Χρειάζονται οι βρυχηθμοί

Ο Στράτος Παζούλης αρθρογραφεί για τον Σπύρο Παπαθανασάκη και την αναγκαιότητα που υπάρχει να δηλώσει βροντερό «παρών» σε φλέγοντα θέματα που απασχολούν τον Γηραιό.

Αφού όπως έγραψε και ο Αγιος Χρυσόστομος «αμαρτία εξομολογουμένη ουκ έστι αμαρτία», εγώ θα εξομολογηθώ τη δική μου (καθότι στριμμένο άντερο) αισθανόμενος εκ προοιμίου συγχωρεμένος. Από εσάς κυρίως. Εχουμε και λέμε λοιπόν . Ο Σπύρος παρότι στον Καναδά έχει δουλειές με φούντες υποθέτω, χρειάζεται, μέχρι τέλη Νοέμβρη (όπως ελέχθη) να αριβάρει στα μέρη μας και εκ του σύνεγγυς να «επιθεωρήσει» τα τεκταινόμενα του…μαγαζιού του. Της εταιρίας εννοείται γιατί ο Ηρακλής μήτε του λαού του δεν είναι μαγαζί. Μια υπέρτατη ιδέα είναι ,προς άρση κάθε παρεξήγησης. Ο Παπαθανασάκης λοιπόν χρειάζεται να έρθει. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Πέραν των κάποιων φημών περί μερικής δυσλειτουργίας και διαφωνιών , η οποίες αν και εφόσον υπάρχουν έπρεπε να καταλάγιαζαν εν τη γενέσει τους, κάποια έτερα θέματα χρήζουν…ταυτοπροσωπίας θα έλεγα και όχι δηλώσεις και υποδείξεις προς τις «αρχές» σε χαμηλούς τόνους όπως διεμηνύθη εκ του μακρόθεν και μέσω τρίτου προσώπου έστω και διοικητικού.

Οποιος δεν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς συμβαίνει σε τούτη την καθημαγμένη χώρα και πόσο η σαπίλα ένεκα της κρίσης και της ανέχειας μεγενθύθηκε επικίνδυνα είναι άξιος της μοίρας και της άγνοιας του. Το έγραψα και το ξαναγράφω. Από τους οκτώ μέχρι τώρα αγώνες που έδωσε ο Ηρακλής σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο αδικήθηκε κατάφωρα από τη διαιτησία. Ομολογώ βέβαια πως με τις κραυγές σε ώττα μη ακουόντων ( αλλά με βουλοκέρι και όχι εκ γενετής κωφών ) δεν φέρνουν αποτελέσματα, αλλά από το να παριστάνεις το γλυκύ έαρ, ενώ σε θεωρούν εκ των πραγμάτων επικίνδυνο λόγω συμφερόντων, απέχει παρασάγγας. Υπενθυμίζω εν κατακλείδι, πως υπάρχουν και άλλοι τρόποι έμπρακτης, αλλά έμμεσης προειδοποίησης . Η παρουσία και η καχυποψία . Ποια παρουσία; Οι γνωρίζοντες…γνωρίζουν.