Χρήστος Καρυπίδης: Ο Έλληνας... braveheart κατοικεί πια στην Ξάνθη
Ο Χρήστος Καρυπίδης από το Εδιμβούργο βρέθηκε στην Θράκη μέσω… Λευκωσίας και εξηγεί στη «Μetrosport» πως πήρε την απόφαση.
Ο ήλιος έδυε και το τοπίο έμοιαζε ειδυλλιακό. Το κάστρο του Εδιμβούργου, με ελαφριές σκιές από τις ακτίνες που ακόμη προσπαθούσαν να πέσουν επάνω του, έδειχνε επιβλητικό και συνάμα τρομακτικό. Ο Χρήστος Καρυπίδης, παίκτης πλέον της Χαρτς, προσπαθούσε να προσαρμοστεί στις συνθήκες της Σκωτίας και του… ποδοσφαίρου της. Έμοιαζα ενθουσιασμένος στην θέα του Εδιμβούργου, όμως ο «Κάρυ» ερχόταν ελαφρώς να με προσγειώσει.
«Μου λείπει η Ελλάδα. Είναι εντελώς διαφορετικοί εδώ οι ρυθμοί. Νυχτώνει πολύ νωρίς, βλέπουμε ήλιο μια φορά στο τόσο, οδηγούν ανάποδα, όλα είναι αλλιώς. Όμως θα το παλέψω…» έλεγε με μία αποφασιστικότητα που συνδυαζόταν όμως κατά έναν παράξενο τρόπο με μία μικρή μελαγχολία. Ο καιρός πέρασε, ο Καρυπίδης εξελίχθηκε στον Έλληνα Braveheart του «Τίνκαστλ» και η… πάλη κράτησε τελικά λίγο, αφού το ταξίδι έμελλε να κρατήσει… τρία χρόνια! «Όταν έφευγα, είχα δεθεί τόσο πολύ με την πόλη και με την ομάδα, που βούρκωσα. Τώρα θα έδινα πολλά για να περάσω κάποιες ημέρες στο Εδιμβούργο. Άφησα φίλους και νιώθω πως έμαθα πολλά για την ζωή αλλά και την καριέρα μου» λέει χαρακτηριστικά ο Χρήστος Καρυπίδης.
«Εδώ… πέφτει πολύ ξύλο»
Το πρωτάθλημα στην Σκωτία, θέλοντας και μη σε κάνει πιο δυνατό σαν ποδοσφαιριστή. Αλλιώς πολύ απλά… δεν έχεις θέση σε καμία ομάδα. Οφείλεις να προσαρμοστείς. Η παρακολούθηση ενός αγώνα στην Σκωτία, αρκεί για να αντιληφθεί κανείς τι συμβαίνει. «Εδώ πέφτει πολύ ξύλο. Στην αρχή είχα πάθει πλάκα. Ακόμη και στις προπονήσεις, πέφτουν κλωτσιές, αγκωνιές… δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Οι διαιτητές για να σφυρίξουν πρέπει να…βγάλεις αίμα. Κατάλαβα πως και εγώ αυτό έπρεπε να κάνω, γιατί αλλιώς δεν θα επιβίωνα» έλεγε χαρακτηριστικά στους πρώτους μήνες παρουσίας του στην Χαρτς. Όπου τον βοήθησε αρκετά η παρουσία του Τάκη Φύσσα τουλάχιστον στο ξεκίνημα. Στην Σκωτία ο «Κάρυ» έγινε πια πολύ πιο σκληρός, σαφώς πιο ώριμος και αναμφίβολα πιο έμπειρος στην αντιμετώπιση πολλών καταστάσεων. Στο γήπεδο και στην ζωή.
