Απαγορεύονται τα λάθη στη «νέα προσπάθεια»
Info
Με αφορμή την αναιτιολόγητη συμπεριφορά απέναντι στον Βίτορ, ο κόσμος του ΠΑΟΚ διερωτάται αν επιτρέπονται σε έναν σύλλογο του «μεγέθους», των αρχών του ΠΑΟΚ, αλλά και του ήθους του μεγαλομετόχου του, να συμβαίνουν αυτού του είδους οι «εκτροπές»
«Μια φορά ΠΑΟΚ, για πάντα ΠΑΟΚ», δηλώνει ο συμπαθέστατος Πορτογάλος, βγάζοντας απέραντή αγάπη για τον δικέφαλο, για την ομάδα που για τρία συναπτά έτη την υπηρέτησε πιστά και με συνέπεια, με τις όποιες, μικρές ή μεγάλες, δυνατότητές του, αλλά συγχρόνως βγάζοντας και ένα μεγάλο παράπονο για τον τρόπο με τον οποίον αντιμετωπίστηκε από τον υπεύθυνο του μεταγραφικού σχεδιασμού.
Διαβάζοντας το χθεσινό σχόλιο του Στέλιου Γρηγοριάδη, δεν πίστευα στα μάτια μου με αυτά που αφηγήθηκε ο Μιγκέλ Βίτορ και αφορούσαν τον τρόπο με τον οποίο «παγιδεύτηκε» και «αποπέμφθηκε». Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι αυτά συνέβησαν στον ΠΑΟΚ των υψηλών αρχών και ιδανικών και μάλιστα επί της εποχής ενός ηγέτη του οποίου το άμεμπτο ήθος και η αξιοπρέπεια δεν αμφισβητούνται.
Θα μπορούσα να φανταστώ ότι συμβαίνουν μόνο σε περιθωριακούς επαρχιακούς συλλόγους, ελεγχόμενους από κάποιους γνωστούς νυκτόβιους νταραβερτζήδες, οι οποίοι τις συμφωνίες τις κάνουν, αλλά και τις διαλύουν στο γόνατο, παραπλανώντας τους αφελείς που έκαναν το λάθος να τους πιστέψουν. Για όνομα του Θεού, όμως, όχι στον ΠΑΟΚ. Στον ΠΑΟΚ του Ιβάν Σαββίδη!
Δεν μπορεί τη μία μέρα να λέει ο Μίχελ στον Βίτορ ότι συμφωνούν απόλυτα και ότι του στέλνει εγγράφως την πρόταση που αυτός είχε αποδεχτεί (αν και είχε καλύτερες προτάσεις από άλλες ομάδες) και την άλλη μέρα ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ να ανακοινώνει κυνικά ότι κινείται για την απόκτηση ενός καλύτερου κεντρικού αμυντικού. Θα μπορούσε ο Σλοβάκος να του πει σταράτα και λεβέντικα ότι δεν τον χρειάζεται και δεν επιθυμεί να ανανεώσει το συμβόλαιό του.
Κάτι τέτοιο δεν το έκανε, δίνοντας το δικαίωμα στον παίκτη να διαμαρτυρηθεί έντονα, αλλά και να αφήσει υπονοούμενα για την στοχοποίηση του και για την προκατάληψη που είχε δείξει προς το πρόσωπό του, από την πρώτη μέρα της παρουσίας του στον σύλλογο.
Βέβαια, το αν ο Βίτορ δεν χωρούσε στο ρόστερ της φετινής χρονιάς και ότι θα έπρεπε ως εκ τούτου να αποκτηθεί ένας καλύτερός του, είναι κάτι που μπορεί να γίνει κατανοητό. Το να αντικατασταθεί όμως με έναν παίκτη που το βιογραφικό του δεν δείχνει κάτι τέτοιο –ότι δηλαδή είναι καλύτερος του Πορτογάλου- αυτή τη στιγμή προκαλεί κάποια ερωτηματικά.
Ο αντικαταστάτης του είναι ένας παίκτης που χαρακτηρίζεται ως «γυρολόγος», που δεν μπόρεσε να σταθεροποιηθεί σε καμία από τις ομάδες (και δεν ήταν λίγες) στις οποίες δόθηκε δανεικός. Η δικαίωσή ή όχι του Μίχελ από αυτή την μυστηριώδη αντικατάσταση θα αποδειχτεί εντός του γηπέδου. Η άκομψη όμως συμπεριφορά του ήδη συζητείται και μάλιστα ευρύτατα στον κόσμο του ΠΑΟΚ.
Δεν μένουμε σε αυτό το τελευταίο, γιατί εκείνο που προβληματίζει στην προκειμένη περίπτωση δυστυχώς είναι κάτι άλλο. Και αυτό είναι η διαπίστωση ότι μερικά πράγματα τα οποία μας είχαν οδηγήσει στην αναθεματισμένη, άγονη και καταστροφική τετραετία, κάνουν –δειλά- την εμφάνισή τους και σήμερα. Και μάλιστα από άτομα που βρίσκονται στις κορυφές της διοίκησης. Επιβάλλεται αστοχίες και παρόμοιες συμπεριφορές που εκθέτουν και προβληματίζουν να εξοβελιστούν αστραπιαία και διαπαντός από το προσκήνιο της φετινής μεγάλης προσπάθειας. Ελπίζουμε ότι αυτό που συνέβη με τον Βίτορ να μην έχει επανάληψη, όπως επίσης ελπίζουμε ότι ο πρωταγωνιστής του θα έχει αντιληφθεί το λάθος που έκανε.
Θα κλείσω με τον επίλογο του Στέλιου Γρηγοριάδη με τον οποίο συμφωνώ απόλυτα: «Η αφήγηση του Βίτορ βγάζει πόνο. Έναν πόνο που δείχνει ότι ήθελε να μείνει στον ΠΑΟΚ, ακόμη και με λιγότερα χρήματα απ’ όσα του πρόσφεραν άλλες ομάδες, εκτιμώντας τα τρία υπέροχα χρόνια που πέρασε στη Θεσσαλονίκη, όπως ο ίδιος δήλωσε. «Μια φορά ΠΑΟΚ, για πάντα ΠΑΟΚ» γράφει και δεν νομίζω ότι έχει κανέναν λόγο να πουλήσει λαϊκισμό τώρα που αποτελεί παρελθόν για τον ΠΑΟΚ, με δεδομένο ότι δεν πούλησε ποτέ λαϊκισμό και όσο ήταν στην ομάδα. Είναι κρίμα να πικραίνει ο ΠΑΟΚ έναν παίκτη που τον αγάπησε. Οι παίκτες που ταυτίζονται με την ομάδα, που την αγαπούν και που δηλώνουν ότι θα την υποστηρίζουν μια ζωή, είναι άδικο να γίνονται αντικείμενο εμπαιγμού. Από αυτές τις άγαρμπες συμπεριφορές δεν κερδίζει τίποτε ο ΠΑΟΚ. Μόνο χάνει».
Δεν έχω να προσθέσω τίποτα περισσότερο από το να δώσω μια συμβουλή σε όλους όσους έχουν συστρατευτεί στη νέα μεγάλη προσπάθεια, για τη δημιουργία μίας ομάδας υψηλών προδιαγραφών: να μην υποπέσουν σε λάθη που θυμίζουν τα περασμένα πέτρινα χρόνια. Πάνω απ’ όλα σεβασμός στον ΠΑΟΚ, στις αρχές του και σε ό,τι μεγαλόπνοο ευαγγελίζεται και εκπροσωπεί ο σημερινός ηγέτης του Ιβάν Σαββίδης.