Απαράδεκτος, αλλά περνάει τον «ξελάσπωσε»… ο Ενρίκε
Δεν ξέρω, αλλά ούτε μπορώ να προεξοφλήσω ποια θα είναι η δημοσιογραφική προσέγγιση (αναλύσεις και σχόλια) της χθεσινής τραγικής εικόνας του Δικεφάλου στο πρώτου του ευρωπαϊκό παιχνίδι. Ιδιαίτερα από εκείνους που στην διάρκεια των φιλικών αγώνων «έβλεπαν» συνεχώς βελτιώσεις και είχαν πάντοτε έτοιμη μια δικαιολογία και μια συγκάλυψη για ότι στραβό υπήρχε.
Προφανώς τα χθεσινά ασυγχώρητα θα επιχειρήσουν να τα καλύψουν με τη γνωστή μέθοδο της μετατόπισης του ενδιαφέροντος στις επερχόμενες μεταγραφές, οι οποίες θα ενισχύσουν το ρόστερ και ως εκ τούτου κατά την άποψη τους η ομάδα θα βρει στη συνέχεια το δρόμο της. Μια τακτική που όμως θεωρείται ξεπερασμένη, γιατί ο κόσμος άρχισε πλέον να αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει, διαπιστώνοντας ότι στις προθέσεις των συγκεκριμένων, κορυφαία επιλογή είναι η βοήθεια και η στήριξη φιλικών προσώπων (για τον οποιοδήποτε λόγο) και όχι του συλλόγου. Αλλιώς πως να εξηγηθεί η διαρκής ασυλία που παρέχουν, για ότι στραβό και αδικαιολόγητο πληγώνει την ομάδα.
Εν πάση περιπτώσει κι επειδή δεν είμαστε διατεθειμένοι να μπούμε και πάλι στη διαδικασία να αναφερθούμε σε αυτή την πονεμένη ιστορία που έχει σχέση με τη νοθευμένη ενημέρωση των φίλων του ΠΑΟΚ, κινδυνεύοντας ως εκ τούτου να χαρακτηριστούμε και εμμονικοί και κουραστικοί – σαφέστατα όμως όχι προκατειλημμένοι – προσπερνάμε τον πειρασμό και μένουμε στο χθεσινό παιχνίδι. Τι είδαμε; Μια άψυχη, ασυνάρτητη και άνευρη ομάδα, «καταδικασμένη» - κατά την προσωπική μας άποψη – από το ξεκίνημα του παιχνιδιού. Και αυτό γιατί στο βασικό της σχήμα εντοπίσαμε μια «κληρονομιά» του παρελθόντος, να ρίχνει τη βαριά σκιά της και να αλυσοδένει το βασικό της σχήμα, με τη συμμετοχή ενός παίκτη, που από την περσινή χρονιά είχε αποδειχθεί «βαρίδιο» και όχι «πυλώνας» όπως ήθελαν να τον παρουσιάσουν μερικοί. Δεν είναι στις προθέσεις μας να προχωρήσουμε σε ιδιαίτερες αναφορές και να μπούμε σε λεπτομέρειες, σε μια ιστορία που σίγουρα έχει πολλές μυστηριώδεις και σκοτεινές πτυχές.
Όπως επίσης δεν θέλουμε να θίξουμε ούτε τον φιλότιμο Σάκχοφ σε ότι έχει σχέση με τη συνέπεια του και με τον επαγγελματισμό του. Ο ίδιος δεν έχει καμία ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίον διαχειρίζονται την παρουσία του και «υπογράφουν» την μονιμότητα του στο βασικό σχήμα. Το να είναι όμως στη βασική ενδεκάδα ο Ουκρανός και να είναι στον πάγκο ο Μπίσεσβαρ, ή εκτός αποστολής ο Κάτσε, ή εξαφανισμένος ο Χαρίσης και όποιοι άλλοι πρόβαλλαν κάποια στιγμή σαν διεκδικητές για μια θέση στο κέντρο του ΠΑΟΚ, είναι σαφέστατα κάτι που εμείς δύσκολα μπορούμε να το εξηγήσουμε. Άλλωστε υπάρχει κι αυτό το παρελθόν που αναφέρουμε πιο πάνω, που αφορά την περσινή περίοδο στην οποία δεν ήταν λίγες οι φορές που ο φιλότιμος Ουκρανός αντικαταστάθηκε μετά από πειραματισμούς στους οποίους είχε τον κεντρικό ρόλο.
Δεν ήταν βέβαια μόνον η παρουσία και η κακή απόδοση του Σάκχοφ στη χθεσινή θλιβερή παράσταση της ομάδας του Στανόγεβιτς. Η γενική εικόνα και απόδοση των περισσότερων παικτών που χρησιμοποιήθηκαν, ανησύχησε σε μεγάλο βαθμό τον κόσμο. Δύσκολα θα βρεις παίκτες για να πεις δυο καλές κουβέντες για αυτούς. Εξαίρεση βέβαια αποτελεί ο Ρέι και ο Ενρίκε, ο οποίος τελικά ήταν και αυτός που ξελάσπωσε τους συμπαίκτες του, αλλά και τον προπονητή του. Από εκεί και πέρα συννεφιά και μελαγχολία. Ο Μάτος και πάλι σε μέτρια επίπεδα. Βαρέλα και Κρέσπο: Πραγματικές κερκόπορτες! Ιδιαίτερα ο Ισπανός κεντρικός αμυντικός χωρίς εκτόπισμα, πέρασε δύσκολες στιγμές κι έχασε τις περισσότερες προσωπικές μονομαχίες. Τσίμιροτ και Κάνιας λίγα πράγματα.
Ο Λέοβατς με λάθη και αστοχίες. Χαμένος στο διάστημα ο Τζάλμα Κάμπος, φιλότιμος ο Μακ, ενώ ο Πρίγιοβιτς είναι καταδικασμένος όπως φαίνεται και αν δεν διορθωθούν τα πράγματα, να ζήσει κι αυτός το μαρτύριο του Κλάους. Αναφερθήκαμε πιο πάνω στην εξαιρετική προσπάθεια της ισοφάρισης από τον Ενρίκε, αλλά και στην πολύ σταθερή και σοβαρή «συμπεριφορά» του Ρέι. Οι αλλαγές; Ο Μπίσεσβαρ με το που μπήκε έβαλε κάποια τάξη στο χάος, ενώ ο Πέλκας δεν είχε το χρόνο και δεν πρόλαβε να βοηθήσει. Με δυο λόγια, η εμφάνιση προβληματική και ανησυχητική.
Το ζητούμενο στην προκειμένη περίπτωση είναι αν υπάρχει η προοπτική, κάποια στιγμή να δούμε συγκεκριμένες τολμηρές παρεμβάσεις και διορθωτικές κινήσεις, οι οποίες θα αφορούν συγκεκριμένες σοβαρές αρρυθμίες και εμμονές, που όπως όλα δείχνουν συνεχίζουν να υπάρχουν σαν «κληρονομιά» από την περσινή χρονιά. Ο νέος κόουτς έχει τη ευθύνη και τον πρώτο λόγο. Οι επιλογές των βασικών θα πρέπει να γίνονται με κριτήρια όχι «υποχρεώσεων», αλλά με βάση τη δικαιοσύνη και την ποδοσφαιρική ευθυκρισία. Οι ενισχύσεις μπορούν να δώσουν κάποιες λύσεις. Δεν θα είναι όμως αρκετές, αν δεν υπάρξουν και ριζικές ανακατατάξεις σε όλα σχεδόν τα επίπεδα.
