Από καμμένος... ήρωας

Του Σταύρου Κόλκα

Τι σου είναι το ποδόσφαιρο. Πριν από δέκα μήνες μισητός γιατί επέλεξες τη ρήξη, πλέον πολυτιμότερος γιατί η απόδοσή σου είναι τέτοια που ακόμη και οι οχτροί σου οφείλουν να παραδεχτούν πως είσαι ο καλύτερος.

Η περίπτωση του Γιώργου Τζαβέλλα μόνο απλή δεν ήταν. Ένας από τους αρκετούς παίκτες του ΠΑΟΚ που κινδύνεψαν να φύγουν από την ομάδα χωρίς να ακουμπήσουν, εξαιτίας μίας συγκυρίας.

Ο Στέφανος Αθανασιάδης, ο Εργκούς Κάτσε, ο Αλέξανδρος Τζιόλης, ο Στέλιος Κίτσιου, ο Δημήτρης Πέλκας θα μπορούσαν και αυτοί να μην είναι στο ρόστερ του ΠΑΟΚ. Ο πρώτος είδε να σπάνε το αμάξι του και να τον χτυπάνε, ο δεύτερος δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει στη πόλη γιατί φόρεσε μία μπλούζα, ο τρίτος έτυχε αστείας διαχείρισης από έναν προπονητή του, ο τέταρτος ένα απόγευμα βρήκε από σπόντα την ποδοσφαιρική του ταυτότητα, ο πέμπτος έτυχε να είναι σε καλή κατάσταση στις πρώτες προπονήσεις του νέου προπονητή.

Ποδόσφαιρο και συγκυρία, όμως στη περίπτωση Τζαβέλλα μάλλον ήταν υποχρεωμένος να περάσει από αυτό το βασανιστήριο για να μπορέσει να βρει πρώτα απ όλα την εσωτερική του ισορροπία.

Ποτέ προσωπικά δεν τον κατηγόρησα για την κόντρα του με τον Άγγελο Αναστασιάδη, μιας και ήξερα τι έλεγε το περιβάλλον του δεξιά και αριστερά και είμαι σίγουρος πως στη θέση του θα έκανα ακριβώς το ίδιο, μπορεί και χειρότερο.

Αλλά και ο Τζαβέλλας έδινε πολλά δικαιώματα με τον παρορμητισμό του. Κακά τα ψέματα, όλοι πληρώνουμε καθημερινά τις παρορμητικές μας συμπεριφορές και άμα είσαι δημόσιο πρόσωπο στα επίπεδα του παίκτη του ΠΑΟΚ, τότε πρέπει να είσαι ακόμη πιο προσεκτικός.

Επίσης, πρέπει να έχεις το νου σου, πως οι αντίπαλοί σου δεν σου χαρίζονται. Ο Τζαβέλλας, πλήρωσε την συμπεριφορά του απέναντι στον Ολυμπιακό. Την πλήρωσε μάλιστα ακόμη και στα μάτια της κοινής γνώμης της ομάδας του. Βρέθηκε ο τρόπος να στραφεί εναντίον του, ακόμη και με επιχειρήματα των απέναντι. Δείγμα βέβαια ανωριμότητας του οργανισμού του ΠΑΟΚ να προστατέψει τον παίκτη του.

Ευτυχώς για τον παίκτη και βέβαια για τον ΠΑΟΚ, βρέθηκε η ισορροπία, βρέθηκε ο τρόπος, πήρε τις ευκαιρίες, δικαίωσε όσους τον θεωρούν πολύ καλό ποδοσφαιριστή. Και ο κόσμος δεν ήταν άδικος. Του απέδωσε αυτά που έπρεπε.

Πλέον, είναι στο χέρι του να σβήσει εντελώς το παρελθόν που δικαίως ή αδίκως τον βάρυνε. Μόνο στο χορτάρι, πουθενά αλλού. Και πάνω απ όλα, χωρίς να έχει ευνουχίσει τα βασικά χαρακτηριστικά της ποδοσφαιρικής του προσωπικότητας, τα οποία στη καλή τους μορφή είναι πολύ χρήσιμα για έναν οργανισμό ομάδας. Είτε στη καθημερινότητά της, είτε κατά την διάρκεια των αγώνων.