Αποχαιρετώντας το 2018, από το κατώφλι του 2019
Θα προσπεράσω με όση ταχύτητα μου επιτρέπει ο σεβασμός που θα πρέπει να επιδείξω στην προσπάθεια συνοπτικής αναφοράς των σημαντικότερων γεγονότων του 2018, που αφορούν τον ελληνικό αθλητισμό, τα όσα έχουν σχέση με τον δύσοσμο χώρο του ποδοσφαίρου.
Με μόνη εξαίρεση, αυτήν της κατάκτησης του Κυπέλλου από τον ΠΑΟΚ, αγνοώντας συνειδητά και σε απόλυτο βαθμό το τι συνέβη στον έτερο θεσμό (αυτόν του Πρωταθλήματος).
Αποφάσισα να επικεντρωθώ αποκλειστικά… «στη χρυσόσκονη που άφησαν πίσω τους» - όπως πολύ εύστοχα γράφτηκε – οι τρισμέγιστες και σε παγκόσμιο επίπεδο επιτυχίες των αθλητών και αθλητριών μας, οι οποίοι δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους, ύψωσαν στον ουρανό τη γαλανόλευκη και σήκωσαν πάνω τη χαμοπατημένη από κάποιους άθλιους, ανίκανους και μοιραίους πολιτικούς, εθνική μας αυτοπεποίθηση.
Τον τίτλο του κορυφαίο σαφέστατα τον δικαιούται ο Λευτέρης Πετρούνιας. Παραμένει ο άρχοντας των κρίκων μια θρυλική πλέον μορφή του αθλήματος, όντας ανίκητος ακόμη και τραυματίας (!!!).
Μέσα στο 2018 στέφθηκε για 4η φορά πρωταθλητής Ευρώπης και για 3η συνεχόμενη πρωταθλητής Κόσμου! Τώρα βλέπει μπροστά του το επόμενο Παγκόσμιο και την πρόκριση του για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ακολουθεί η Μακεδονοπούλα Άννα Κορακάκη η οποία στέφθηκε όχι μόνο Παγκόσμια Πρωταθλήτρια, αλλά έγινε και το πρώτο μέλος της Ολυμπιακής αποστολής, στους Ολυμπιακούς του Τόκυο, εξασφαλίζοντας την πρόκριση της τόσο για τα 10 μέτρα στο αεροβόλο πιστόλι, όσο και για τα 25 μέτρα στο πυροβόλο. Στόχος της είναι να μεγαλώσει τη συλλογή των Ολυμπιακών της μεταλλίων (έχει ήδη ένα χρυσό κι ένα χάλκινο). Ακολουθεί η Κατερίνα Στεφανίδη που έκλεισε το 2018 ως Πρωταθλήτρια Ευρώπης στο Βερολίνο, έχοντας μάλιστα δίπλα της στο βάθρο την «ασημένια» Νικόλ Κυριακοπούλου.
Στα μετάλλια της κι ένα χάλκινο στο Παγκόσμιο Κλειστού Στίβου στο Μπέρμιγχαμ, όταν έχασε ένα αήττητο σερί 19 αγώνων. Ακολουθούν ο σούπερ ταλαντούχος Μίλτος Τεντόγλου που στα 20 του χρόνια άφησε άναυδους τους πάντες στην κοινωνία του στίβου με τη στέψη του σαν πρωταθλητής στο Βερολίνο. Οι «ειδικοί» υποστηρίζουν πως το μέλλον του είναι λαμπρό. Στη λίστα της περηφάνιας και της αισιοδοξίας, μπαίνουν επίσης η Βούλα Παπαχρήστου που «πέταξε» και πάλι στην κορυφή με χρυσό στο τριπλούν, ενώ την ακολουθεί και η Μαρία Μπελημπασάκη με το ασημένιο στα 400 μέτρα. Στη σειρά ο Τσιάμης, με χάλκινο στο τριπλούν.
Ο υγρός στίβος σε περίοπτη θέση με την Εθνική ομάδα γυναικών να κατακτά την ίδια χρονιά ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα αλλά και το χρυσό στο νεοσύστατο Γιουρόπα Γκρουπ. Στον υγρό στίβο επίσης οι διακρίσεις πληθαίνουν. Είχαμε τα χρυσά των Εφήβων (Παγκόσμιο) και των Νέων – Ανδρών (Ευρωπαϊκό). Η κωπηλάσια προσέφερε και πάλι μεγάλες στιγμές με τα «δίδυμα» Αντώνη Παπακωνσταντίνου – Γιάννη Μαρόκο και Χριστίνας Μπούρμπου – Μαρίας Κυρίδου να κατακτούν χρυσά σε όλες τις κατηγορίες που αγωνίστηκαν. Στα άλλα σπορ διακρίθηκαν και πήραν μετάλλια η Ευαγγελία Ψάρρα (τοξοβολία), η Μαρία Πρεβολαράκη (πάλη) και ο Θόδωρος Τσελίδης (τζούντο). Το χρόνο που έφυγε, σημάδεψε ανεξίτηλα και το γεγονός της «εκθρόνισης» και «πτώσης» των ημιθέων Μέσι – Ρονάλντο από τον σεμνό Κροάτη Μόντριτς, με τη σφαίρα τη χρυσή να καταλήγει πλέον ύστερα από τόσα χρόνια σε άλλο αστέρι. Όπως επίσης, το σημάδεψαν η «εξορία» του Κόπα Λιμπερταδόρες και όσα τραγικά συνέβησαν στο σκοτεινό κόσμο του ιταλικού ποδοσφαίρου και συγκεκριμένα στο παιχνίδι Ίντερ – Νάπολι.
ΥΓ: Ευχή από καρδιάς σε όλους για τον καινούριο χρόνο. Να είναι καλύτερος από τον περσινό που μας αποχαιρέτησε. Και για τον καθένα ξεχωριστά, αλλά και για την πατρίδα μας.
Από την έντυπη έκδοση της Metrosport
