Δεν πατάει ακόμη καλά ο Ηρακλής

Αν θελήσει κανείς να δει το χθεσινό παιχνίδι του Ηρακλή στα Χανιά από την πλευρά του τελικού αποτελέσματος, οφείλει να πει ότι οι «κυανόλευκοι» τα πήγαν καλά.

Αλλωστε, προερχόταν από δύο εντός έδρας ήττες, έπαιζαν κόντρα σε μια ομάδα που μετρούσε τρεις ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια από την έναρξη του πρωταθλήματος και, σε καμία περίπτωση, δεν ήθελαν οι «κυανόλευκοι» σε βάρος τους να είναι η πρώτη νίκη του Πλατανιά.

Από αυτή την πλευρά, λοιπόν, για τον Ηρακλή ήταν ένα θετικό αποτέλεσμα. Σταμάτησε τον κατήφορο των συνεχόμενων ηττών, συνέβαλλε ώστε να μην χειροτερέψει η ψυχολογία της ομάδας, να μην μείνει μόνο με τους τρεις βαθμούς από τη νίκη στη Μυτιλήνη κόντρα στην Καλλονή, να μην πάρει ακόμη περισσότερο από κάτω τους «κυανόλευκους», ενδεχόμενη νέα ήττα.

Ωστόσο, αυτή είναι η μία μόνο πλευρά του χθεσινού παιχνιδιού στα Χανιά. Υπάρχει και η άλλη, αυτή που αφορά στην εικόνα που παρουσίασε ο Ηρακλής, η απόδοσή του, η αγωνιστική δυναμική που ανέπτυξε κόντρα στον Πλατανιά.

Σε αυτό το κομμάτι, νομίζω ότι ο Ηρακλής δεν τα πήγε καλά. Δεν έδειξε σημαντική βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια, αρκέστηκε σε παθητικό ρόλο, έδωσε γήπεδο στον Πλατανιά και καθώς κλείστηκε προς τα πίσω, οι γηπεδούχοι βρήκαν χώρους για να επιτεθούν, να απειλήσουν και από συγκυρία και μόνο να μην σκοράρουν.

Δεν ξέρω αν ήταν μια φυσιολογική αντίδραση η χθεσινή για τον Ηρακλή, να κοιτάξει, δηλαδή, κυρίως πώς δεν θα αφήσει τον Πλατανιά να σκοράρει, αφού φάνηκε ότι αυτό που πάνω απ’ όλα τον ενδιέφερε ήταν να μην χάσει στην Κρήτη.

Βλέποντας το παιχνίδι αισθάνθηκα ότι ο Ηρακλής το αντιμετώπισε όπως θα το αντιμετώπιζε μια ομάδα που ξέρει ότι το πιθανότερο είναι να κινδυνέψει με υποβιβασμό και νοιάζεται αποκλειστικά για να μαζεύει… σωτήριους βαθμούς.

Δεν υποστηρίζω ότι αυτό είναι κατ’ ανάγκη κακό. Και το λέω αυτό, διότι ήμουν ένας εξ’ αυτών που έλεγαν από το τέλος της προηγούμενης σεζόν ότι είναι πάρα πολύ καλό που επιστρέφει ο Ηρακλής στην SuperLeague, αλλά κανείς στην ομάδα δεν θα πρέπει να θεωρεί ότι θα είναι μια πολύ εύκολη ιστορία αυτή.

Αρα, ενδεχομένως να χρειαστεί οι «κυανόλευκοι» να παίζουν και όπως έπαιξαν χθες στα Χανιά, κάνοντας focus στο αποτέλεσμα, βάζοντας σκοπιμότητα στο παιχνίδι τους, αδιαφορώντας για το θέαμα.

Είναι προφανές ότι δεν πατάνε ακόμη καλά οι «κυανόλευκοι». Οπότε, αντί να σκέφτονται την παρουσία τους στην πρώτη πεντάδα, προτιμότερο και πιο έξυπνο θα ήταν να σκέφτονται, προς το παρόν, τουλάχιστον, πώς θα μείνουν μακριά από τις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας.

Αν το πετύχουν αυτό, έχουν μετά το χρόνο για να κοιτάξουν ψηλότερα. Εχουν το χρόνο και να ενισχυθούν τον Δεκέμβριο, γιατί κι αυτό είναι κάτι που φαίνεται ότι το χρειάζεται ο Ηρακλής.

Συνεπώς, το ζήτημα δεν είναι τι φαντάζεται ο καθένας ότι μπορεί να πετύχει, αλλά τι πραγματικά μπορεί να πετύχει. Γι’ αυτό και καλό θα είναι στον Ηρακλή να δούνε με περισσότερο ρεαλισμό τα πράγματα, ώστε να μην μπλέξουν σε περιπέτειες...