Χωρίς διοίκηση, δίχως προπονητή, χωρίς πυξίδα στην τρικυμία!
Δυστυχώς τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θα ήθελαν και όπως τα ονειρευόντουσαν από την αρχή της περιόδου οι παράγοντες, αλλά και οι εκατοντάδες χιλιάδες φίλοι του ΠΑΟΚ, με συνέπεια ο ιστορικός σύλλογος να περιδινίζεται σε μια επικίνδυνη κρίση αγωνιστικής και διοικητικής αξιοπιστίας της οποίας τα προμηνύματα δεν ελήφθησαν σοβαρά υπόψη από τους καθ΄ ύλην αρμόδιους.
Οι προειδοποιήσεις προς αυτή την κατεύθυνση μερικές φορές ήταν κι εκκωφαντικές. Το σταδιακό ξενέρωμα ενός παθιασμένου φίλαθλου κόσμου και η αντίστοιχη ερήμωση μιας φοβερής και θρυλικής έδρας, όπως αποδείχθηκε δεν μετρήθηκαν και δεν εκτιμήθηκαν όπως θα έπρεπε. Με συνέπεια ο «μικρός» εκτροχιασμός που φάνηκε κάπου στα μέσα της περιόδου να μεταλλαχθεί σε μια εφιαλτική πορεία, που δεν διέφερε σε τίποτα από την ξέφρενη ενός φορτηγού στην κατηφόρα χωρίς φρένα.
Το «κακό» στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι όλη αυτή η μαυρίλα, από πολλούς εκλαμβάνεται σαν αφορμή για να «απομακρυνθούν» από τον αγώνα της εξυγίανσης που ανέλαβε προσωπικά ο μεγαλομέτοχος του συλλόγου, θέλοντας έτσι να δείξουν τη δυσαρέσκεια τους για τα όσα στραβά συνέβησαν και συμβαίνουν εντός κι εκτός Τούμπας. Μεγάλο το λάθος!
Αυτός ο συσχετισμός ακυρώνει για όσους βέβαια τον επικαλούνται όλα όσα οι ίδιοι τόσα χρόνια έχουν μέσα τους σαν βίωμα, σαν καημό αλλά και σαν σπίθα οργής και αγανάκτησης για τους κατατρεγμούς και τις αδικίες σε βάρος της ομάδας τους, από αυτούς που έστησε με θάρρος και λεβεντιά απέναντι του ο Ιβάν και τους έστειλε το μήνυμα ότι ο πόλεμος άρχισε. Αδικούν τον εαυτό τους όσοι συνδέουν το αγωνιστικό μπάχαλο και δεν συμμετέχουν σε μια προσπάθεια που έχει τεράστια ηθική (και όχι μόνο) σημασία. Άλλο πράγμα οι ανισορροπίες του απίθανου Κροάτη και άλλο η μεγαλόπνοη και γενναία πρόθεση του Ιβάν Σαββίδη να πολεμήσει ένα πανίσχυρο κατεστημένο, με το οποίο κανείς μέχρι τώρα δεν τόλμησε να τα βάλει.
Μάλλον κάποιοι θα πρέπει να το ξανασκεφτούν το θέμα πιο σοβαρά, πιο ώριμα και πιο παοκτσήδικα και να συστρατευτούν με τον ηγέτη τους για τη μάχη που μόλις άρχισε. Επιστρέφοντας ωστόσο στην «κρίση» και στις δυσοίωνες προοπτικές που διαφαίνονται στον πακτσήδικο ορίζοντα, θεωρούμε και κρίνουμε σκόπιμο να επισημάνουμε για πολλοστή φορά τις μεγάλες ευθύνες που έχει και τα τεράστια λάθη που διέπραξε (πραγματικές ποδοσφαιρικές ηλιθιότητες) ο Ιγκόρ Τούντορ, ο οποίος αποδόμησε, ευνούχισε και απαξίωσε τελείως ένα πολύ καλό και ομολογουμένως ποιοτικό ρόστερ, πέρα βέβαια από την καταιγίδα των θλάσεων που το αποτελείωσε.
Επίσης να επισημάνουμε και τις ευθύνες των στενών συνεργατών - ξενόφερτων και ντόπιων – του Ιβάν οι οποίοι δεν είχαν ούτε την πρόνοια, ούτε την αποφασιστικότητα να σταθούν απέναντι του, να τον συμβουλέψουν για να αποτρέψει την παραμονή του Κροάτη ολετήρα. Θα μπορούσαν και θα έπρεπε να ζητήσουν από τον Ιβάν να τελειώσει αυτό το «ανέκδοτο» με τον άπειρο μαθητευόμενο μάγο, ώστε να ξαναβρεί κάπως η ομάδα το κουράγιο της, την αυτοπεποίθηση της και να διεκδικήσει με κάποιες αξιώσεις ότι της απέμεινε από την καταστροφική, όπως εξελίσσεται χρονιά.
Δεν το έκαναν για αυτό και όλα δείχνουν σήμερα ότι είναι θολά και δυσοίωνα. Έχουμε μια ομάδα χωρίς σοβαρό προπονητή, δίχως πυξίδα να παλεύει με τα κύματα μέσα σε μια μεγάλη τρικυμία. Αλήθεια τι θα μπορούσε να περιμένει σήμερα ένα παοκτσής από αυτή την ομάδα όπως την κατάντησε (μάλλον κακοποίησε) αυτός ο απίθανος κόουτς; Απλά τίποτα, ή σχεδόν τίποτα. Ίσως όμως να προκύψει κάτι θετικό και σημαντικό από την προσπάθεια του Ιβάν. Εκεί υπάρχει ελπίδα. Για αυτόν ακριβώς το λόγο θα πρέπει να σταθούν όλοι στο πλευρό του. Ίσως (το επαναλαμβάνω) να δούμε μια άσπρη μέρα σε βάθος χρόνου, μετά τη μεγάλη μάχη που όπως φαίνεται ξεκινά για την κάθαρση. Και λέμε ίσως γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά πόσο βαθιές είναι οι ρίζες της παράγκας και ποια είναι η φοβερή παρασκηνιακή ισχύς του βαθύτατου αθλητικού μας παρακράτους.
ΥΓ 1: Στις άλλες στήλες της εφημερίδας θα ενημερωθείτε για τα όσα διαδραματίστηκαν στην περιβόητη σύναξη της Σούπερ Λίγκα. Στην οποία, από τη μια μεριά πρωταγωνίστησαν με θαρραλέες παρεμβάσεις ο Ιβάν Σαββίδης, ο Σπύρος Παπαθανασάκης, ο Φώτης Κωστούλας και ο Δημήτρης Μελισσανίδης και από την άλλη μεριά αγωνίστηκαν απεγνωσμένα να κρατήσουν όρθια την υπόδικη ηγεσία του συνεταιρισμού, ο γραφικός Σαββίκος και ο εμετικός Καραπαπάς.
ΥΓ2: Ο αναγνώστης μας κ. Σπύρος Τσαλαπασίδης (φίλος του ΠΑΟΚ) διερωτάται γιατί κάποιοι επώνυμοι δημοσιογράφοι και βετεράνοι επιμένουν με την παρουσία τους να νομιμοποιούν μια εκπομπή η οποία έχει αποκαλυφθεί ότι είναι κατευθυνόμενη από τον Ολυμπιακό, ο δε παραγωγός της έχει ομολογήσει στον ίδιο τον Μαρινάκη ότι είναι «άνθρωπος των ειδικών αποστολών» του θρύλου.
