Χρήματα βρίσκει μόνο όποιος τα ψάχνει…
Διάβαζα τις προάλλες στο ρεπορτάζ για τις πολυσυζητημένες επιχορηγήσεις σε ΠΑΟ και ΑΕΚ από την Περιφέρεια Αττικής, προκειμένου οι μεν να τις χρησιμοποιήσουν για έργα ανακαίνισης στη Λεωφόρο και οι δε για την κατασκευή του νέου γηπέδου τους.
Πρόκειται για μια ιστορία που πέρασε από χίλια κύματα, που κινδύνεψε να μην προχωρήσει επειδή συνέπεσε με την περίοδο της κρίσης και θεωρήθηκε προκλητικό να δίνονται δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για να χρησιμοποιηθούν από ανώνυμες εταιρείες αθλητικού θεάματος, αντί να διοχετευθούν για την ανακούφιση όσων έχουν πληγεί από την ανθρωπιστική κρίση (για την οποία απολαμβάνουν να μιλάνε οι σημερινοί κυβερνώντες), παρόλα αυτά έχει μπει στην τελική ευθεία.
Ολες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι και ο ΠΑΟ και η ΑΕΚ θα πάρουν τα χρήματα που διεκδίκησαν και θα τα χρησιμοποιήσουν για τον σκοπό που θέλουν, άρα οι μεγαλομέτοχοί τους θα απαλλαγούν από την υποχρέωση να συνδράμουν με περισσότερα ίδια κεφάλαια.
Η ανάδειξη του θέματος δεν γίνεται για να δείξει ότι ο ΠΑΟ και η ΑΕΚ ευνοούνται. Εφόσον υπάρχει η δυνατότητα, επειδή προβλέπεται από σχετικούς νόμους να διεκδικούν τέτοιου είδους επιδοτήσεις, καλά κάνουν και την εκμεταλλεύονται.
Το ζήτημα είναι κατά πόσο, αφενός, η κυβέρνηση προσαρμόζει τις χρηματοδοτήσεις για να καλύψει ανάγκες της ισοπεδωμένης ελληνικής κοινωνίας και της διάλυσης των πάντων λόγω της πρωτοφανούς ανεργίας, και τι κάνουν, αφετέρου, οι ομάδες της Θεσσαλονίκης, που κι αυτές θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν την σχετική νομοθεσία για να βελτιώσουν τις εγκαταστάσεις τους, ή να χρησιμοποιήσουν ως κίνητρο για να προσελκύσουν επενδυτές την εύκολη πρόσβαση σε κρατικά ή ευρωπαϊκά κονδύλια.
Επειδή, όμως, ζούμε σε μια περίοδο απόλυτου παραλογισμού, κατά την οποία ακόμη και οι δυνατότητες που υπάρχουν για να ανακουφιστούν οι δεκάδες χιλιάδες συνάνθρωποί μας που ζούνε κάτω από τα όρια της φτώχειας παραμένουν ανεκμετάλλευτες (αν και οι λαλίστατοι κυβερνώντες τούς υπόσχονται τον ουρανό με τ’ άστρα), θα αρκεστώ στους… κοιμώμενους παράγοντες εδώ στην Θεσσαλονίκη.
Πέρασε πάνω από ένας χρόνος από τότε που είχαμε απ’ αυτή εδώ τη γωνιά αναδείξει τη δυνατότητα για τις ομάδες Α’ και Β’ Εθνικής να αξιοποιήσουν το νόμο και να αποκτήσουν πρόσβαση σε κεφάλαια. Το είχαμε συνδέσει τότε με την προοπτική να βρει ο Αρης επενδυτή, χρησιμοποιώντας ως δέλεαρ το «Κλεάνθης Βικελίδης», για το οποίο είναι γνωστό ότι υπάρχουν προμελέτες που παρουσιάζουν την δυνατότητα να γίνει εμπορικό κέντρο, και σε κάποια άλλη περιοχή της Θεσσαλονίκης ο Αρης να κατασκευάσει νέο γήπεδο, με εξασφαλισμένο ένα μέρος των χρημάτων που θα χρειαστούν.
Με εξαίρεση το Γιάννη Ψηφίδη, που ασχολήθηκε λίγο με το θέμα, ουδείς άλλος ενδιαφέρθηκε να το κινήσει, κανείς δεν πήρε την πρωτοβουλία να αναθέσει σε μια εταιρεία μελετών να παρουσιάσει ολοκληρωμένο σχέδιο δυνατοτήτων αξιοποίησης του «Κλεάνθης Βικελίδης».
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι ενώ κάποιες ομάδες στην Αθήνα κάνουν χρήση κάθε δυνατότητας που τους δίνεται για να έχουν πρόσβαση σε χρηματοδοτήσεις, στις ομάδες της Θεσσαλονίκης υπάρχει είτε αδιαφορία, είτε άγνοια, είτε και τα δύο μαζί.
