Δύσκολη ιστορία το ροτέισον με δύο στόχους ταυτόχρονα

Αγώνες σαν το σημερινό με τη Βίντι είναι, λίγο – πολύ, μπελάς στο κεφάλι του Λουτσέσκου και των παικτών του, όταν βασικός στόχος τους είναι η κατάκτηση του Πρωταθλήματος και όταν τη Δευτέρα τους περιμένει ένα ακόμη ντέρμπι, με τον Παναθηναικό.

Από την άλλη, το σημερινό ματς αποτελεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία να χαρούν το ποδόσφαιρο και οι παίκτες και οι φίλαθλοι, να βρουν χρόνο συμμετοχής και ρυθμό κάποιοι παίκτες που δεν έχουν παίξει πολύ μέχρι τώρα και, βέβαια, να επιτευχθεί η νίκη ώστε να γίνει ένα ακόμη βήμα για την πρόκριση στους 32 του Γιουρόπα Λιγκ.

Αν μη τι άλλο, αυτό το αυτό το παιχνίδι γίνεται σε μια πολύ ευχάριστη στιγμή για τον ΠΑΟΚ και τον κόσμο του μετά τη νίκη επί του Αρη. Η ατμόσφαιρα είναι ιδανική, όλοι είναι αισιόδοξοι για τη συνέχεια του Πρωταθλήματος και όλοι, ταυτόχρονα, «βλέπουν» την ομάδα στους 32 του Γιουρόπα Λιγκ, γιατί όχι και παρακάτω.  

Το πρόβλημα, αν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε έτσι, το έχει ο προπονητής. Ο Λουτσέσκου πρέπει να παρουσιάσει μια ενδεκάδα ικανή να πάρει τη νίκη, χωρίς, όπως τόνισε χθες, να χάσει η ομάδα την ισορροπία και τη νοοτροπία της. Κι αυτό σημαίνει ροτέισον μεν, περιορισμένο δε. Οι πολλές αλλαγές ίσως βάλουν σε κίνδυνο την επίτευξη της νίκης κι αυτό κανείς δεν το θέλει. Ωστόσο, το ματς με τον Παναθηναικό είναι κρίσιμο, οπότε πρέπει τη Δευτέρα να εμφανιστεί μια ενδεκάδα παντοδύναμη, με παίκτες ολόφρεσκους. Το να βρεις, λοιπόν, την ισορροπία που χρειάζεται και να κάνεις τις επιλογές που θα βοηθήσουν την ομάδα και στους δύο αγώνες δεν είναι εύκολη υπόθεση. Γενικά, είναι δύσκολη δουλειά το ροτέισον, όταν πρέπει να ανταποκρίνεσαι σε δύο στόχους ταυτόχρονα και παράλληλα.

Μπορεί όλοι οι παίκτες να θέλουν να παίζουν συνεχώς, όπως επίσης είπε χθες ο Λουτσέσκου και πράγματι αυτό είναι πολύ ευχάριστο, αλλά κάποιος πρέπει να διαχειριστεί το «θέλω» τους, για να κρατήσει την ομάδα ομοιογενή και τους ίδιους όσο το δυνατόν περισσότερο ξεκούραστους για όλα τα ματς μέχρι τη λήξη της αγωνιστικής περιόδου. Κι αυτός ο κάποιος δεν είναι άλλος από τον προπονητή.

Πέρα από τη δυσκολία που έχει το ροτέισον από αγώνα σε αγώνα και από διοργάνωση σε διοργάνωση,  αυτονόητη είναι η ανάγκη να παίξει η ομάδα καλύτερο ποδόσφαιρο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ τις μέχρι τώρα καλύτερες εμφανίσεις του τις έκανε στους ευρωπαικούς αγώνες, με Βασιλεία, με Σπαρτάκ Μόσχας και με ΜΠΑΤΕ. Σ’ αυτούς τους αγώνες έπαιξε πιο ελεύθερα, με λιγότερο άγχος. Περισσότερο άγχος έχει στο Πρωτάθλημα γιατί αυτός είναι ο βασικός φετινός στόχος, γι’ αυτό και οι εμφανίσεις του στο Πρωτάθλημα δεν είναι εξίσου καλές.   

Σεβαστή η άποψη του Αντελίνο Βιειρίνια «παίζουμε για τους βαθμούς και δεν μας ενδιαφέρει το ωραίο ποδόσφαιρο», σεβαστή όμως και η άποψη του Αλεξάνταρ Πρίγιοβιτς «θέλω να τους κερδίζουμε όλους με 5-0 και με 1-0 και να ξέρουν ότι όταν παίζουν με τον ΠΑΟΚ θα χάσουν». Ανάμεσα στα δύο υπάρχει βέβαια η χρυσή τομή. Και καλό ποδόσφαιρο και νίκες. Αλλωστε, όσο καλύτερο ποδόσφαιρο παίζει μια ομάδα τόσο πιο πολύ αυξάνει τις πιθανότητές της για τη νίκη.

Αν ο ΠΑΟΚ βγει αλώβητος από αυτό το νέο σερί αγώνων ανά τριήμερο, που είναι μια πολύ κουραστική διαδικασία και αν κατορθώσει να ανεβάσει την απόδοσή του, θα μιλάμε για το απόλυτο φαβορί για το νταμπλ και για μα ξεχωριστή πορεία στο Γιουρόπα Λιγκ, την καλύτερη από κάθε άλλη χρονιά.

*Από την έντυπη έκδοση της Metrosport (25/10)ψ