Δεν υπάρχει γιατρειά… αν δεν αλλάξουν μυαλά
Δεν πρόκειται να μπούμε στον κόπο και να ασχοληθούμε με λεπτομέρειες για την νέα «γκέλα» του Τούντορ. Άλλωστε δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος από τη στιγμή που διαπιστώσαμε ότι αυτά που γράφουμε (όπως και άλλοι σοβαροί συνάδελφοί μας)… πάνε στο βρόντο. Ο Κροάτης κόουτς αυτοπαγιδευμένος στις ασυγχώρητες και ανεξήγητες εμμονές του, όπως όλα δείχνουν, οδηγεί εκ του ασφαλούς τον Δικέφαλο σε δύσβατους και κακοτράχαλους δρόμους.
Παρά το νεαρό της ηλικίας του, δείχνει να διακατέχεται από μια γεροντίστικη αρτηριοσκληρωτική νοοτροπία, η οποία τον βραχυκυκλώνει και την οποία δεν λέει να «αποκηρύξει».
Το γεγονός ότι ο προβληματισμός γίνεται έντονος ανησυχεί και τους πλέον φανατικούς υποστηρικτές του. Τα πολλά και σοβαρά λάθη του με τις αλλεπάλληλες και ανορθόδοξες ποδοσφαιρικά «επινοήσεις» του στοιχίζουν ακριβά και σίγουρα ενοχλούν και την «κορυφή» και τη «βάση».
Θεωρείται σίγουρο ότι αν δεν αλλάξει μυαλά και μάλιστα πολύ σύντομα ο συμπαθέστατος καθόλα Κροάτης κόουτς και αν δεν υπάρξουν τολμηρές παρεμβάσεις από την νέα ηγεσία (Νίκος Βεζυρτζής) στο ποδοσφαιρικό τμήμα δεν πρόκειται αν έχουμε θεαματικές ανατροπές και βελτιώσεις.
Οι αρμόδιοι ας το βάλουν βαθιά στο μυαλό τους, ότι η συνέχεια αυτής της τραγικής κατάστασης με τα αδιάκοπα αγωνιστικά και ψυχολογικά αναποδογυρίσματα της ασπρόμαυρης οικογένειας, η Τούμπα θα αδειάσει. Ασφαλώς και δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε ότι είναι κρίμα και άδικο ο μεγαλομέτοχος να ανταμείβεται διαρκώς με τέτοιες πίκρες.
Το έχουμε γράψει και το έχουμε τονίσει αρκετές φορές, όπως άλλες τόσες και περισσότερες αναφερθήκαμε βέβαια και στη ζημιά που προκαλούν κάποιοι άσχετοι παρατρεχάμενοι συμβουλάτορες. Ο δημοσιογραφικός «τζερτζελές» για το γκολ του Μπερμπάτοφ –αν δηλαδή ήταν έγκυρο ή όχι – τέλειωσε αφήνοντας πίσω του παντός είδους εντυπώσεις. Ό,τι δηλαδή κάποιοι ανέπτυξαν μια σοβαρή και τεκμηριωμένη άποψη και άλλοι κινήθηκαν επιπόλαια σε φτηνές σκοπιμότητες ή συλλογικά κόμπλεξ.
Η ουσία της υπόθεσης; Ο Ιγκόρ χάνει τη μπάλα και κινδυνεύει να χάσει και την εμπιστοσύνη όλων όσων των υποστήριζαν και οι οποίοι πρόβαλαν το σκεπτικό πώς ένας προπονητής θα πρέπει να παραμένει τουλάχιστον για τρία χρόνια για να δείξει τη δουλειά που μπορεί να προσφέρει. Στην προκειμένη περίπτωση το ερωτηματικό που προκύπτει είναι αν τα πρώτα δείγματα του Ιγκόρ είναι αρκετά για να εγγυηθούν μια τέτοια προοπτική.
Για το ρόστερ της ομάδας το έχουμε πει πολλές φορές ότι δεν είναι άδειο όπως παλιά και ότι είναι ικανό να βοηθήσει για να στηριχθεί μια προσπάθεια που θα καταλήγει στο σχηματισμό ενός αξιόλογου βασικού σχήματος. Όπως όμως όλα δείχνουν δεν υπάρχει σωστή διαχείριση.
Πάμε όμως να πούμε και δυο κουβέντες για το «φαινόμενο» της νέας φουρνιάς των ερυθρόλευκων κλώνων της διαιτησίας και της εσαεί παραμονής συγκεκριμένων Βορειοελλαδιτών παραγόντων αρεστών στο σύστημα. Το οποίο και υπηρετούν πιστά και χωρίς παρεκκλίσεις. Προερχομένων όλων των προαναφερόμενων από τον Βορειοελλαδικό χώρο.
Η Δράμα εκπροσωπείται από τον Κύζα. Η Θεσσαλονίκη από τον Παπαδόπουλο. Η Ξάνθη από τον κύριο Γκιρτζίκη, πρόεδρο της ΕΠΟ και η Βέροια από τον κύριο Καραμελίδη, πρόεδρο της εν πολλές αμαρτίες περι πεσούσης ΚΕΔ. Όλων κινουμένων πέριξ της θρυλικής παράγκας, την ευεργετική σκιά, στήριξη και εμπιστοσύνη απολαμβάνουν.
Κοντά σε αυτούς βέβαιο θα πρέπει να προστεθεί και ένας υπολογίσιμος αριθμός προέδρων τοπικών Ενώσεων οι οποίο έχουν φιλήσει το χέρι του «Μεγάλου» και εξακολουθούν να αποτελούν τα βασικά του θεσμικά παραρτήματα. Το μήνυμα που εκπέμπεται από το «φαινόμενο» αυτό μάλλον θα πρέπει να απευθυνθεί στις τοπικές κοινωνίες που εκπροσωπούν. Οι συμπολίτες τους, ως εκ τούτου έχουν την υποχρέωση και την ευκαιρία να εκτιμήσουν αυτές τις «ιδιαίτερες» και περίεργες συμπεριφορές τους.
Υ.Γ. : Ο φίλος της στήλης, κύριος Χριστόφορος Κυριακίδης με παρέμβαση του και απευθυνόμενος στον πρώην διαιτητή κύριο Ναζίρη τον… ψέγει για κάποιες ραδιοφωνικές δηλώσεις του με αφορμή το παιχνίδι του ΠΑΟΚ και το γκολ του Μπερμπάτοφ. Υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να κρύψει τις συλλογικές του συμπάθειες. Επειδή τον Αλέκο τον γνωρίζουμε και τον συμπαθούμε και επειδή δεν ακούσαμε το τι ακριβώς είπε, δεν μπορούμε να έχουμε και άποψη.
