Δικαιούνται την ευκαιρία Περέιρα και Μυστακίδης
Με το σύστημα που παίζει ο ΠΑΟΚ δεν ταιριάζει ο Περέιρα, πιστεύει ο Ιβιτς. Γιατί ο Φακούντο δεν είναι ούτε καθαρόαιμος εξτρέμ, ούτε καθαρόαιμος φορ. Ταιριάζει, αντίθετα, στο 4-4-2, στο οποίο κάλλιστα μπορεί να είναι ένας από τους δύο επιθετικούς.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο επιμένει στον Κάμπος και τον προτιμά σταθερά, ενώ έχει τη δυνατότητα της επιλογής όχι μόνο του Περέιρα, αλλά και του Μυστακίδη, ο οποίος βέβαια δεν είναι τόσο έμεπιρος όσο οι άλλοι δύο συμπαίκτες του. Σεβαστό. Το θέμα είναι, όμως, αν ο παίκτης στον οποίο επιμένει ένας προπονητής, αποδίδει. Αν προσφέρει αυτά που περιμένει ο προπονητής. Και αν η ομάδα ωφελείται από τη χρησιμοποίησή του.
Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι φέτος μέχρι στιγμής ο ΠΑΟΚ το μόνο που εισέπραξε από τον Κάμπος είναι το ωραίο γκολ επί του Αγιαξ στο Αμστερνταμ. Ενώ πέτυχε το πιο δύσκολο γκολ, έχασε πολλά πανεύκολα. Και δεν είναι μόνο η απώλεια των ευκαιριών. Είναι και τα αμέτρητα λάθη στις ενέργειές του. Ενώ έχει το χάρισμα να κερδίζει την μπάλα και να την κρατά, ξεπερνώντας ακόμη και τα πιο σκληρά μαρκαρίσματα, κατά κανόνα την «πουλά», με αποτέλεσμα η συνολική προσφορά του να μοιάζει με μια τρύπα στο νερό.
Στο ποδόσφαιρο, μετά από μια αποτυχία, καλύτεροι παίκτες της ομάδας είναι αυτοί που δεν έπαιξαν και ο προπονητής ελέγχεται γιατί δεν τους χρησιμοποίησε. Αν τους χρησιμοποιήσει στο επόμενο ματς και η ομάδα χάσει πάλι, θα ελέγχεται γιατί άφησε στον πάγκο εκείνους που είχαν χάσει το προηγούμενο ματς. Και πάει λέγοντας.
Ωστόσο, όταν ένας παίκτης έχει σταθερά κακή απόδοση, λογικό είναι να καθίσει στον πάγκο, είτε για να ξεκουραστεί, είτε για να κουβεντιάσει λίγο με τον εαυτό του, είτε για να ξεπεράσει μια περίοδο ντεφορμαρίσματος. Και είναι ακόμη πιο λογικό να μείνει για λίγο στην άκρη, όταν ο προπονητής έχει στη διάθεσή του άλλους παίκτες που του δείχνουν ότι είναι σε καλή κατάσταση. Νομίζω ότι και ο Περέιρα και ο Μυστακίδης δικαιούνται μια θέση. Κι αν την πάρουν, μένει να αποδείξουν αν όντως την άξιζαν...
Αξίζει η θυσία...
Αν υποτεθεί ότι αποτελεί θυσία σήμερα, με τη θλιβερή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη χώρα, να διαθέτει κανείς χρήμα για να αγοράσει εισιτήριο διαρκείας στο βόλει, πιστεύω ότι, ειδικά για τον ΠΑΟΚ, αξίζει η θυσία.
Το άθλημα είναι υπέροχο σε υψηλό επίπεδο, ο ΠΑΟΚ είναι πρωταθλητής τα δύο τελευταία χρόνια, προσπαθεί να επιβάλει τη δική του αυτοκρατορία και, κοντά στους άλλους άσους που έχει στο ρόστερ του, απέκτησε έναν από τους κορυφαίους αθλητές στον κόσμο, τον Βραζιλιάνο Αμαράλ Ντάντε. Αν μη τι άλλο, το θέαμα στους αγώνες του ΠΑΟΚ θα είναι συναρπαστικό. Είναι σα να αποκτήθηκε από τον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ ο Μέσι, ή ο Σοάρες, ή ο Νειμάρ, ή ο Κριστιάνο Ρονάλντο...
Δεν είναι μόνο ο Παντελάκης
Γνώρισα τον αείμνηστο Γιώργο Παντελάκη και ξέρω πολύ καλά ποια ήταν και τα προτερήματα και τα ελαττώματά του. Πιο καλά, όμως, φρόντισα να μάθω την ιστορία του ΠΑΟΚ, επομένως ξέρω και ποιοι άλλοι παράγοντες είχαν την ίδια ή και μεγαλύτερη προσφορά από τον εμβληματικό πρόεδρο της «χρυσής εποχής».
Συνεπώς, χαιρετίζω την προτομή του που θα στηθεί στην Τούμπα, αλλά προτείνω στους υπεύθυνους της ΠΑΕ ΠΑΟΚ να μελετήσουν κι αυτοί την ιστορία του συλλόγου για να ανακαλύψουν και σε ποιους άλλους αξίζει προτομή...
Καιρός να τον «μαζέψει»
Με τον Γιώργο Παράσχο τα έβαλε ο Κώστας Καραπαπάς, πριν τον αγώνα Κυπέλλου Ολυμπιακού – Πλατανιά. «Καραγκιόζη» και «νούμερο» τον αποκάλεσε, όπως καταγγέλλει ο προπονητής, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή αφορμή.
Αν ο Καραπαπάς δεν αποτελεί προέκταση του Μαρινάκη και αν η συμπεριφορά του δεν εκφράζει το ήθος και την αισθητική του προέδρου του Ολυμπιακού, οφείλει να τον «μαζέψει» επιτέλους, διότι αποτελεί κινητή πρόκληση. Πολύ φοβάμαι, όμως, ότι ο Βαγγέλης τον γουστάρει τρελά. Είναι αυτό που λένε «όμοιος στον όμοιο και η κοπριά στα λάχανα». Η, αλλιώς, αν δεν ταίριαζαν, δεν θα συμπεθέριαζαν...
