέτο.

Είναι πρόκληση το κάλεσμα Πανόπουλου στις 12 ομάδες. Αυτό που τους λέει ο ισχυρός άνδρας της Ξάνθης, είναι «απεξαρτηθείτε, αποτινάξτε το ζυγό, σταματήστε να αισθάνεστε ότι πρέπει να βρισκόσαστε υπό την σκέπη ενός ισχυρού και ελάτε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να μην έχουμε ανάγκη κανέναν…»

Αυτό το νόημα είχε η ατάκα του ότι «η Ξάνθη δεν υπήρξε ποτέ παράρτημα κανενός». Ηταν σαν να έλεγε στις 12 ομάδες ότι μπορείτε κι εσείς να μην έχετε την ανάγκη να είσαστε παράρτημα κανενός για να επιβιώσετε.

Είμαι βέβαιος πως αν βρει ανταπόκριση η πρόσκληση Πανόπουλου, οι προτάσεις που θα καταθέσει στους 11 που απευθύνθηκε θα τους δίνουν την δυνατότητα να ισχυροποιήσουν την θέση τους στην λίγκα, να βελτιώσουν αισθητά τα οικονομικά τους, να γίνουν περισσότερο ανεξάρτητοι και μέσα από αυτή την διαδικασία να έχουμε ένα πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα.

Πραγματικά, δεν ξέρω τις λεπτομέρειες του σχεδίου που έχει στο μυαλό του, αλλά, φαντάζομαι ότι το πλαίσιο θα είναι αυτό που παραπάνω περιέγραψα.

Το ζήτημα, βέβαια, είναι αν θέλουν οι 11, ή, οι περισσότεροι απ’ αυτούς, να φύγουν από ομαδοποιήσεις και να πάψουν να είναι δορυφόροι.

Όπως σωστά, όμως, είπε ο Πανόπουλος «ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα». Διότι εδώ που φτάσανε τα πράγματα, ή θα βρούνε τις λύσεις μόνοι τους οι ιδιοκτήτες των ομάδων, ή δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε.

Κι είναι σίγουρο ότι για να αλλάξουν τα πράγματα, απαιτείται να δούμε την «επανάσταση των μικρομεσαίων», έτσι όπως προσπαθεί να την δρομολογήσει ο Χρήστος Πανόπουλος, ώστε κι αυτοί να έχουν λόγο στο μοίρασμα της τράπουλας, κι αυτοί να έχουν την δική τους δυναμική.

Να μην περιμένουν τα… ψίχουλα που κάθε φορά θα τους πετάξουν οι μεγάλοι και να μην αρκούνται σ’ αυτά.