Ας τελειώνουν οι «φιλιππικοί»

Η διαχείριση του άγχους είναι ολόκληρη επιστήμη στην ψυχολογία. Ξοδεύτηκαν στρέμματα χαρτιού για διατριβές και άπειρες εργατοώρες για τους επιστήμονες προκειμένου να αναδείξουν τεχνικές για την μετατροπή του άγχους σε αποδοτικότητα. Στην υπερπλουστευμένη οπαδική λογική η έννοια της πίεσης προς τον αθλητή μοιάζει με άλλοθι αποτυχίας. Τα συνθήματα ανάλογα και «όποιος δεν μπορεί να πάει…».

Το είπε και ο Αναστασιάδης, έστω με τον τραχύ τρόπο που ξέρει, προσπάθησε και ο Σαββίδης να διοχετεύσει ένα αίσθημα αποφόρτισης στους παίκτες του ΠΑΟΚ. Ο πρωταθλητισμός απαιτεί θυσίες και ατσάλινα νεύρα. Ο φετινός ΠΑΟΚ δεν είχε τα φόντα γι αυτό. Αλλιώς ξεκίνησε. Στην πορεία του προέκυψε η επιτυχία. Και εδώ που έφτασε είναι δύσκολο να πείσει κανείς τον οπαδό ότι η ομάδα λυγίζει όχι λόγω αγωνιστικής αδυναμίας, αλλά εξαιτίας της πίεσης που δεν μπορεί να αντέξουν παίκτες με μηδενική εμπειρία σε παραστάσεις νίκης.

Στο υποσυνείδητο του αθλητή δεν υπάρχει μεγαλύτερη ένεση αυτοπεποίθησης από την εμπράγματη απόδειξη των οικείων του. Του συμπαίκτη του κι ύστερα του προπονητή. Ο αστικός μύθος λέει ότι ο Αναστασιάδης δεν αντέχει τις πριμαντόνες σε μια ομάδα. Κατηγορείται, πιθανώς αδίκως, για το ότι προτιμά να καλλιεργεί μέσω των πιτσιρικάδων αίσθημα συσπείρωσης και οικογενειακού κλίματος στην ομάδα από το να τιθασεύει αλαζόνες παικταράδες. Ότι επιδιώκει να δημιουργεί αίσθημα ανασφάλειας χαμηλώνοντας τον πήχη των προσδοκιών εξαρχής, από το να οριοθετεί πρωταγωνιστικό ρόλο για λογαριασμό του συλλόγου που καθοδηγεί. Κι ότι, μοχθεί για να παρουσιάσει στο κοινό μια ομάδα κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή του.

Πολλά θα μπορούσε κανείς να χρεώσει κανείς στον Αναστασιάδη, όχι όμως και τάσεις αυτοχειρίας. Ακόμη κι αν τα δεχτεί κανείς όλα τα παραπάνω, σήμερα, η ουσία είναι ότι ο ΠΑΟΚ παραμένει πρώτος, με ανοιχτή την προοπτική διάκρισης γιατί η συγκυρία ποτέ δε θα είναι τόσο ευνοϊκή. Με έναν Ολυμπιακό αποσταθεροποιημένο εσωτερικά και εξωτερικά, με τον Παναθηναϊκό, αουτσάιντερ και κυρίως με έναν μεγαλομέτοχο που δείχνει πρόθυμος να αρπάξει τη μοναδική ευκαιρία που του προσφέρεται για να φτάσει στην υπέρβαση. Και για να φτάσει, απαιτούνται αποδείξεις ενίσχυσης με παίκτες που θα είναι σε θέση να αντέξουν την πίεση της Τούμπας, ή ακόμη καλύτερα, δε θα καταλαβαίνουν από αυτές. Οι λόγοι υπέρ αδυνάτου και οι «φιλιππικοί» είναι χρήσιμοι αλλά μόνο σε στιγμές κινδύνου. Κι ο ΠΑΟΚ κινδυνεύει μόνο από έλλειψη καυσίμου…