Από την ίδια… αφετηρία, με διαφορετικά προβλήματα

INFO: Οι «τέσσερις»… διεκδικητές του τίτλου, θαρρείς και ήταν συνεννοημένοι και συντονισμένοι στις γκέλες τους, έμειναν στο ίδιο σημείο εκκίνησης διατηρώντας τις ίδιες (σχεδόν) αποστάσεις

Ενώ η αντίστροφη μέτρηση για την δεύτερη φάση των ευρωπαϊκών ομίλων άρχισε, οι τέσσερις «διεκδικητές» του εθνικού μας πρωταθλήματος, φαίνεται να είναι «κολλημένοι» (και προβληματισμένοι) στην εικόνα που παρουσίασαν στην τελευταία αγωνιστική και η οποία είχε και τις αντίστοιχες και απρόσμενες βαθμολογικές απώλειες. Ιδιαίτερα οι τελευταίες προπονήσεις για τους τρεις αναλώθηκαν περισσότερο στο τι έφταιξε και ήρθε αυτό το στραπάτσο και λιγότερο στην άμεση ευρωπαϊκή τους υποχρέωση. Αλλωστε και πολύ σωστά θεωρούν ότι αυτά τα προβλήματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την εν γένει πορεία τους και σε Ελλάδα και σε Ευρώπη.

Και οι τέσσερις υπέπεσαν στο ίδιο… αμάρτημα. Με συνέπεια να μην αποσπαστεί κανείς και να παραμείνουν άπαντες στην  ίδια αφετηρία. Είναι αλήθεια ότι τα προβλήματα που προέκυψαν τόσο από το τελευταίο τους παιχνίδι όσο και από τη μέχρι σήμερα διαδρομή τους στον εγχώριο θεσμό, ποικίλουν και δεν είναι ίδια για όλους. Αν ξεκινήσουμε από τον ΠΑΟΚ θα πρέπει υποχρεωτικά να σταματήσουμε στην ολοφάνερη και αδικαιολόγητη επιθετική ανικανότητα που δείχνει η ομάδα στο σκοράρισμα όπως επίσης καις τη σχετική δυσκολία «διαχείρισης» από πλευράς κόουτς του πλούσιου και με πολλές ιδιαιτερότητες –ιδιαίτερα μεταγραφικές- του ρόστερ της ομάδας.

Ο Βλάνταν Ίβιτς που αναμφίβολα έχει πετύχει να σοβαρέψει και να συμμαζέψει ό,τι άφησε πίσω του ο καταστροφικός προκάτοχός του, θέλοντας και να φανεί δίκαιος στις κρίσεις του, δίνει περισσότερες από ότι πρέπει ευκαιρίες σε πολλούς ακόμη και σε εκείνους που δεν τον έχουν πείσει. Αμφιταλαντεύεται και ρισκάρει με αυτό το σκεπτικό, με συνέπεια το «μπες βγες» και την επιμονή να εξαντλήσουμε την υπομονή μας σε «ό,τι δείχνει πως δεν περπατάει», να μη μένει χρόνος ούτε και ευκαιρίες για τους παίκτες που θα μπορούσαν από το ξεκίνημα ακόμη του πρωταθλήματος να αποτελούν βασικές και αναντικατάστατες μονάδες. Οι κινήσεις του Βλάνταν που έχουν την εικόνα ενός rotation ή μιας δοκιμής και ενός επιβαλλόμενου πειραματισμού, μερικές φορές είναι επιτυχημένες.

