Χοντρό το «ξενέρωμα», φυσιολογική η «γιούχα»

Φάντασμα ο ΠΑΟΚ, έχασε φυσιολογικά από την Καραμπάκ και από θαύμα γλίτωσε στο τέλος του αγώνα την πανωλεθρία. Ηταν ένα ματς που υποχρεώνει τον Ιβιτς και τους παίκτες του να δουν κατάματα τις αδυναμίες της ομάδας και να κάνουν ό,τι μπορούν για να τις ξεπεράσουν.

Ετσι όπως εξελίσσεται η χρονιά και με την εικόνα που παρουσιάζει μονίμως η ομάδα, ανεξάρτητα από αποτελέσματα, υπάρχει ο κίνδυνος να ξεμείνει πάλι νωρίς - νωρίς από στόχους...

Σε ρυθμούς slow motion κύλησαν τα πρώτα 45 λεπτά, έτσι όπως ακριβώς βόλευε τους Αζέρους. Οι παίκτες του Βλάνταν Ιβιτς δεν βρήκαν ρυθμό και, κυρίως, δεν βρήκαν τον τρόπο να αναπτυχθούν σωστά για να δημιουργήσουν τις προυποθέσεις για το γκολ. Ως συνήθως, άλλωστε.

Ιδια ήταν η κατάσταση και στο δεύτερο ημίχρονο. Ο ΠΑΟΚ ήταν ράθυμος, νωχελικός και δεν κατάφερε να δημιουργήσει ούτε μία φάση πριν βρεθεί πίσω στο σκορ από το θαυμάσιο γκολ του Μίτσελ.

Ενα γκολ που πρέπει να διδάξει στους παίκτες του ΠΑΟΚ ότι όταν δεν μπορείς να πατήσεις περιοχή, πρέπει να ξέρεις να σουτάρεις από μακριά.

Η αντίδραση ήταν υποτυπώδης και εκφράστηκε μόνο από τον Περέιρα. Κι αν η Καραμπάκ δεν έχανε στο φινάλε δυο κραυγαλέες ευκαιρίες θα μιλούσαμε για έναν μεγαλειώδη διασυρμό.

Οι αποδοκιμασίες από τη κερκίδα ήρθαν φυσιολογικά. Ο ΠΑΟΚ ήταν κακός για πολλοστή φορά, ξενέρωσε τον κόσμο του και, το κυριότερο, έδειξε ότι απέχει πολύ από το να πείσει πως είναι φέτος ικανός να κάνει την υπέρβαση είτε στο Γιουρόπα Λιγκ, είτε στο Πρωτάθλημα.

Το έχουμε πει πολλές φορές: Δεν έχει καμία σημασία αν κάποιες φορές συμβαίνει να κερδίζεις όταν δεν παίζεις καλό ποδόσφαιρο. Αυτή είναι η εξαίρεση. Ο κανόνας, όταν δεν παίζεις, είναι η ήττα...