Ανικανότητα και σούπερ γκαντεμιά

Χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο ο ΠΑΟΚτσής με αυτά που συμβαίνουν στην ομάδα. Όλα τα κακά της μοίρας του έχει αγωνιστικά ο Δικέφαλος το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Όταν δεν παίζει μπάλα, όπως με την Καραμπάκ, χάνει από μία πιο συγκροτημένη ομάδα στην Ευρώπη. Όταν παίζει μπάλα όπως χθες με τον Πανιώνιο, συμβαίνουν όλα τα απίστευτα.

Δέχεται ένα γκολ από το «πουθενά» πολύ νωρίς, γιατί ο κατά τα άλλα πολλά υποσχόμενος Χαρίσης (που δυστυχώς πελαγοδρομεί όταν παίζει) χάνει στα «μέτρα» τον σκόρερ του Πανιωνίου και του δίνει την ευχέρεια να πετύχει γκολ από πολύ κοντινή απόσταση.

Ανεβαίνει ο Δικέφαλος μετά το 20λεπτο και γίνεται ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Χάνει την πρώτη απίστευτη ευκαιρία με τον Περέιρα στο 25΄ που βλέπει την μπάλα να καταλήγει στο δοκάρι.

Αυξάνει την απόδοσή του, πιέζει, χάνει μία ακόμη ευκαιρία με τον Μυστακίδη. Μπαίνει στο δεύτερο ημίχρονο και χάνει τα απίστευτα. Ευκαιρία σπάνια με τον Περέιρα που από πλεονεκτική θέση στέλνει την μπάλα ψηλά άουτ, μεγάλη φάση με τον Μάτος που με κεφαλιά έστειλε την μπάλα ελάχιστα άουτ, οριζόντιο δοκάρι με τον Κουλούρη.

Είναι αυτό που συνηθίζουμε να λέμε πως χθες ο ΠΑΟΚ έχασε από την ανικανότητα των παικτών του να σκοράρουν και από την απίστευτη γκαντεμιά που τον συνοδεύει στα περισσότερα παιχνίδια του, όταν δημιουργεί φάσεις. Αλλά η χθεσινή γκαντεμιά, έβγαζε «μάτια».

Είναι κρίμα και άδικο αυτό που συμβαίνει με την ομάδα. Ειδικά στο Πρωτάθλημα. Διαπιστώνω πως οι παίκτες δεν έχουν αυτοπεποίθηση στις ενέργειές τους. Και δεν αναφέρομαι στα δύο δοκάρια. Αυτό είπαμε, είναι γκίνια. Στις φάσεις όμως που κάνουν, λείπει η θετική αύρα του κάθε πρωταγωνιστή για να στείλει την μπάλα στο πλεκτό.

Αυτός ο κακός συνδυασμός και στο χθεσινό παιχνίδι, βγάζει τον ΠΑΟΚ πολύ νωρίς εκτός μάχης, αν και το Πρωτάθλημα έχει πολύ δρόμο ακόμη.

Στο διάστημα που ακολουθεί μέχρι να γίνουν οι μεταγραφικές κινήσεις, στον ΠΑΟΚ είναι απαραίτητη η ανάταση της ψυχολογίας. Εκτός από τα πολλά ακόμη που πρέπει να γίνουν.