Χωρίς Τούντορ, η καλύτερη φετινή εκτός έδρας εμφάνιση

Επιτέλους, είδαμε ΠΑΟΚ. Μια ομάδα με αρχή και τέλος. Μια ομάδα με παίκτες που ήθελαν και μπορούσαν. Μια ομάδα να παίζει καλό ποδόσφαιρο, να δημιουργεί και να σκοράρει. Μια ομάδα που αντιμετώπισε έναν υποδεέστερο αντίπαλο και όχι μόνο δεν έκανε το παιχνίδι ντέρμπι, αλλά το πήρε εύκολα κάνοντας επίδειξη ανωτερότητας. Μια ομάδα απαλλαγμένη από τις εμμονές, τα πειράματα και τις αλλοπρόσαλλες επιλογές του Τούντορ. Μια ομάδα με τεχνικό τον Ιβιτς, ο οποίος έκανε το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα στον πάγκο.

Ο ΠΑΟΚ που είδαμε χθες, δικαιολογημένα ονομαζόταν ΠΑΟΚ. Επαιξε τον Παναιτωλικό σαν όπως η γάτα το ποντίκι. Τα είχε όλα. Διάθεση, φρεσκάδα, τρεξίματα, ασφυκτικό πρέσινγκκ, ελάχιστα λάθη και πολλές οργανωμένες επιθέσεις που έφεραν, φυσιολογικά, τόσες ευκαιρίες όσες δεν είχε η ομάδα σε κανένα άλλο εκτός έδρας ματς φέτος. Κι όταν στο δεύτερο ημίχρονο, υποχρεώθηκαν να… χορέψουν στη βροχή, το έκαναν κι αυτό τέλεια, διευρύνοντας τη νίκη που είχαν «χτίσει» στο εντυπωσιακό πρώτο ημίχρονο.

Ο Πέλκας έχασε ευκαιρίες, ο Αθανασιάδης το ίδιο, για να προκύψουν, όμως, αυτές οι ευκαιρίες δούλεψαν όλοι οι παίκτες και από τον άξονα και από τα πλάγια. Ακόμη και ο Βίτορ, που είχε μετατραπεί σε επιθετικό χαφ, συμμετέχοντας στη δημιουργία, με αποκορύφωμα φυσικά τη συνεργασία του με τον Κλάους στο πρώτο γκολ.

Οσο για τον Κλάους, επειδή προφανώς ιδέα δεν είχε ο Τούντορ περί τίνος πρόκειται, ούτε μπήκε ποτέ στη διαδικασία να ξεστραβωθεί βλέποντας βίντεο αγώνων από όλα τα προηγούμενα χρόνια, προθυμοποιούμαι ευχαρίστως να του στείλω το βίντεο του χθεσινού αγώνα για να δει πώς αυτός ο παίκτης τον οποίο κατέστρεφε με την τακτική του (όπως και τον Μπερμπάτοφ), μπορεί να σκοράρει δύο φορές στις τελικές και πώς μπορεί να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα με τον φανταστικό τρόπο που την έστειλε στο δεύτερο γκολ. Προσωπικά θεωρώ τεράστιο κέρδος για τον Αθανασιάδη και κατ’ επέκταση για τον ΠΑΟΚ την απόλυση του Κροάτη. Το άστρο άρχισε πάλι να λάμπει από την πρώτη κιόλας μέρα χωρίς Τούντορ στον πάγκο και είμαι σίγουρος ότι στην πορεία θα αποδειχτεί πως αυτό δεν ήταν καθόλου τυχαίο και συγκυριακό.

Για το δεύτερο ημίχρονο, τι να πούμε; Ετσι όπως είχε γίνει το τερέν από τη συνεχή βροχή και ο Αθανασιάδης ήταν δικαιολογημένος για ένα ακόμη γκολ που έχασε και ο Κάτσε, αλλά και όλοι οι παίκτες, που, μέσα στον βούρκο, χρειάστηκε να ξοδέψουν όλες τις δυνάμεις τους. Παρ’ όλα αυτά, βρήκαν πάλι τον τρόπο να δημιουργήσουν φάσεις, αφού βγήκαν νικητές στις περισσότερες λασπομαχίες, κατορθώνοντας μάλιστα να σκοράρουν και τρίτη φορά με την υπέροχη σέντρα του Μυστακίδη και την εξαιρετική προσπάθεια του Κοροβέση.

 Η διακοπή του αγώνα σε όλη τη διάρκεια του δευτέρου ημιχρόνου έδειχνε περίπου σίγουρη, αλλά ευτυχώς ο Σιδηρόπουλος δεν την αποφάσισε ποτέ και έτσι ο ΠΑΟΚ απέφυγε την ταλαιπωρία της παραμονής στο Αγρίνιο για να δοθεί η συνέχεια σήμερα.

Δεν θα βιαστώ να πω ότι ο Ιβιτς μεταμόρφωσε την ομάδα. Θα ήταν παρακινδυνευμένο. Μέσα σε δυο-τρεις μέρες κανείς δεν μπορεί να κάνει το άσπρο μαύρο. Γεγονός είναι, όμως, ότι χθες ο ΠΑΟΚ έκανε την καλύτερη φετινή εκτός έδρας εμφάνισή του και την έκανε όχι με τον Τούντορ αλλά με τον Ιβιτς. Αν μη τι άλλο, έπαιξε ορθολογικά και παρουσίασε όχι μόνο θέαμα, αλλά και ουσία. Ακόμη και στο δεύτερο ημίχρονο, με τις πιο αντίξοες συνθήκες.

Στη συνέχεια θα αποδειχθεί αν και πόσο ωφέλησε τον ΠΑΟΚ η απομάκρυνση του Κροάτη. Όλα τα επόμενα ματς θα δείξουν αν όντως οι παίκτες απελευθερώθηκαν και αν όντως έχουν πιο σωστή καθοδήγηση, όπως φάνηκε χθες. Προσωπικά, το πιστεύω. Αυτή τη στιγμή για ένα είμαι απόλυτα βέβαιος. Χειρότερο ΠΑΟΚ χωρίς τον Τούντορ αποκλείεται να δούμε. Αρκεί και οι παίκτες να αποδείξουν ότι η χθεσινή εμφάνισή τους δεν ήταν μια αναλαμπή αλλά η απαρχή μιας πολύ καλύτερης προσπάθειας από την πλευρά τους.