Ωστόσο, ποδοσφαιρικά δε βοηθούν στο σύνολό τους ώστε να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και καλή ψυχολογία εκείνοι που χρησιμοποιούνται συνεχώς σαν εναλλακτικές λύσεις αλλά και που περιθωριοποιούνται σε μεγάλο βάθος χρόνου. Κατά τα άλλα, το γεγονός ότι αποδεικνύεται πως από την ομάδα λείπουν ένας αξιόλογος επιτελικός κι ένας φορ κρούσης επιπέδου «θολώνει» λίγο τα υποστηριζόμενα μέχρι χθες, τα οποία «μιλούσαν» για έναν επιτυχημένο και έγκαιρο μεταγραφικό σχεδιασμό. Το ευχάριστο στη συγκεκριμένη περίπτωση για τον ΠΑΟΚ είναι ότι διατηρείται η καλή ψυχολογία σε ομάδα και κόσμο, όπως και η ελπίδα  ότι θα κλείσει σύντομα το μαύρο κύκλο της αυτή η απίστευτη αδυναμία και γκαντεμιά, να μετουσιώνεται η απόλυτη κατοχή και επικυριαρχία με τη δημιουργία πλήθους ευκαιριών σε ανάλογες θετικές καταλήξεις.

Με τη σειρά του ο Στραματσιόνι στο Αγρίνιο μέτρησε κι αυτός τα λάθη που διαπίστωσε και στο δρόμο προς το Βίγκο, όπου τον περιμένει η Θέλτα, το μόνο που σκέπτεται είναι οι αρκετές απουσίες –λόγω τραυματισμών- παικτών του, αλλά και το μεγάλο μεταγραφικό λάθος του καλοκαιριού παρά τις πολλές και καλές μεταγραφές, να μην υπάρχει μπακ-απ για τη θέση του αριστερού οπισθοφύλακα. Δραματική είναι όμως η κατάσταση στον Ολυμπιακό, όπου ο Βαγγέλας, που «ξεπούλησε» την πραμάτεια και φόρτωσε το ρόστερ με τριτοκλασάτους από το πανέρι και τις αποθήκες του Ραϊόλα, ψάχνεται εγκλωβισμένος μέσα στα προβλήματα που ο ίδιος δημιούργησε. Βέβαια έχει έτοιμη τη λύση, με τον Μπέντο στην πρώτη στραβή να απολύεται.

Ήδη τα φερέφωνά του, προσάπτουν την κατηγορία στον Πορτογάλο ότι δεν είχε φτιάξει ακόμη κορμό, χωρίς να εξηγούν στον κόσμο ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο να γίνει με τους ξυλοσχίστες που του κουβάλησε το αφεντικό. Τέλος, η «νεοφερμένη» ΑΕΚ δείχνει να φυλλοροεί. Φαίνεται πως ο ενθουσιασμός της επιστροφής της με τις όποιες σημαντικές πρώτες επιτυχίες αρχίζει να εξατμίζεται. Πράγμα που αποτυπώθηκε στα τελευταία της παιχνίδια, στα οποία η απόδοσή της χαρακτηρίζεται επιεικώς μέτρια. Μερικοί υποστηρίζουν ότι σε πολλές περιπτώσεις η Ενωση δείχνει να διακατέχεται από ένα περίεργο σύνδρομο και έναν ιδιότυπο «τζετ-λαγκ». Η παραμονή στις μικρές κατηγορίες και η θεαματική και υπερεκτιμημένη επιστροφή της δημιούργησαν ένα κενό που την παραζάλισε. Αυτό το ταξίδι με την απότομη εκτόξευση από τα χαμηλά στα ψηλά, πολλές φορές την αποσυντονίζει.

Με δυο λόγια και οι «τέσσερις» διεκδικητές του πρωταθλήματος έχουν τα προβλήματά τους. Όπως προαναφέραμε είναι διαφορετικά για τον καθένα. Οι τρεις από αυτούς θα πρέπει όμως να τα ξεχάσουν άμεσα διότι σε λίγες ώρες τους περιμένουν σημαντικές ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Ο ΠΑΟΚ οδεύει προς την Τσεχία, ο Παναθηναϊκός προς το Βίγκο και ο Ολυμπιακός υποδέχεται τον ΑΠΟΕΛ. Η Ενωση δεν έχει την πολυτέλεια ούτε και τον χρόνο να επιδοθεί σε εσωτερικές αυτοκαταστροφικές αντιπαραθέσεις. Κι αυτό γιατί την περιμένει μια μεγάλη δοκιμασία, το ντέρμπι απέναντι στην ομάδα της εύνοιας και των σκανδάλων. Αλήθεια, ποιος θα το διαιτητεύσει;