Ανούσια η κατοχή αν δεν ξέρεις τι να την κάνεις την μπάλα…
Oπως φάνηκε από τις δηλώσεις του Μιγκέλ Βίτορ, μετά το ματς με τον Πανιώνιο, οι παίκτες του ΠΑΟΚ, ή τουλάχιστον κάποιοι απ’ αυτούς, έχουν επίγνωση της κακόγουστης εικόνας που παρουσιάζουν. Ξέρουν ότι δεν παίζουν ποδόσφαιρο, ξέρουν ότι ταλαιπωρούν την μπάλα και τον κόσμο τους με τις εμφανίσεις τους.
Καλό είναι αυτό. Διότι αν δεν αναγνωρίζεις τις αδυναμίες σου δεν πρόκειται ποτέ να τις ξεπεράσεις. Από την άλλη, δεν αρκεί να ξέρεις πού πάσχεις, χρειάζεται και να μπορείς να θεραπευτείς. Για το συγκεκριμένο ζήτημα, δεν αποτελούν άλλοθι οι πολλές απουσίες. Και κομπλέ όταν έπαιζε ο ΠΑΟΚ, πάλι το μεγαλύτερο πρόβλημά του ήταν ότι δεν μπορούσε να δημιουργήσει. Είναι η πρώτη ομάδα του Πρωταθλήματος σε πάσες, όχι όμως γιατί επιβάλει το δικό της παιχνίδι, αλλά γιατί οι παίκτες της δεν ξέρουν τι να κάνουν την μπάλα και τη δίνουν ο ένας στον άλλο, κυρίως δίπλα και προς τα πίσω.
Πρώτη στις πάσες στην Ισπανία, για παράδειγμα, είναι η Μπαρτσελόνα, για τον ακριβώς αντίθετο όμως λόγο. Οι παίκτες της παίρνουν την μπάλα, την αλλάζουν σε βαθμό εκνευριστικό μεταξύ τους, αλλά ψάχνουν ανά πάσα στιγμή να βρουν τρόπο για να τσακίσουν τον αντίπαλο και σχεδόν πάντα το πετυχαίνουν με πολλές φάσεις, πολλές ευκαιρίες, πολλά γκολ. Ο ΠΑΟΚ έχει κατοχή μπάλας σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια, αλλά σπάνια ξεπερνά τις τρεις-τέσσερις αξιόλογες τελικές. Αρα, λοιπόν, η κατοχή της μπάλας δεν λέει απολύτως τίποτε όταν δεν ξέρεις να τη χειριστείς με τρόπο που να παράγει φάσεις και γκολ.
Πώς, λοιπόν, μπορεί να λυθεί το πρόβλημα του ΠΑΟΚ, αν μπορεί να λυθεί; Φοβάμαι ότι με το δεδομένο ρόστερ είναι δύσκολο. Η ομάδα είναι υπερφορτωμένη με χαφ τρεχαντήρια και αξιόλογους κόφτες, δεν έχει όμως κανέναν δημιουργικό χαφ εκτός από τον Πέλκα, ο οποίος ωστόσο δεν έχει ωριμάσει ακόμη για να ανταποκριθεί επάξια στις απαιτήσεις που δημιουργεί το ίδιο το ταλέντο του. Τζιόλης, Τσίμιροτ, Κάτσε, Σάμπο, Γκολάσα, όταν είναι στη μέρα τους, τα πάνε μια χαρά στα ανασταλτικά καθήκοντά τους και μένουν εκεί. Σπάνια προσφέρουν επιθετικά και σπάνια απειλούν την αντίπαλη εστία, απλούστατα γιατί δεν έχουν τα προσόντα για να δημιουργήσουν ή να εκτελέσουν. Μένουν ο Αντονις, που δεν έχει χρησιμοποιηθεί παρά μόνο σε δυο-τρία παιχνίδια άνευ σημασίας και ο Χαρίσης, ο οποίος μπορεί να εξελιχθεί σε σωτήρια λύση.
Ο Χαρίσης, χωρίς να είναι επιτελικός μέσος, απέδειξε ότι είναι ικανός και στον επιθετικό τομέα. Είναι ταχύς, είναι καλός πασαδόρος, είναι και καλός σουτέρ. Με Χαρίση και Πέλκα σε καλή μέρα, θέλω να πιστεύω ότι θα δούμε έναν ΠΑΟΚ διαφορετικό. Αρκεί, βέβαια, να είναι διαθέσιμοι και οι Μπερμπάτοφ, Αθανασιάδης, Ροντρίγκες, Μακ, οι παίκτες δηλαδή που πρέπει να αξιοποιούνται από τους χαφ και ταυτόχρονα να βοηθούν τους χαφ να επωφελούνται από τους κενούς χώρους που εκείνοι δημιουργούν.
Μιλάμε για τους χαφ και τους επιθετικούς, διότι φαίνεται ότι ο ΠΑΟΚ απαλλάχτηκε από το δεύτερο πρόβλημα που τον βασάνιζε, τις αμυντικές αδυναμίες. Αμυντικά έχει συνέλθει και αυτή τη στιγμή τα μετόπισθεν δείχνουν ακόμη πιο ισχυρά, με την προσθήκη του Χατζηισάια. Ο νεαρός εμπνέει εμπιστοσύνη με τις άψογες τοποθετήσεις του και τις αρχοντικές κινήσεις του, το ίδιο και ο Βίτορ, που φαίνεται ότι βρήκε τον παρτενέρ που του ταιριάζει. Προσωπικά πιστεύω ότι αξιόπιστη λύση ήταν, είναι και θα παραμείνει ο Μαλεζάς, τον οποίο ο Τούντορ βάλθηκε να «καταστρέψει». Οπως πιστεύω ότι πολύ σημαντική είναι η συμβολή του Τζαβέλλα, ο οποίος (για όποιον θέλει να βλέπει αντικειμενικά) είναι ο πιο σταθερός σε καλή απόδοση παίκτης του φετινού ΠΑΟΚ.
Οι παίκτες που περιμένω να επανέλθουν όσο γίνεται πιο γρήγορα (με την ελπίδα να μην έχει υποστεί θλάση και ο Αθανασιάδης) είναι ο Ροντρίγκες, ο Χαρίσης και το «πολυεργαλείο» που λέγεται Μυστακίδης. Το παιδί αυτό μπορεί να βοηθήσει σε πολλές θέσεις και πολλούς ρόλους. Είναι από τους παίκτες που κάθε προπονητής θέλει στην ομάδα του.
Για τον κόουτς, μία ευχή μόνο: Να τον φωτίσει ο Θεός ώστε από εδώ και πέρα να αξιοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο προς όφελος της ομάδας όλους τους παίκτες του. Ούτε οι επικίνδυνες εμμονές επιτρέπονται πλέον, ούτε τα καταστροφικά πειράματα. Εως το τέλος της αγωνιστικής περιόδου, όλα τα ματς, σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο, είναι «τελικοί». Κι ο ΠΑΟΚ μπορεί να ελπίζει στην επίτευξη και των δύο στόχων του μόνο αν σοβαρευτεί και ο Ιγκόρ Τούντορ…
