Χρήσιμα συμπεράσματα, σημαντικές επισημάνσεις

Η «φαρσοκωμωδία» έκλεισε τον «κύκλο» της και το… νέο πρωτάθλημα (μία… κουρελού όπως το έχει καταντήσει εδώ και χρόνια ο Ολυμπιακός με την παράγκα του) θα προστεθεί στην ατέλειωτη λίστα των τροπαίων του λιμανιού, δίπλα στα αντίστοιχα που έχουν την ίδια σκοτεινή προϊστορία (βλέπε Βάλνερ και όσα εκλάπησαν από την μεγάλη ομάδα της χρυσής εποχής του ΠΑΟΚ).

Προσφέροντας έτσι και την ευκαιρία τα χαλκεία της ερυθρόλευκης προπαγάνδας αλλά και του συνόλου των ΜΜΕ του λεκανοπεδίου να… «λούσουν» για ακόμη μια φορά τους πανέλληνες με τα γνωστά επικοινωνιακά αναμασήματα των στερεότυπων ύμνων και τα διαστημικά επιτεύγματα (!) και τα ρεκόρ Γκίνες της ομάδας του δημοσίου.

Πριν αναφερθούμε όμως σε όσα σημειώθηκαν στο χθεσινό παιχνίδι του ΠΑΟΚ θεωρούμε επιβεβλημένο να σταθούμε σε δύο γεγονότα που κατά την προσωπική μας άποψη έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον από όσα συνέβησαν στη φετινή θεσμική φαρσοκωμωδία, το κατ’ ευφημισμόν εθνικό μας πρωτάθλημα.

Το ένα έχει σχέση με τον άθλο μιας επαρχιακής ομάδας, η οποία δίχως βοήθειες με τεράστια οικονομικά αλλά και αγωνιστικά προβλήματα (ακατάσχετη αιμορραγία απώλειας βασικών παικτών) κατάφερε παλικαρίσια και ολοκάθαρα να περάσει σε θέση «διεκδίκησης» ευρωπαϊκής της συμμετοχής.

Αναφερόμαστε όπως αντιλαμβάνεστε στον ΠΑΣ Γιάννινα, ο οποίος θεωρείται και είναι μαζί με τον Πανιώνιο, που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει παρόμοιες δυσκολίες, οι ομάδες που δικαιούνται τον σεβασμό και των χειροκρότημά μας.

Το άλλο αφορά το «φιάσκο» -όπως κατέληξε- η γνωστή επανάσταση που κηρύχθηκε από την Πολιτεία, με σύνθημα την πάταξη της διαφθοράς στο χώρο. Και η οποία συνοδεύτηκε με εξαγγελίες για μία μάχη χωρίς συμβιβασμούς, με τις ντόπιες και τις ξένες μαφίες. Μια μικρή αναφορά σε αυτήν την «επανάσταση» μπορεί να καταλήξει στο εξής επιτομικό συμπέρασμα:

Ο κ. Κοντονής έβαλε κάποιους υψηλούς στόχους για την «εξυγίανση του ποδοσφαίρου» και έμεινε αταλάντευτα προσηλωμένος σε αυτούς. Πρώτον: Διέκοψε οριστικά και αμετάκλητα την διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας. Δεύτερον: Απαίτησε την άμεση απομάκρυνση των στελεχών της ΕΠΟ. Τρίτον: Έτριξε τα δόντια στην ΟΥΕΦΑ που διεμήνυσε ότι τα αθλητικά αυτής της χώρας τα διαφεντεύει ο ίδιος και όχι οι ξένοι.

Μετά από μήνες.… σκληρής μάχης το κύπελλο ξαναρχίζει, η ΕΠΟ παραμένει στη θέση της και η ΟΥΕΦΑ εξακολουθεί να καθορίζει τους κανόνες! Πρόκειται για μία ακόμη νίκη, η οποία δικαιολογημένα γιορτάστηκε με ανακοινώσεις του τύπου και σχετικά ανεξάρτητη δημοσιογραφική κάλυψη ή για ένα ανούσιο και απογοητευτικό σόου;

Ας πούμε όμως και δύο λόγια για το χθεσινό τελευταίο αγώνα του ΠΑΟΚ στην κανονική περίοδο. Απέναντί του ο παθιασμένος για τη νίκη Πλατανιάς, ο οποίος περίμενε να μπει σε θέση διεκδίκησης ευρωπαϊκής συμμετοχής.

Και από την άλλη, το δικό του ενδιαφέρον και η μεγάλη του αγωνία, αν θα συνεχιστεί και όσο γίνεται η μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, η προσπάθεια να ξαναβρεί τα πατήματά του, το μέγεθός του και την αγωνιστική του ταυτότητα. Κάτι που ήταν και στόχος σε όλα τα προηγούμενα παιχνίδια, μετά την αποχώρηση του «εξολοθρευτή» της χρονιάς, απίθανου Κροάτη Ιγκόρ Τούντορ. Το χθεσινό παιχνίδι κύλησε χωρίς μεγάλες στιγμές και αντίστοιχες συγκινήσεις.

Έγινε μια δίκαιη μοιρασιά σε εντυπώσεις και αποτέλεσμα. Για τον Ίβιτς προφανώς το 90λεπτο έτσι όπως εξελίχθηκε προσφέρεται μόνο για επισημάνσεις και συμπεράσματα που θα του φανούν χρήσιμα αν και κατά πόσο θα καταφέρει να τα εκμεταλλευτεί, ώστε και με την επιστροφή των μεγάλων απόντων να παρουσιάσει στη μεγάλη μάχη των πλέι-οφ έναν ΠΑΟΚ «πραγματικό», ο οποίος θα μπορέσει να ανατρέψει συσχετισμούς, προβλέψεις και βαθμολογικά μειονεκτήματα απέναντι στην ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό.

Χθες «δοκίμασε» το δίδυμο Χατζηησαΐα-Μαλεζά  που τα πήγε πολύ καλά), τον Τζαβέλλα στα άκρα και μπροστά «έπαιξε» και διαφοροποίησε με τακτικές κινήσεις το επιθετικό κομμάτι, με τον Κοροβέση και στην επανάληψη με τον Πέλκα. Η επιστροφή του Γλύκου κρίνεται θετική, όπως και η απόδοση των δύο κεντρικών αμυντικών.

Ο Κίτσιου τα πήγε καλά μόνο αμυντικά, δεν είχε την αναμενόμενη επιθετική συμπεριφορά και απόδοση. Αρχηγική εμφάνιση από τον κορυφαίο σε απόδοση Τζιόλη και εξαιρετική εικόνα από τον νεαρό Ροντρίγκεζ. Σε μέτρια επίπεδα κινήθηκαν οι Κάτσε και Τσίμιροτ, όπως και ο Μακ. Μαχητικός και ακούραστος ο μικρόσωμος Κοροβέσης. 

ΥΓ: Η χολιγουντιανή φιέστα με τα πυροτεχνήματα, δυστυχώς για τους… πρωταθλητές δεν κάλυψαν την τραγωδία. Όταν κατακτάς τίτλο και το μισό γήπεδο είναι άδειο μάλλον κάτι σημαντικό σημαίνει το οποίο δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη οι κ.κ. Σάββας Θεοδωρίδης και Κώστας Καραπαπάς.