Ο Άρις Νικολάκης ξετυλίγει το κουβάρι των ντέρμπι που έζησε
Ξεφυλλίζοντας το «πακέτο» των αναμνήσεων μας, ξαναζήσαμε - σα να ήταν …χθες - κάποιες Κυριακές με αγώνες ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός. Τις είχαμε ζήσει κι ως φίλαθλοι αλλά κι ως δημοσιογράφοι.
Ανάμεσα τους κάποιες Κυριακές για τις οποίες θα δίναμε ημέρες (δεν δίνουμε πλέον, χρόνια εδώ που φθάσαμε... Δε μας περισσεύουν!) από τη ζωή μας, για να τις ξαναζήσουμε!
Είναι οι Κυριακές…
Της 19ης Μαρτίου 1967 με τα δύο γκολ του «φονιά», της εποχής, του Ολυμπιακού. Του αέρινου Ανέστη Αφεντουλίδη. Την ζήσαμε δια του παλιού μας ραδιοφώνου. Με τις λυχνίες και την… πλεχτή πρόσοψη. Το ζήσαμε; Ναι, επειδή με το θεϊκό χάρισμα της φωνής του ευλογημένου Γιάννη Λογοθέτη και την μοναδική γλαφυρότητα του λογοτεχνικού λόγου του… Ζούσαμε τότε τους αγώνες! Έβγαιναν στα μπαλκόνια και πανηγύριζαν τα γκολ εκεί στην Παλαιών Πατρών Γερμανού μαζί με όσους άκουγαν επίσης, ραδιόφωνο στην Εκάλη με τους λουκουμάδες της οικογένειας Χριστάκογλου!
Της 20ης Απριλίου 1969 με τα δυο γκολ του Γιώργου Κούδα άμα τη επιστροφή του στην Τούμπα. Καρφίτσα να έπεφτε δεν θα χωρούσε. Πηγαίναμε στο γηπεδο όπως πάμε στην Ανάσταση, το μεγάλο Σάββατο,. Με κατάνυξη! Είχαμε κορακιάσει στη «Θ 5». Στάλα νερό δεν υπήρχε. Στα γκολ όμως; Μέχρι το Καυτανζόγλειο και το Χαριλάου έφθανε η ουρανομήκης ιαχή…
Της 21ης Απριλίου 1974 με την κεφαλιά… Τον πύραυλο αέρος – αέρος του Σταύρου Σαράφη. Εκείνο το 1-0 έφερε τον ΠΑΟΚ σε απάνεμα νερά καθώς το σαββατοκύριακο τον πήγε σε θύελλα. Ήταν η βαθιά κόντρα παικτών και Λες Σάνον. Βοηθοί ρεπόρτερ στα «Σπορ του Βορρά» του Δημήτρη Μπούζα ζήσαμε κάθε στιγμή εκείνης της κρίσης. Χορτάσαμε και τρίγωνα Πανοράματος στα Αστέρια! Ο αείμνηστος Αρίσταρχος Φουντουκίδης μας είχε … απειλήσει γελώντας: «Μικρέ, γραψ’ τα όπως τα ‘πα. Θα σε διαβάσω αύριο»!
Της 31ης Μαίου 1981 μετά το τελευταίο «ταξίδι» του Γκιούλα Λόραντ ο οποίος έπεσε για τον ΠΑΟΚ στο πεδίο της μάχης. Έπεσε ηρωικώς μαχόμενος ο Μαγυάρος. Τι σοκ ήταν εκείνο, Θεέ μας; Ακόμη ανατριχιάζουμε στη θύμηση του. Η αφιέρωση της νίκης με το 1-0 (Βασιλάκος στην εστία μπροστά στην γκρεμισμένη από τον σεισμό Θ 8) ήταν ελάχιστος φόρος τιμής στον μεγάλο προπονητή. Ίσως, τον μέγιστο στην ιστορία του ΠΑΟΚ. Και το μοναδικό πεσόντα στο μέτωπο.Να μην το λησμονούμε…
Της 6ης Δεκεμβρίου 1987 «χορεύοντας στην βροχή» στις Σέρρες. Μια συγκλονιστική παράσταση των «μπέμπηδων» του Τάις Λίμπρεχτς για «Όσκαρ». Όχι για ένα. Για πολλά «Όσκαρ». Σελίδες ύμνων γράφαμε και στέλναμε ως ανταποκριτές στην Αθήνα Δεν τις χόρταιναν! Ζητούσαν κι άλλες. Υποκλινόταν στον ΠΑΟΚ!
Είναι όμως, και μία Τετάρτη…
Της 16ης Απριλίου 2014 με το γκολ του Στέφανου Αθανασιάδη στην πυρακτωμένη Τούμπα η οποία εξέβαλε τόνους λάβας προκαλώντας τρόμο! Κι έτσι κατέστη παγκοσμίως έδρα κόλαση για κάθε αντίπαλο. Ακόμη «παίζει» στο διαδίκτυο η εικόνα με τις φλόγες κι από τους πυρσούς αλλά κι από τις ψυχές των ΠΑΟΚτσήδων, να …γλύφουν τον ουρανό! Δεν έχει ματαξαναυπάρξει τέτοια εικόνα και τέτοια ατμόσφαιρα στη ιστορία του παγκοσμίου φουτμπολ! Βεζούβιος σε… οργασμό ήταν η Τούμπα!
Περνούν τα χρόνια. Οι θύμησες μένουν. Aρκεί ένα λεπτό – λένε - για να ερωτευθείς. Μια ώρα για να συμπαθήσεις .Μία μέρα για ν΄ αγαπήσεις. Όμως μια ολόκληρη ζωή δεν αρκεί για να ξεχάσεις.