«Δεν μπορούσα να αρνηθώ την πρόταση της Ομόνοιας»
Η ζωή είναι απρόσμενη. Δεκέμβρης ήταν όταν η Ομόνοια του χτυπούσε την πόρτα. Στα… καλά χρόνια του «τριφυλλιού» του πρόσφερε ένα τρελό συμβόλαιο. «Δεν μπορούσα να αρνηθώ την πρόταση της Ομόνοιας. Ήταν εξαιρετική. Μιλάμε βέβαια και για μεγάλη ομάδα. Αν δεν ζήσεις στην Κύπρο, δεν καταλαβαίνεις την δυναμική κάποιων Κυπριακών ομάδων» λέει χαρακτηριστικά. Επειδή όμως ο Καρυπίδης όπου πάει… μένει, έμελλε να περάσει πέντε χρόνια της ζωής του στην Κύπρο. Όχι βέβαια όλα με την Ομόνοια. Ήταν από τους ελάχιστους ξένους που φόρεσε την φανέλα και του ΑΠΟΕΛ, μετά την Ομόνοια, ενώ η περσινή σεζόν τον βρήκε στον Απόλλωνα Λεμεσού. Από την Κύπρο έφυγε σαν κύριος, καθώς με επιστολή του στον Τύπο, ευχαρίστησε τους πάντες για την συνεργασία, σε όλες τις ομάδες που έπαιξε και με όλο τον φίλαθλο κόσμο που τον εκτίμησε. «Ήταν κάτι που αισθανόμουν ότι έπρεπε να κάνω. Πέρασαν καταπληκτικά στην Κύπρο, έζησα όμορφες στιγμές, ένιωσε πως με σέβονται, είδα την οικογένεια μου να μεγαλώνει εκεί και βέβαια οι άνθρωποι μας φέρθηκαν πολύ καλά. Ήταν το λιγότερο αυτό που μπορούσα να κάνω». Όσο για την εμπειρία του Κυπριακού πρωταθλήματος; «Στην Ελλάδα κάποιοι δεν το υπολογίζουν όμως θεωρώ ότι είναι πλέον ένα πολύ ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Πολύ άνετα κάποιες Κυπριακές ομάδες μπορούν να σταθούν στο ελληνικό πρωτάθλημα. Είμαι σίγουρος γι΄ αυτό που λέω γιατί τις έζησα. Το κακό είναι πως αντιγράφουν αρκετά από τα άσχημα της Ελλάδας. Όπως τα φαινόμενα βίας. Δυστυχώς είναι πια κάτι καθημερινό στην Κύπρο και πρέπει να σταματήσει».
«Στην Ξάνθη αισθάνεσαι πως παίζεις σε Ευρωπαϊκή ομάδα»
Οι σκέψεις του επαναπατρισμού τριβέλιζαν στο μυαλό του. Δεν είναι πια μόνος. Είναι οικογενειάρχης και βέβαια το σκέφτεται διαφορετικά. Οχτώ χρόνια μακριά από το σπίτι δεν είναι και λίγα. Κάθε άλλο. Ήρθε μία καλή πρόταση από τον Παναιτωλικό, όμως αυτή της Ξάνθης έδειχνε ιδανική. «Στην Ξάνθη αισθάνεσαι ότι παίζεις σε ευρωπαϊκή ομάδα» λέει χαρακτηριστικά προσθέτοντας πως: «οι άνθρωποι με πλησίασαν με πολύ όμορφο τρόπο και είναι γενικότερα μία ομάδα που σου δίνει την δυνατότητα να αισθάνεσαι σίγουρος για σένα και την οικογένεια σου. Η συγκέντρωση βρίσκεται μόνο στο ποδόσφαιρο και προσωπικά αισθάνομαι πως αυτή η ομάδα θα χτίσει κάτι πολύ καλό. Έχει όλες τις προοπτικές». Όσο για την επιστροφή του στην Ελλάδα; «Οχτώ χρόνια είναι πολλά. Ένιωσα πλέον ότι κουράζομαι. Ήθελα να επιστρέψω στην πατρίδα μου. Όμως θα έπρεπε να υπάρχουν και οι ανάλογες προοπτικές. Η πρόταση της Ξάνθης τα έκανε όλα ευκολότερα. Είναι μία ομάδα που σου παρέχει τα πάντα και έτσι πήρα σύντομα την απόφαση μου». Όσο για το τι περιμένει πλέον την επόμενη χρονιά με την νέα του ομάδα; «Οι πρώτες μου ημέρες στην Ξάνθη μου καταδεικνύουν ομάδα με σπουδαίε φιλοδοξίες για την επόμενη χρονιά. Κατά την γνώμη μου η ομάδα αυτή δεν έχει να ζηλέψει κάτι από άλλες ελληνικές ομάδες που τερμάτισαν ψηλότερα στον βαθμολογικό πίνακα πέρυσι. Είναι φανερό ότι αλλάζουν αρκετά, ήρθε ένας καινούριος προπονητής όπως ο κ. Τσιώλης που έχει αποδείξει ότι παράγει έργο και στο χέρι μας είναι πια να δείξουμε όλοι, πως η Ξάνθη μπορεί να κάνει μία καλύτερη σεζόν και να βάλει ψηλότερα τον πήχη. Δεν πρέπει η Ξάνθη να περάσει πάλι περιπέτεια όπως την φετινή που βρέθηκε να παίζει στο μπαράζ μία κατηγορία. Να είμαστε όλοι υγιείς και πιστεύω πως όλα θα πάνε καλά».
