Αξιοπρεπής εμφάνιση από τον ΠΑΟΚ και πολύτιμος βαθμός
Όλα ξεκίνησαν με τον… γνωστό κλασικό τρόπο! Δηλαδή, με το ξεκίνημα του αγώνα, ο ΠΑΟΚ να προσφέρει στο «πιάτο» -για ακόμη μια φορά- (από ένα αμυντικό λάθος) ένα γκολ από το πουθενά και στη συνέχεια να αγωνίζεται μουδιασμένος, για να μαζέψει τα κομμάτια του, να βελτιώσει την ψυχολογία του και να επιχειρήσει την αντίδρασή του.
Το 1-0 ήρθε λοιπόν σαν… δωράκι αμπαλαρισμένο, με το γνωστό ασπρόμαυρο περιτύλιγμα και με το καθιερωμένο για πολλά παιχνίδια αδικαιολόγητο και ψυχρό τρόπο. Στο χθεσινό παιχνίδι ήρθε για να προσθέσει στην καλή ψυχολογία –λόγω έδρας- των γηπεδούχων και κάποιους νέους αναπάντεχους πόντους. Και για να αφαιρέσει -στον αντίποδα- άλλους τόσους από τη δική του, η οποία ήδη λόγω των πολλών προβλημάτων (βασικών απουσιών και αρνητικών αποτελεσμάτων), ήταν στα πολύ «κάτω» της.
Στην εξέλιξη του αγώνα, οι μεν πράσινοι… καβάλα στο «καλάμι της πρωτοπορίας» και οι φιλοξενούμενοι με τις γνωστές παθογένειες και αδυναμίες τους αλλά και με κάποια δειλή διάθεση να το παλέψουν το παιχνίδι πλατσούρισαν σε… ρηχά νερά. Ετσι, έκλεισε το πρώτο 45λεπτο χωρίς να παρουσιάσουν και οι δύο κάτι παραπάνω από αυτό που έδειχναν με τις προθέσεις τους.
Ίσως… οι αδυναμίες των γηπεδούχων που άρχισαν να γίνονται πιο χτυπητές και ευκολότερα αντιληπτές και κατανοητές από τους φιλοξενούμενους, να τους έδωσαν την εντύπωση αλλά και την αίσθηση, ότι αυτή τη φορά απέναντί τους προφανώς και δεν είχαν την ομάδα η οποία έκανε επίδειξη ισχύος στα μεταξύ τους παιχνίδια στη Λεωφόρο, μετατρέποντάς τα σε συνοπτικές θριαμβευτικές διαδικασίες.
Ετσι, από μόνοι τους οι παίκτες του ΠΑΟΚ αποφάσισαν να αντιδράσουν στο β΄ ημίχρονο και παρά το γεγονός ότι και πάλι δέχθηκαν αιφνιδιαστικά ένα εύκολο δεύτερο γκολ στο ξεκίνημά του, μπήκαν δυνατά στην κόντρα και στρίμωξαν τους πράσινους. Στην προσπάθειά τους είχαν βοηθό –ως ένα σημείο- και τον άσχετο Ιταλό κόουτς των αντιπάλων ο οποίος πραγματοποίησε αλλαγές αντικαθιστώντας τους καλύτερους παίκτες (Βλαχοδήμο και Καλτσά) του πρώτου ημιχρόνου.
Το εκπληκτικό γκολ που πέτυχε ο Τσίμιροτ, που ισοδυναμούσε σαν την πιο ισχυρή ντόπα ψυχολογίας, με τα λάθη του Στραματσόνι έβαλαν… αέρα στα πανιά των φιλοξενουμένων. Στην ασχετοσύνη του Ιταλού παραλίγο αν είχαμε και ανάλογη από μέρους του Κροάτη που κάπου προς το τέλος τα μπέρδεψε τόσο με τη διαχείριση του χρόνου που απέμενε, της κόπωσης των παικτών του, όσο και με τις αλλαγές του (αλήθεια, στον πάγκο υπήρχε ο Κάτσε).
Ο Τούντορ περιέργως «προσκάλεσε» χωρίς λόγο τους Παναθηναϊκούς μέσα στην περιοχή του εκθέτοντας με τεράστιους κινδύνους τον Βελλίδη. Εν πάση περιπτώσει, το ισόπαλο αποτέλεσμα, όπως ήρθε, με δεδομένα τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν, το σοκ με την πρωτοπορία του 2-0 και την κακή μέχρι χθες ψυχολογία της ομάδας, κρίνεται θετικό και δίνει έναν πολύτιμο βαθμό, όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση στη μάχη των πλέι-οφ και μια τόνωση της αυτοπεποίθησης των παικτών εν όψει της δύσκολης συνέχειας (Αστέρας Τρίπολης- Ολυμπιακός). Δεν είμαστε γνώστες της κατάστασης που επικρατεί στην πτέρυγα του θεραπευτηρίου που ασχολείται με τις θλάσεις των παικτών του Δικεφάλου.
