Χωρίς πλάνο στο ποδόσφαιρο παίζεις με τις πιθανότητες, αλλά συνήθως ζεις πολλά δράματα
Το έγραψα και χθες, αλλά το είχα επισημάνει και σε αρκετά άρθρα από την πρεμιέρα της φετινής αγωνιστικής περιόδου: Ο Αρης δεν πείθει ότι μπορεί να είναι ομάδα που θα πρωταγωνιστήσει. Δεν ήταν θέμα διαίσθησης, ούτε επιφοίτησης κάποιας αόρατης δύναμης. Τα… γράμματα στο ποδόσφαιρο είναι απλά και όσοι επιχειρούν να τα… μπερδέψουν το κάνουν γιατί δεν έχουν επιχειρήματα. Όλες οι προσπάθειες χρειάζονται ένα πλάνο. Το «πάμε κι όπου βγει» έχουμε δει ότι έχει κοστίσει ακόμη και σε ζωές.
Αρα δεν παίζει ένα τέτοιο σενάριο. Χρειάζεται κάθε βήμα να είναι προγραμματισμένο. Μπορεί, παρά τον προγραμματισμό να πατήσεις και σε… λακκούβα, αλλά αυτή θα είναι η εξαίρεση στον κανόνα. Πολύ δε περισσότερο αυτό ισχύει στο ποδόσφαιρο.
Όταν μία ομάδα ξεκινάει με την ελπίδα ότι θα αντιστρέψει τους κανόνες και θα νικήσει στο κυνήγι των πιθανοτήτων της, το πιθανότερο είναι ότι θα βιώσει δράματα. Αυτό που έχει πάθει ο Αρης φέτος νωρίς- νωρίς. Εχασε σε Ηράκλειο και Λαμία, «πέταξε» πόντους με την Κηφησιά κι έχασε προχθές από τον Ατρόμητο. Χειρότερα δε γίνεται για μία ομάδα η οποία είχε έξι από τους 10 αγώνες στο γήπεδο της και μάλιστα με αντιπάλους μικρομεσαίες ομάδες. Μόνο αυτούς τους αγώνες αν κέρδιζε ο Αρης θα έπρεπε να έχει minimum 18 βαθμούς. Δεν τα κατάφερε και υπάρχει εξήγηση. Την έδωσε με λίγες λέξεις ο Ακης Μάντζιος μετά τον αγώνα με τον Ατρόμητο: «Δεν έχουμε την πολυτέλεια να βρίσκονται κομβικοί παίκτες σε κακή μέρα».
Ο Αρης έκανε ό,τι έκανε φέτος στηριζόμενος σε συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές. Οι μονάδες όμως μπορούν να κερδίσουν 3-4 αγώνες σ’ όλη τη χρονιά. Για τους υπόλοιπους χρειάζεται συνολική προσφορά. Απ’ ότι αποδείχθηκε και προχθές ο Αρης δεν έχει ομάδα συνόλου, ενώ παραμένει άγνωστο αν θα καταφέρει να τη δημιουργήσει με το ρόστερ που έχει. Εκεί όπου περισσεύουν οι μέτριοι ποδοσφαιριστές. Η πολιτική του κ. Καρυπίδη «ράβε ξήλωνε» ήταν επόμενο ότι κάποια στιγμή θα πληρωθεί ακριβά. Κι αυτό το τίμημα, δηλαδή την αγωνιστική αποτυχία που προκαλεί θυμό στον κόσμο και συναισθηματική φόρτιση, δεν μπορεί κανείς να την αποτιμήσει σε ευρώ. Γι’ αυτό δεν έχει και καμία αξία το μότο του κ. Καρυπίδη «πληρώνω τα λάθη που κάνω». Ολοι οι φίλοι του Αρη εύχονταν να μην τα έκανε.
FOCUS
O δικηγόρος που μέχρι προσφάτως είχε δύο αφεντάδες, πλέον απελύθη από τον έναν και ασκεί καθήκοντα παρα θιν’ αλός. Και επειδή «κοιμάται» το αφεντικό λύνει και δένει. Σε συνεργασία μ’ έναν νταλαβερτζή που επίσης «όλα τα σφάζει κι όλα τα μαχαιρώνει», που έχει πέντε αφεντάδες. Αθάνατο ελληνικό ποδόσφαιρο.
