Δεν ήταν αποκρουστικός

Η αλήθεια είναι πως πριν το παιχνίδι και κοιτώντας την ενδεκάδα, δεν πίστευα σε καμία των περιπτώσεων πως θα ελέγξουμε το παιχνίδι.

Πλην της αλλαγής του τερματοφύλακα που ήμουν σίγουρος πως θα ήταν για καλό, η παρουσία του Σκόνδρα σε ρόλο δεξιού φουλ μπακ και μετά από μήνες αποχής, η επιστροφή του Μαλεζά στο κέντρο της άμυνας και αυτός χωρίς ενενηντάλεπτο από τον Αύγουστο, ο Ζάιρο που δεν έχει και αυτός παιχνίδια και γενικά δεν με έχει πείσει για τη σταθερότητά του από αυτά που είχε δει μέχρι χθες, αλλά κυρίως η τριάδα Κάτσε – Σάμπο – Πέλκα στα χαφ, δεν μου άφησαν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας.

Κι όμως, ο ΠΑΟΚ σε πρώτη φάση ακύρωσε τους πολύ ποιοτικούς ρώσους στο πρώτο ημίχρονο, αφήνοντάς τους στη μία τελική και αυτή μάλιστα εκτός στόχου και στη συνέχεια βρήκε τις ευκαιρίες να τους χτυπήσει.

Θυμούμενος το πρώτο παιχνίδι που είχε κάνει μαζικό ροτέισον ο Τούντορ, αυτό με τη Ξάνθη, η εικόνα του ΠΑΟΚ ήταν πολύ βελτιωμένη. Όμως αυτή η βελτίωση δεν ήταν αρκετή για να κερδίσεις μία ομάδα πανάκριβη, με πολύ ποιοτικούς παίκτες που δεν σε άφηναν να πάρεις μεγάλα ρίσκα.

Ο ΠΑΟΚ είχε τις ευκαιρίες να απειλήσει. Προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τα λάθη τους. Όμως για ακόμη μία φορά υστέρησε στη τελική πάσα. Και παρότι ευρωπαϊκό παιχνίδι, ο διαιτητής που ξεκάθαρα ήθελε να βοηθήσει τους Ρώσους, του στέρησε και δύο φάουλ λίγα εκατοστά εκτός περιοχής που θα μπορούσαν να φέρουν κάτι καλό.

Εξ αρχής, ήταν παιχνίδι του μισού γκολ. Δεν θα μπορούσε να ανοίξει, γιατί φοβόταν ο Γιάννης το θεριό και τούμπαλιν.

Αυτός που αιφνιδίασε ευχάριστα ήταν ο Κάτσε. Χωρίς τον Τζιόλη δίπλα του, αλλά τους Σάμπο – Πέλκα, αντιλήφθηκε πως είναι ο ηγέτης της μεσαίας γραμμής και λειτούργησε σαν ένας τέτοιος.

Ήταν το πιο πλήρες παιχνίδι του νεαρού αλβανού με αντίπαλο τέτοιου επιπέδου. Στα υπόλοιπα ανάλογα είχε βαλτώσει. Και η μεγάλη του διαφορά χθες, αν μη τι άλλο εντυπωσίασε.

Στα θετικά βέβαια η επιστροφή του Γλύκου που συνδυάστηκε με μηδέν παθητικό, η επιστροφή του Μαλεζά που έδειξε για ακόμη μία φορά πως θα πρέπει να υπολογίζεται περισσότερο, ενώ δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για τον Σκόνδρα αλλά και για τον Ζάιρο.

Η ισοπαλία βέβαια μειώνει σε μεγάλο βαθμό τις πιθανότητες πρόκρισης, μονόδρομος για τον ΠΑΟΚ είναι οι έξι βαθμοί – τρεις από αυτούς στη Ρωσία, ελπίζοντας πως η Κράσνονταρ δεν θα κερδίσει εντός έδρας την Ντόρντμουντ που πιθανότατα θα είναι αδιάφορη.

Τέλος, για τον ΠΑΟΚ υπάρχει ένα παιχνίδι που οι παίκτες του πρέπει να μπούνε στο γήπεδο και να μη σκέφτονται τίποτα άλλο από τη νίκη.

Ο Παναθηναϊκός πρέπει να χάσει στη Τούμπα πρώτον για να μάθει να σέβεται τον ΠΑΟΚ μην δημιουργώντας εντυπώσεις για τον κάθε διαιτητή και δεύτερον γιατί για αυτόν – τον ΠΑΟ – τώρα ξεκινά το βαρύ πρόγραμμα.