Για αυτό και δεν είμαστε σε θέση να σας πληροφορήσουμε με σχετική βεβαιότητα για τις πιθανές επιστροφές και απουσίες. Στις τελευταίες θα πρέπει να προσθέσουμε ακόμη μία, με τη νέα κόκκινη που εισέπραξε ο Χαρίσης.
Ο Κομίνης αντί να αποβάλει απευθείας τον αγρίως παρεκτραπέντα έγχρωμο παίκτη του Παναθηναϊκού Μαμούτε, χρέωσε με κίτρινη τόσο τον Πέλκα, ο οποίος δέχθηκε την κεφαλιά, όσο και τον Χαρίση στην περίπτωση ενός κλασικού φάουλ.
Κάτι που βοήθησε να βγάλει από την τσέπη του την κόκκινη και να σπρώξει τους γηπεδούχους στην πίεση του ΠΑΟΚ, αλλά και να βοηθήσει τον αμέσως επόμενο αντίπαλο που δεν είναι άλλος από την ομάδα του κ.Μποροβήλου. Αξιοπρεπής λοιπόν η χθεσινή εμφάνιση, με αρνητικά στοιχεία τα δύο εύκολα γκολ των αντιπάλων. Οι πράσινοι έδειξαν πάντως γυμνοί και αδύναμοι να υπερασπιστούν την απρόσμενη πρωτοπορία τους.
Τα θετικά χαρακτηριστικά τον ΠΑΟΚ ήταν η επίδειξη μιας αποφασιστικότητας, δυσεύρετης στα τελευταία παιχνίδια και η επίδειξη πάθους που έλειπε παντελώς εδώ και πολύ χρόνο από την ομάδα. Σε ατομικό επίπεδο, ο Βελλίδης ασφαλώς και δε φέρει καμία ευθύνη για τα γκολ που δέχθηκε. Αντίθετα ήταν σταθερός και ψύχραιμος προσπαθώντας να «δανείσει» κάτι από την ηρεμία του και τη σοβαρότητά του στους συμπαίκτες του της άμυνας.
Καλό παιχνίδια από τον Κίτσιου, το ίδιο και από τον Μαλεζά. Ο Χατζηησαΐας κέρδισε αρκετές μάχες, ωστόσο έχει ευθύνη στη φάση που προηγήθηκε ο Παναθηναϊκός. Είναι μαχητής, έχει μεγάλο μέλλον, αλλά δε θα πρέπει να παρασύρεται από ενθουσιασμούς ψάχνοντας το κάτι παραπάνω.
Για τον Τζαβέλλα ο τρόπος παιχνιδιού αλλά και η συμπεριφορά του παραμένει στερεότυπος. Δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς το πάθος του ωστόσο θα πρέπει επιτέλους κάποτε να εγκαταλείψει τις επικοινωνιακές του παραπανίσιες ενέργειες. Δεν τις χρειάζεται. Τσίμιροτ:
Όλα τα λεφτά το απίστευτο γκολ που πέτυχε. Ο Χαρίσης θα πρέπει να αντιληφθεί σύντομα ποια είναι τα κριτήρια των Ελλήνων διαιτητών για να βγάζουν τις κίτρινες και τις κόκκινες κάρτες όταν αυτές πρόκειται να αφορούν παίκτες του ΠΑΟΚ. Και οι δύο νεαροί μέσοι προσέφεραν πολλά, αλλά παρουσιάστηκαν και αρκετά κουρασμένοι στο β’ ημίχρονο. Ο Τούντορ φαίνεται ότι δεν το αντιλήφθηκε ή όταν το αντιλήφθηκε πολύ αργά επιχείρησε βελτίωση κατά το« ήμισυ».
Βλέπετε οι εμμονές (Κάτσε) παραμένουν εμμονές. Μαχητές αποδείχθηκαν οι τρεις «μπροστινοί». Ο χαμένος στο α’ μέρος Πέλκας αφυπνίστηκε, όπλισε και εκτέλεσε. Μακ και Μυστακίδης είχαν μεγάλη συμμετοχή στην ανατροπή του αποτελέσματος.
Όσο για τη διαιτησία; Ο Κομίνης δεν είχε δύσκολες φάσεις. Στον πειθαρχικό έλεγχο παρουσιάστηκε σε κάποιες περιπτώσεις εξισορροπιστής, σε άλλες εξόφθαλμα μεροληπτικός εις βάρος του ΠΑΟΚ.
Κι αυτό ίσως για να μη δώσει το δικαίωμα στον Βαρούχα να ετοιμάσει την «καταγγελία» που του έστειλε κατευθείαν ο πρόεδρος της Συμμαχίας και ανακοινωθεί μέσω του ΣΚΑΪ. Η κεφαλιά όμως του Μαμούτε θα τον κυνηγάει για αρκετό διάστημα. Δεν είχε το κουράγιο να βγάλει την κόκκινη. Το είχε όμως για να αποβάλει τον Χαρίση.
