Δεν μπορούν τα παλικάρια. Να φύγουν. Να πάνε αλλού…

Μόνον στο δίκαιο της διαιτησίας του αθλητισμού δεν προβλέπεται αποζημίωση για τα θύματα αδικίας από τους… δράστες! Ήτοι, ο εκ Θράκης ορμώμενος (ο Θεός να τον κάνει…) βοηθός διαιτητή προκάλεσε βλάβη στον ΠΑΟΚ. Σε κάθε άλλο δίκαιο ο Αϊχάμ Χουσκιόγλου ως υπεύθυνος πρόκλησης βλάβης – ως… δράστης, εάν επιθυμείτε - θα υποχρεούτο, να καταβάλλει και αποζημίωση στον παθόντα. Το θύμα εάν επιθυμείτε, επίσης.

Ακόμη και στο σπίτι του γείτονα του, να είχε προκαλέσει ζημιά… Από διαρροή υδραυλικών,  έτσι για παράδειγμα… Θα πλήρωνε την επανόρθωση της ζημιάς ο Αϊχάν Χουσκιόγλου. Και την επόμενη φορά θα είχε τα μάτια του όχι δεκατέσσερα αλλά είκοσι τέσσερα.

Η ζημιά την οποία προκάλεσε στον ΠΑΟΚ (κι εμείς θέλουμε κι εκλαμβάνουμε ως αιτία της την ανυπαρξία του) δεν επανορθώνεται. Ο ΠΑΟΚ δεν αποζημιώνεται. Κι ο ίδιος ο (ο Θεός να τον κάνει) βοηθό διαιτητή απλά, θα υποστεί μία διοικητική ποινή. Τόσο απλά… Το σύστημα γενικά – κι όχι μόνον στο ποδόσφαιρο – έτσι λειτουργεί. Έτσι ελέγχει. Έτσι κυριαρχεί.

Εάν κι εφ’ όσον όμως, ο κάθε διαιτητής υποχρεούτο σε καταβολή αποζημίωσης, για κάθε βλάβη την οποία προκαλούσε… Μπορεί να μην έφθαναν οι διαιτητές (δε λέμε το αντίθετο) αλλά όσοι θα έμεναν θα είχαν ότι είκοσι τέσσερα τα μάτια τους. Τριάντα τέσσερα θα τα είχαν!

Κι άντε κι ισχύει αυτό το οποίος εμείς – θέλουμε κι – εκλαμβάνουμε ως αιτία της ζημιάς. Την ανυπαρξία του Αϊχάν Χουσκιόγλου. Ο άνθρωπος  καθίσταται ως διαιτητής άκρως επικίνδυνος για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Πως λοιπόν, γιατί και ποιος υπεύθυνος κι υπόλογος δεν τον έστειλε ακόμη ως διαιτητή, σπίτι του; Πως, γιατί και ποιος επιτρέπει τον Αϊχάν Χουσκιόγλου, να επανέλθει στους αγώνες;

Ιδού οι απορίες…

Η κατάσταση είναι μη ανατρέψιμη. Δεν αλλάζουν νοοτροπία με τίποτε αυτοί. Τα έχουμε ξαναπεί. Δεν αλλάζουν. Ως εκ τούτου τι απομένει; Να αλλάξουν αυτούς με άλλους. Να εξαφανιστούν από προσώπου διαιτησίας όσοι με – ακόμη κι ανθρώπινα – λάθη έχουν καταστεί επικίνδυνοι κατά κανόνα. Κι απλά, χρήσιμοι για τις εξαιρέσεις τους.

Εμείς θέλουμε και θεωρούμε πως δεν είναι κατευθυνόμενοι. Ναι, αλλά έτσι είναι ανίκανοι ως διαιτητές. Είναι επικίνδυνοι για το άθλημα. Προκαλούν ανυπολόγιστες ζημιές. Οι ανίκανοι διαιτητές είναι η αιτία για την απαξίωση του.

Γιατί λοιπόν, μένουν στους αγώνες; Ποιοι τους κρατούν στους αγώνες;  Ποιους ωφελεί η ανικανότητα τους;

Κι αυτοί; Δεν έχουν τσίπα ντροπής; Τους φτύνει όλος ο κόσμος. Κι αυτοί νομίζουν πως ψιχαλίζει. Δεν έχουν στάλα εγωισμού;

Τι τους λένε στα σπίτια τους; Στις δουλειές τους; Στις γειτονιές τους; Πως αντέχουν τόσους και τόσους εξευτελισμούς; Και δεν τα παρατούν; Τα παλικάρια δεν μπορούν. Να φύγουν. Να πάνε αλλού…

Πώς να το κάνουμε , δηλαδή;