«Φέτος δεν έγινε επαφή με τον ΠΑΟΚ»
Μία σύντομη βόλτα στην Θεσσαλονίκη, αρκεί για να αντιληφθεί ο Χρήστος Καρυπίδης ότι κανένας φίλαθλος του ΠΑΟΚ δεν τον έχει ξεχάσει. Κάθε άλλο. «Γύρνα στην ΠΑΟΚάρα» του έλεγαν αρκετοί πριν υπογράψει στην Ξάνθη, με τον «Κάρυ» να απαντάει με ένα πλατύ χαμόγελο την… επιθυμία των φιλάθλων. «Δεν είχα τίποτα για να τους πω. Δεν υπήρξε κάποια επαφή με τον ΠΑΟΚ, οπότε είναι ανώφελο να το συζητάμε». Ο ίδιος πάντως διευκρινίζει πως παλαιότερα, όταν ακόμη έπαιζε στην Χαρτς, υπήρξε μία συζήτηση επιστροφής όμως: «απ΄ όσο ήξερα ήταν μεγάλη η οικονομική διαφορά και με την ομάδα. Δεν έγινε όμως και δεν χρειάζεται να το κουβεντιάζουμε παραπάνω. Προσωπικά δεν έχω κρύψει πως ο ΠΑΟΚ είναι η ομάδα μου, είναι η ομάδα που με ανέδειξε, όμως τώρα θα πολεμάω με όλες τις δυνάμεις μου για την Ξάνθη». Η επιστροφή βεβαίως του Άγγελου Αναστασιάδη δεν πέρασε απαρατήρητη από τον Καρυπίδη. «Δεν μπορώ να πω ότι το περίμενα. Του εύχομαι να πάει πολύ καλά. Ο κ. Αναστασιάδης ήταν ο κύριος λόγο που έπαιξα στον ΠΑΟΚ. Ήταν ο άνθρωπος που με καθιέρωσε και αυτό δεν πρόκειται βεβαίως ποτέ να το ξεχάσω». Όσο για το αν σκέφτεται την επιστροφή του στην Τούμπα ως αντίπαλος; «Αυτά είναι μέσα στην ζωή του ποδοσφαιριστή. Θα είναι πιθανώς παράξενο το συναίσθημα, κυρίως όταν μπω στο γήπεδο και όταν φθάσω, όμως από την στιγμή που θα αρχίσει το παιχνίδι ξέρω πολύ καλά τι πρέπει να κάνω. Είμαι επαγγελματίας και φυσικά θα προσπαθήσω σε όλα τα παιχνίδια να κάνω το καλύτερο δυνατό για να δικαιώσω την Ξάνθη που με εμπιστεύτηκε».
«Αν μας έλεγαν ότι θα φθάναμε στους «16» θα είχαμε ενθουσιαστεί»
Το Παγκόσμιο Κύπελλο ολοκληρώθηκε πριν από μερικές ημέρες και ο Χρήστος Καρυπίδης δεν θα μπορούσε φυσικά να μην το παρακολουθεί. «Παίχτηκε ωραίο ποδόσφαιρο και νομίζω ότι ήταν πολύ ωραίο Μουντιάλ. Το απόλαυσε ο κόσμος» λέει, ενώ για την πορεία της εθνικής μας ομάδας, υπογραμμίζει: «Για να είμαστε ειλικρινείς, αν μας έλεγε κανείς ότι θα φθάσουμε στους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου θα ήμασταν ενθουσιασμένοι. Ήταν κάτι που πιθανώς ελάχιστοι περίμεναν. Όμως εκεί που έφθασε το πράγμα μας έμεινε όλους μία πίκρα, ότι θα μπορούσαμε και παραπάνω. Τα παιδιά πήγαν πολύ καλά και ήμασταν άτυχοι στο τελευταίο ματς με την Κόστα Ρίκα. Αυτή η εθνική αξίζει πολλά χειροκροτήματα. Κρατάει ψηλά το ελληνικό ποδόσφαιρο και το καλύτερο είναι πως δείχνει ότι και τα επόμενα χρόνια είναι ικανότατη να συνεχίσει. Υπάρχουν καλοί Έλληνες ποδοσφαιριστές, όμως το πρόβλημα μας πάντα ήταν οι υποδομές. Έζησα και στην Βρετανία και είδα πως η μεγάλη διαφορά είναι αυτή. Όχι το ταλέντο».
