«Η απαίτηση συγγνώμης των Πορτογάλων και η δίψα Ρεχάγκελ για νίκη»
Στο Metropolis 95.5 και την εκπομπή «Στη Σέντρα» φιλοξενήθηκε ο Άγγελος Χαριστέας.
Ο βετεράνος διεθνής ποδοσφαιριστής αναφέρθηκε στο επετειακό φιλικό των Legends 2004 απέναντι στην Πορτογαλία και αποκάλυψε ορισμένες ιδιαίτερες στιγμές στο περιθώριο της εκδήλωσης.
Αναλυτικά όσα είπε:
Για το φιλικό των Legends 2004 κόντρα στην Πορτογαλία: «Ήταν μια τρομερή εικόνα, μαγική για εμένα, να βλέπεις δέκα χιλιάδες κόσμο στο γήπεδο 4 Ιουλίου κατακαλόκαιρο. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους διοργανωτές, στους Πορτογάλους και τους προπονητές. Το διασκεδάσαμε όλοι, ήταν τρομερή η ατμόσφαιρα, τρία γκολ, ωραία συναισθήματα. Όσοι ήταν στο γήπεδο ή το είδαν από την τηλεόραση πήραν ένα μέρος από τη μαγεία του γηπέδου».
Για τη στιγμή που κρατά από την εκδήλωση: «Έχει τελειώσει το ματς και φτάνουμε στο ξενοδοχείο. Εκείνη την ώρα οι Πορτογάλοι τρώνε. Με παίρνει ο Αντράντε από το χέρι και με παίρνει προς το μέρος τους. Εκεί μου λέει ότι πρέπει να τους ζητήσω συγγνώμη για το 2004. Ο Καραγκούνης ήταν μαζί μου και έκανε τη μετάφραση. Πεθάναμε όλοι στα γέλια όπως καταλαβαίνετε».
Για τον Ότο Ρεχάγκελ: «Στα 81 του χρόνια είπε 2-3 ατάκες, τις οποίες πρέπει να τις κρατήσουμε σαν θησαυό μέσα μας. Στην αρχή του αγώνα μας είπε: "Πολλοί από εσάς είστε προπονητές, τεχνικοί διευθυντές, ασχολείστε με το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο μαθαίνεται στο γήπεδο και όχι στη θεωρία. Θέλω να καταλάβετε ότι η αξία της νίκης είναι ανεκτίμητη". Πάντα μας καθηλώνει ο τρόπος που τα λέει. Τόσο απλά και ουσιαστικά. Ένα άλλο περιστατικό. Κάναμε χαβαλέ πριν το ματς, πειράγματα ο ένας στον άλλο. Σαν να μην πέρασε μια μέρα, ο Όττο πετάχθηκε και μας είπε: "Καλή η πλάκα, εγώ ήρθα από τη Γερμανία για να κερδίσουμε. Πέρασαν τόσα χρόνια, όμως, αυτή η φλόγα, αυτή η ανάγκη για να κάνουμε ωραία πράγματα παραμένει η ίδια».
Για τις ομοιότητες και τις διαφορές του Σάντος με τον Ρεχάγκελ: «Το κοινό στοιχείο είναι ότι αμφότεροι είναι ρεαλιστές. Δεν πετούν στα σύνενφα, ξέρουν τι μπορεί να κάνει η ομάδα τους και τι δεν μπορεί. Γι' αυτό κέρδισαν και οι δύο ευρωπαϊκούς τίτλους, ήξεραν πώς θα έρθει η επιτυχία και το πέρασαν στους ποδοσφαιριστές. Ο Ρεχάγκελ, ως Γερμανός είναι λίγο πιο πειθαρχημένος σε κάποια πράγματα. Το ίδιο ισχύει και με τον Σάντος αλλά με διαφορετικό τρόπο. Έδινε μια ελευθερία ο Σάντος. Ο Ρεχάγκελ είχε άλλα διαφοετικά κολλήματα. Ο Σάντος είχε με το φαγητό, τις ώρες ομιλίας κλπ.. Ο Ρεχάγκελ δεν μπορεί τους ψιθύρους. Την ώρα της ομιλίας, αν άκογυγε κάποιν να μιλάει δε το ανεχόταν».
Για το ποιον εκ των δύο θα ήθελε να μοιάσει: «Θα ήθελα να πάρω στοιχεία και από τον ένα και από τον άλλο. Είναι γεννημένοι νικητές και οι δύο».
