Απαιτούνται… διοικήσεις μάχης
Η προσπάθεια που καταβάλλεται από πλευράς μεγαλομετόχου, ώστε να μπει στο σταθερό βηματισμό της ευρωπαϊκής του αναμόρφωσης ο ΠΑΟΚ, χαρακτηρίζεται (και είναι) και επίμονη και φιλόδοξη.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής και στη διάρκεια του χρόνου που πέρασε μόνο κάποιες λίγες «εκλάμψεις» προς αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε κανείς να επισημάνει. Ίσως και ο ίδιος ο Ιβάν να έχει αντιληφθεί ότι βρίσκεται αρκετά μακριά από τους αρχικούς στόχους του. Αναμφίβολα οι προθέσεις του, παραμένουν αναλλοίωτες όπως τις παρουσίασε με το περιβόητο «μανιφέστο» του στο Παλατάκι.
Από εκεί και πέρα η πραγματοποίηση τους - όπως όλα δείχνουν - «δυσκολεύεται» εξαιτίας προβλημάτων που προκύπτουν στην πορεία με συνέπεια να έχουμε το φαινόμενο των υπαναχωρήσεων (ένα βήμα μπροστά δύο πίσω) και των γνωστών αρρυθμιών που βραχυκυκλώνουν την όλη προσπάθεια, εμποδίζοντας όπως είναι φυσικό την ταχύρρυθμη και ομαλή εξέλιξη της. Προσωπική μου άποψη, είναι ότι αυτές οι αρρυθμίες οφείλονται στο «λάθος μοντέλο» διοίκησης που έχει επιλεγεί σε βάθος τριετίας, και στην πλημελλέστατη, πρόχειρη και ασόβαρη ενημέρωση του μεγαλομετόχου από τον περίγυρο των εμπίστων του. Μικρό το ποσοστό που αφορά τον εγωκεντρικό χαρακτήρα του μεγαλομετόχου.
Είναι αλήθεια, ότι πολλοί από τους συνεργάτες του Ιβάν «δείχνουν» και είναι τόσο «ξένοι»… στο «περιβάλλον» μέσα στο οποίο εξελίσσονται τα όσα αφορούν το ελληνικό ποδόσφαιρο. Και τόσο «λίγοι» επίσης απέναντι στις προκλήσεις του συστήματος - όπως αυτό είναι διαμορφωμένο - ώστε να δείχνουν παντελώς αδύναμοι να ανταποκριθούν ακόμη και στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που η αβουλία και ατολμία τους προκάλεσαν ζημιές – επικοινωνιακές και ουσιαστικές – ενώ οι όποιες αντιδράσεις επιχείρησαν ήταν άτονες και δεν ενόχλησαν κανένα. Πολύ περισσότερο τους «έμπειρους» εχθρούς του ΠΑΟΚ. Μπορεί να θέλουν…αλλά δυστυχώς από ότι μας δείχνουν και από ότι φαίνεται δεν μπορούν. Αφήστε που σε μόνιμη σχεδόν βάση είναι «εκτός γραμμής» την οποία έχει χαράξει ο μεγαλομέτοχος και τη διακηρύσσει αμετακίνητος και με φλογερή ρητορική κόντρα στο σύστημα που ναρκοθετεί την προσπάθεια αναμόρφωσης του ΠΑΟΚ. Ιδιαίτερα σε αυτό το σημείο εύκολα εντοπίζεται μια μεγάλη «απόσταση» κι ένα «κενό» που ίσως μπορεί να εκληφθεί σαν έλλειψη ενδοσυνεννόησης αλλά και σαν δυσκολία προσαρμογής.
Μελετώντας λοιπόν προσεκτικά όλα αυτά τα «στοιχεία» που αφορούν την απουσία σοβαρών και στιβαρών διοικητικών στελεχών στην ΠΑΕ, εδώ και τρία χρόνια, ξέχωρα από τις όποιες άλλες διαχρονικές παθογένειες με τα γνωστά Παοκτσήδικα σύνδρομα κι επικεντρώνοντας τη σκέψη στο μεγάλο και φιλόδοξο «εγχείρημα» θα έλεγε κανείς ότι σε αυτή την κομβική στιγμή ο Ιβάν «επιβάλλεται» (σχεδόν) να προχωρήσει σε τολμηρές και ουσιαστικές διορθωτικές διοικητικές αλλαγές, οι οποίες θα αφορούν και πρόσωπα και τακτικές.
Ξεκάθαρα η διοίκηση του ΠΑΟΚ πρέπει να αποκτήσει «μέγεθος» ανάλογο του συλλόγου παράλληλα όμως και να εμφορείται από προθέσεις και δυναμικές που απαιτούν οι συνθήκες και οι δύσκολες περιστάσεις. Αξιολογότατες είναι οι κοινωνικές δράσεις, οι γενέθλιες εκδηλώσεις και τελετές, τα θεματικά πάρκα και οι τεχνοκρατικές επικοινωνιακές διαδικτυακές επιδείξεις, όμως εδώ υπάρχει ένας «πόλεμος» που όπως όλα δείχνουν θα είναι διαρκής και αδυσώπητος. Απαιτούνται ως εκ τούτου και «πολεμιστές» που να γνωρίζουν το «μέτωπο» και τους «εχθρούς». Είναι βέβαιο ότι ο ΠΑΟΚ μπορεί να πετύχει τους στόχους του. Η παρουσία του μεγαλομετόχου και η δυναμική του είναι η ισχυρότερη εγγύηση. Χρειάζονται όμως και ορισμένες υπερβατικές κινήσεις που θα έχουν σχέση με το «ρόλο» και την «δυναμική» των εκάστοτε διοικήσεων. Η χαμένη τριετία πρέπει να δίδαξε πολλά.
ΥΓ1: Η συνέντευξη Γκαγκάτση…μνημείο υποκρισίας. Ο στυλοβάτης της παράγκας κι επί σειρά ετών πρόεδρος της ΕΠΟ και στενός συνεργάτης και μυστικοσύμβουλος των κ. κ Κόκκαλη, Μαρινάκη έχει την εντύπωση ότι οι Παοκτσήδες (ιδιαίτερα κάποιας ηλικίας) είναι παντελώς αμνήμονες. Η μεθόδευση και μόνο του παρασκηνιακού ευρωπαϊκού αποκλεισμού του ΠΑΟΚ (της ομάδας…όπως υποστηρίζει) στον οποίο διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο, από μόνη της του αφαιρεί το δικαίωμα να θεωρεί τον εαυτό του ότι ανήκει στην οικογένεια του Δικέφαλου.
ΥΓ2: Έγινε και αυτό!!!Το «Noor 1» το πλοίο με τους τόνους κοκαΐνης το οποίο έχει και οσμή ποδοσφαίρου «την κοπάνησε» μόνο του!!!Τα ρυμουλκά έτρεξαν να το προλάβουν. Κι εσείς περιμένετε τώρα, ότι η ελληνική δικαιοσύνη θα καταφέρει να «εξοντώσει» την εγκληματική οργάνωση και να μπουζουριάσει τους φερόμενους ως διευθυντές της μεγαλόσχημους ποδοσφαιροπαράγοντες.
